Flamingo weekend

Flamingo weekend

Met pasen gaan we altijd een weekend weg met een grote groep vrienden en kinderen.

Meestal met een vreselijk sportief programma, waar ik maar deels aan deelneem.

Aangezien ik meer van het creatieve en een stuk minder van het sportieve ben.

Wat overigens geen enkel probleem is, want er is altijd wel een alternatief.

Dit jaar stond er een heuse 'flamingotocht' op het programma.

Waarvan zelfs mijn niet sportieve hart hard ging kloppen.

Want flamingo's fascineren mij al jaren.

Een jaar geleden maakte ik zelfs een apart blog over flamingo's (klik hier voor flamingo blog).

Dat overigens nog steeds mijn meest bekeken blog is.

Ik ben dus duidelijk niet de enige met deze fascinatie!

Zo was afgelopen weken 'de paascollectie van de Zeeman' ineens een hype op Instagram.

Vanwege hun geweldige hippe (en spot goedkope) flamingo tafelkleed.

Ik weet niet welke reclame-vrouw (het moet een vrouw zijn) daarachter zit.

Maar zij dreef mij in ieder geval naar de Zeeman, waar ik supertrots dit kleed afrekende.

Nooit verwacht ooit zo supertrots bij de Zeeman te staan!

Ik ging daarna zelfs naar de groenteboer voor een bijpassende ananas.

Want flamingo's kunnen niet zonder ananas.

Dat is immers een feit.

Hoewel er in de Achterhoek opvallend weinig ananassen groeien.

En er toch, net over de Duitse grens, bij Zwillbrock een grote groep wilde flamingo's blijkt te leven.

Afijn wij gingen met zo'n 18 volwassenen en 18 kinderen op pad.

Dus ik had niet de illusie veel flamingo's tegen te komen...

Maar het was een prachtig natuurgebied.

Bijzonder om daar ook met mijn twee zonen en dochter te lopen.

Uniek eigenlijk.

Zo zonder hun laptops, playstations en iphones.

En ik zonder mijn hoge hakken.

Te ontdekken dat ze mij allemaal (letterlijk) boven het hoofd gegroeid zijn.

En hoewel zo'n wandeling niet bepaald is 'waar zij van houden'.

Blijkt het soms toch ook leuk te zijn om iets te doen waar je vooraf niet van houdt.

Boven de twee jongste van mijn lief en van mij.

(Onze andere vier kinderen stellen opname in mijn blog helaas minder op prijs of alleen na zeer strenge fotokeuring.)

Onder de jongste vier kinderen van het hele gezelschap.

Er waren niet alleen flamingo's.

De andere vogels hadden ook een naam.

Net zoals hun nesten.

Ik kan het wel opzoeken.

Maar ik vergeet het ook weer.

Ik hoef gelukkig niet alles te weten.

Om gewoon van de dingen te kunnen genieten.

En toen zagen we ze eindelijk!

Die rare roze vogels.

Die zo mooi maar ook een beetje vreemd zijn.

Op afstand.

In grote groepen bij elkaar.

Maar van dichtbij.

Toch weer een beetje apart.

Het waren prachtige dagen.

Het was heerlijk om even weg te zijn.

Het is ook altijd heerlijk om weer thuis te komen.

Fijne avond allemaal.

HOUSEWARMING #4 #Kitchen

HOUSE WARMING #4 #Kitchen

Dit is het vierde deel in de serie: house warming.

In deze serie geef ik 'n rondleiding door ons huis.

Alsof het een virtuele housewarming betreft.

De puinhoop heb ik naar het midden van de huiskamer verschoven.

En nee, ik heb er geen foto van gemaakt.

Dat is het grote voordeel van een virtuele house warming :-)

De eerste delen gingen over de 'gang" (druk hier), 'eetkamer' (druk hier) en de 'zitkamer' (druk hier).

Deze keer nemen we een virtueel kijkje in de keuken.

De keuken ligt aan de tuinkant van het huis.

Wat lekker makkelijk is als de zon schijnt en we buiten op het terras kunnen eten.

Daarnaast is het leuk om de kinderen te zien (trampoline) springen, als je staat te koken :-)

Of kan er iemand kletsend aan de bar hangen.

Niet dat dat gebeurd, tegen etenstijd hangen alle kinderen meestal apathisch voor een scherm…

En zijn mijn lief en ik samen druk bezig om het eten en de tafel gelijktijdig gereed te krijgen.

Maar verder zijn ze allemaal heel lief.

De stijl van de keuken is heel strak.

Eerlijk gezegd, niet helemaal mijn stijl.

Hoewel dat natuurlijk een smaak kwestie is.

