Posts tonen met het label uil. Alle posts tonen
Posts tonen met het label uil. Alle posts tonen

zondag 2 februari 2014

HOUSE WARMING #2 #Dining-room

HOUSE WARMING #2 #Dining-room
Dit is het tweede deel in de nieuwe serie: house warming.
Die ik voornamelijk ben gestart om mijzelf te motiveren.
Want alle huisperikelen gaan niet zo snel, als ik zou wensen.
Maar ja, met drukke banen en zes kinderen kan het ook niet anders.

Dus wil ik genieten van alles dat al 'af is'.
En niet kijken naar alles dat nog moet.
In deze serie geef ik 'n rondleiding door het huis.
Alsof het een virtuele housewarming betreft.

Het eerste deel ging over de 'gang" (druk hier).
Deze gaat over het eetgedeelte in de huiskamer.

Die ook nog niet helemaal af is...
Maar soms kan je het ook te perfect willen!
Dus dekte ik dit weekend de tafel voor jullie! Mijn virtuele gasten!



Ik kocht voor deze gelegenheid speciaal een mintgroen tafelkleed.
Ook omdat onze nieuwe lichthouten tafel haar eerste kringen al heeft opgelopen
En ik daar toch een beetje moeite mee heb: de vergankelijkheid van de dingen.

Daarnaast kleurt het groen goed bij zowel de lampen als de kast.
Hoewel ik de kast nu weer het liefst roze of mintgroen zou verven
Want ach, wat vind ik dat mooie kleuren!


Trots ben ik op mijn kleurrijke glaswerk van 'van-verre' (klik hier voor de website).
Waar ik iedere dag van geniet! 
Ik kreeg het van mijn oud collega's.
Nou ja, ik kocht het van de cadeaubonnen die ik vorig jaar van hen kreeg bij mijn afscheid.
En ik ben er iedere dag weer echt ontzettend blij mee!


Ik kon niet kiezen uit de kleuren.
Dus ik heb van alle kleuren twee exemplaren genomen:
roodroze, donkerblauw, lichtgroen, mintgroen en okergeel!
Grote en kleine waterglazen, wijnglazen en twee waterkannen.
Zodat ik alles kan combineren.


Midden op tafel staat een van mijn vogel beeldjes.
Deze pastelkleurige 'parkietjes' komen uit Engeland.
Zo'n beeldje op tafel heet overigens een 'talking of conversation peace'.
Niet dat we dat met zes kinderen nodig hebben
Maar ik vind het zo'n mooie term.


 Het tafelkleed, placemats en de kussentjes, kocht ik bij Dille en Kamille.


 De roze lamp boven de eettafel kleurt weer mooi bij mijn roze bank.
De kussentjes daarop komen van de HEMA.
(Ik ben en blijf fan van de HEMA.)


Ik ben blij dat mijn roze bank een vaste plek heeft gekregen in de huiskamer!
De kussen van de uil kocht ik bij Waar (druk hier voor website).
Gelukkig hebben we drie meiden die ik mooi als excuus kon gebruiken!

Een fijne zondag!!

donderdag 3 oktober 2013

#wise owl and silly child #collections #memories

Wise owl and silly child

Tijdens mijn studie ben ik onbewust uilen gaan verzamelen.
Vandaag zag ik ze ineens overal in huis zitten.


Ernstige zware uilen met grote ogen.
Ik weet niet hoe ze mijn leven zijn ingevlogen.
Het zal mijn volle hoofd, de boeken en de studie zijn geweest...

Maar nu voel ik overal hun ogen.
Ik vind uilen wel mooi, maar vooral ook een beetje eng.
Die scherpe klauwen en enge snavels
Het heeft iets horrorachtigs dat ze hun hoofd helemaal kunnen ronddraaien.
En zelfs in het pikdonker kunnen zien.

Happiness is a sunny day.
Uilen houden helemaal niet van een zonnige dag.
Het is best gek dat tegenwoordig overal grappige uiltjes op staan.
Uilen zijn eigenlijk helemaal niet grappig.
Het zijn roofvogels.
En ik wil niets verliezen.



Vreemd dat een volwassen uil symbool staat voor wijsheid.
Terwijl zijn kind (kuiken) symbool staat voor domheid.

Maar je wordt natuurlijk niet gelijk slim geboren.
Al denken we dat tegenwoordig wel.
Wij vergeten vandaag de dag weleens,
dat oudere mensen veel wijsheid bezitten.
Dat is dom natuurlijk.


Mijn kinderen las ik vroeger vele malen de 'Uilskuikentjes' voor.
Heerlijk vond ik het om die stemmetjes na te kunnen doen.
Mocht je ooit een leuk prentenboek voor kleuters zoeken!
Mijn kartonnen versie is versleten, maar het prentenboek heb ik nog steeds.


Mijn uilen doen mij ook denken aan een oud versje.
Dat vroeger in een van mijn kinderboeken stond.
Ik ken het nog altijd uit mijn hoofd:

Een wijze uil zat op een tak.
Hoe meer hij hoorde, hoe minder hij sprak.
Hoe minder hij sprak, hoe meer men zei:
'Waarom zijn wij niet zo wijs als hij."

Het bijzondere is:
ik begin het rijmpje steeds beter te begrijpen.
Ik denk dat het zover is, ik word oud...