We gingen over de afsluitdijk naar Harlingen.
Waar we de boot namen naar Terschelling.
Ik was nog nooit op Terschelling geweest.
Het mooie van eilanden is.
Dat ze je raken.
Midden in je hart.
Juist als je het niet verwacht.
Ik at de lekkerste vissoep (en tortilla's met kaas) ooit.
Pikte drie dagen mee van het Oerol.
Sprak, at en dronk met (oude, huidige en nieuwe) vrienden.
Danste, lachte en huilde.
Fietste door zon, regen en wind.
Ik zag de zon opkomen en ondergaan.
Een leven in een notendop.
Met een zeiltje erop.
Bedankt Terschelling.