Maar zelf denk ik dagelijks met weemoed terug aan mijn oude keuken.

Met mijn roze SMEG koelkast, Italiaanse Boretti (vijfpits!) gasfornuis en super grote oven, 

de afgebrokkelde zwart-witte tegelvloer, de witte romantische kastjes en de schouw met houten rand.

 -> druk hier voor mijn oude keuken (vorige huis)

 -> of hier (oude keuken)

De ruimte en het licht (en vooral mijn lief) maken dat alles weer (een beetje) goed

Mijn pannenrekken zijn overigens wel mee verhuisd en hangen nu hier prachtig voor het raam.

De bovenkastjes hebben we verwijderd en de muur donkergrijs geverfd.

We hebben er vervolgens (door ons zwartgeverfde) planken (van Ikea) opgehangen.

Waar op de bovenste plank 'onze' vogelfamilie voor het eerst heeft mogen overwinteren.

Nog steeds zitten ze er warmpjes bij. 

Eerst zaten ze een verdieping lager.

Maar ja, het is toch handiger om dagelijks snel bij het servies te kunnen.

Dus hebben we er een derde plank boven gehangen.

De flamingo is toen naar de kast bij de eettafel gevlogen, zodat hij af en toe zijn nek kan strekken.

De anderen zijn toch wat meer bij hun eigen soortgenoten gaan zitten.

Hoewel de samenstelling nog regelmatig veranderd. 

De vogels kunnen nu net boven het rek uitkijken.

Zodat ze nog goed zicht hebben op de tuin en de blauwe lucht.

Hoewel ik liever niet heb dat ze uitvliegen.

Ik vind het wel een kleurrijk gezelschap zo!

Inmiddels is het een gezellige leefkeuken aan het worden.

Waar ik vaak in te vinden ben.

Want ik houd erg van koken en lekker eten.

Net als mijn lief trouwens.

De meiden bakken er overigens ook vaak (muffins, cake en brownies) in.

De jongens zijn momenteel vooral dol op de inhoud van de koelkast, de snoep- en koektrommel.

 Zelf kan ik uren aan tafel bladeren in kookboeken en dromen over wat ik van plan ben te gaan koken.

Wat ik op die dag zelf overigens meestal niet meer doe!

Omdat ik door al dat lezen vaak al het gevoel heb gekregen dat ik heb gekookt….

Maar ook omdat:

 - de kinderen veel zaken ook niet echt lekker vinden;

- het teveel werk is om het voor acht personen te maken;

- we de juiste spullen niet in huis hebben;

- de kinderen eerder weg moeten en er te weinig tijd is;

daardoor komt het er niet altijd van.

Want dat is wel belangrijk.

Om de tijd te hebben.

Zodat je werkelijk 'soulfood' kan koken.

Want dat is altijd lekker :-)

Mijn lief vindt het overigens grappig om de borden net niet op volgorde te leggen.

(Zie hieronder.) Dat begrijp ik wel. Is ook enorm grappig…

Je zult een vriendin hebben die alle dames een roze bord geeft en alle heren een grijze.

Hoewel, ik vraag mij eerlijk gezegd af of ze dat ooit is opgevallen…

Zelf dekken ze in ieder geval compleet willekeurig. 

Gelukkig maar. (Ze gebruiken overigens het liefst de plastic bordjes uit de la…)

Verder kan ik ook periodes helemaal 'gek' zijn van bepaald eten.

Zo ben ik momenteel in de ban van smoothies.

Om mijzelf een extra energie boost te geven.

Hoewel groene smoothies soms wel erg groen zijn.

Daarom voeg ik vaak nog wat mango aan het recept toe, om hem echt lekker te maken.

(Ik stond ooit met de tent op de camping naast een stel dat ook gek was op smoothies. 
Ik kan je vertellen, dat is niet fijn, zo 's morgens vroeg naast je oor…)

  Een gerecht waar ik altijd trek in heb en dat nooit meer over gaat is: Griekse salade.

Daarvoor heb ik dan ook altijd alle ingrediënten in huis:

tomaten, zwarte olijven, fetakaas, basilicum, olijfolie, zout en peper.

 Deze salade, samen met koud blikje coca cola light en een mooi fotokookboek.

Meer heeft een mens eigenlijk niet nodig!

Nou ja, het liefst ook nog precies de juiste ingrediënten die nodig hebt voor je gerecht.

Natuurlijk hebben we altijd knoflook en eieren in huis.

Het probleem zijn die ingrediënten waarvan ik geen idee heb hoe ik eraan kan komen…

Ken jij die ook?

Zo vragen de recepten in mijn nieuwste kookboek overal om het specerijenmengsel Za'atar.

Dat mengsel is olijfgroen van kleur en komt uit Oost Jeruzalem.

Het bestaat uit een mix van: hysop, sumak, sesam en zout.

Afijn, wie weet waar ik dat kan kopen krijgt van mij een lintje!

Mijn lievelingskruid blijft voorlopig Basilicum.

Straks ga ik mijn kruidentuintje ook weer inrichten.

Die staat buiten precies onder het keukenraam.

Ik durfde er nu geen foto van te maken.

Ze ziet er momenteel in de regen zo kaal en treurig uit.

Maar straks - als de zon schijnt - is zij vast weer zo iets:

Nou dit was een kijkje in de keuken.

Die natuurlijk ook nog niet helemaal klaar is.

De groene lampjes hangen nog niet helemaal goed. 
De barkrukken nodigen uit om stapels papieren op te stapelen in plaats van op te gaan zitten.

Ze zouden overigens ook wel wat stoerder en hipper mogen...

En tegen etenstijd wil de ene helft van het gezin zijn handen wassen (of in de koelkast zitten)

en de andere helft graag de tafel dekken.

Dat is niet echt handig is met deze smalle opening.

Waarin ook precies het kastje met de waterglazen zit….

En de deur van de koelkast...

Maar ja, een mens moet wat te wensen houden!

Ik ben al heel blij met (de foto's van) deze opgeruimde keuken.

 

En mocht het eten een keer niet willen lukken.

A cup of tea solves everything! 

Fijne zondag!

Greengarden & moodboard #the renovation #part 3

de verbouwing, ons huis, deel 3

Een tijd geleden maakte we een moodboard op een oude paneeldeur.

Die vroeger een beetje stoffig stond te zijn in de schuur.

Maar nu in de huiskamer vol goede moed staat te pronken.
Onze persoonlijke mooddeur! 
Waardoor we steeds meer in de mood komen!

We weten niet of we alles wat erop staat gaan waarmaken.

We zien het vooral als een ideaalbeeld.

Maar nu lijkt die toch echt uit te gaan komen!

De bouwer zei vandaag dat hij op tijd de uitbouw kan leveren...

Voor 15 juli! Het lijkt onvoorstelbaar, maar wij waren vooral heel erg blij!

Vandaag ging dan ook het dak eraf! 

In een razende vaart werd het schuurtje ontmanteld.
Dus al zou de deur het willen, hij kan al niet meer terug!
Er is immers geen schuur meer!!

Ik had overigens mijn eigen workout.

De prinsessenkamer van de jongste van mijn lief,

transformeren in een slaap-game-room voor mijn oudste zoon...

 

En dat viel behoorlijk tegen.
Deze prinsessenkamer wilde geen transformatie.

Als een ruwe vettige slijmerige kikker, bleef het behang aan de muur vast plakken.

Liefelijk roze? Het leek wel spekkoek! Zoveel laagjes had het papier.

Tja de allerlaatste prinsessenkamer. Ik begreep haar verweer.

Terwijl buiten niet alleen het dak eraf ging, maar zelfs de muren plat!

(Jaap kan verrassend goed overweg met een moker...)

Krabde ik als een gefrustreerde (gelaarsde) kat de laagjes van de muur.

Ik ben blij dat we de afgelopen dagen zo netjes de tuin hebben opgeknapt...

Het was heerlijk even niet met mijn hoofd bezig te zijn.
Zo fijn dat ik mijn stuk heb ingeleverd.
Een last van mijn schouders. 
De verbouwing is daarbij vergeleken een eitje :-)

Donderdag naar Nijmegen voor commentaar. Spannend!
Vandaag hoefde ik even niet na te denken, alleen maar te stomen!

Oh ja, ik probeerde ook nog mijn spiegel te verhuizen.
Maar hij paste niet in mijn nieuwe auto :-(
Ik was blij dat niemand mij zag toen ik het wel probeerde...
Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is het (on)handigst in dit land?

In plaats daarvan nam ik het hartje mee dat altijd aan mijn spiegel hangt.
Die paste prima. Ik besloot toch ook mijn nieuwste vogeltjes mee te nemen.
Ik redde twee bloemetjes uit het puin, ik bedoel de tuin.
Nu staan ze allen op de schoorsteenmantel in ons vernieuwde huis.

We gaan echt samenwonen!

Green garden is het derde blog van de serie 'the renovation'.

Zit je als blogger ook midden in een verbouwing?

Geef dan (hieronder) je blog door. 

Het lijkt mij heel leuk om een kijkje bij elkaar te kunnen nemen:

www.enigheid.nl