Vision Quest

De Vision Quest

Vorig jaar deed ik een leiderschapsopleiding.

Ik nam er zelfs een sabbatical voor op.

Dit op aanraden van de opleiding.
Wat ik eerst belachelijk vond… 
Maar later begreep en zelfs van genoot.

Ik maakte een innerlijke reis.

Met alle ups en downs.

Ik maakte ook een fysieke reis naar India.

Om daar te werken vanuit een ander perspectief.

De Vision Quest was ook een onderdeel.

Ik had daar nog nooit van gehoord.

Het werd voor mij een levensveranderende ervaring.

 Een Vision Quest is een oud overgangsritueel.
Een zogenaamde 'Rite de Passage' die mensen helpt
 om van het ene stadium van het leven naar een ander te gaan. 
In dit ritueel zoek je in de natuur de afzondering op.

Door in het onbekende te verblijven ontstaat er iets nieuws, 
waarmee je weer terug keert naar je dagelijks leven. 

Tijdens de Quest eet je niet, je mag wel water drinken. 
Door te vasten stel je geest en hart open.
Je blijft ook één nacht wakker. 

 De Quest bereid je voor met een medicijnwandeling.

Op een rustige plek in de natuur.

Je wandelt van zonsopgang tot zonsondergang of andersom.

In stilte zonder telefoon, kompas of andere hulpmiddelen.

Je gaat de natuur in om antwoord te vinden.

Op de vragen die bij jou (onbewust) spelen.

Onze voorvaderen beschouwde de natuur als helend.

De natuur als medicijn: vandaar de naam medicijnwandeling.

Zelf maakte ik mijn wandeling in de bossen.

Waarbij ik tijdens mijn wandeling pas ontdekte,

dat ik voor een oude plek uit mijn jeugd had gekozen.

Tijdens de wandeling gingen vele deuren open.

Ik liep het pad, de gevoelens en de dromen van mijn jeugd.

In het vliegtuig naar Portugal kon ik mijn ervaring pas verwoorden. 

Het is zo bijzonder dat de natuur en stilte zo'n impact hebben.

In Portugal verbleef ik op een berg.
Van zonsopgang tot zonsopgang.
Zonder slaap, eten of een tent om te schuilen.
Het bleek niet van belang te zijn.

Het was werkelijk een magische ervaring.

Ik was in al mijn drukte bijna vergeten dat ik zelf natuur ben.

Afgelopen jaar deed ik wat ik voelde dat ik moest doen.
Ik volgde vele trainingen en ontmoette mooie mensen.
Ik moest er ook vaak weer afscheid van nemen.
Soms zelfs voor altijd…

Ik maakte een imperfecte zwaan.

Hij is niet voor mensen die van perfectie houden.

Hij staat symbool voor schoonheid.

Na mijn medicijnwandeling maakte ik ook een 'lelijk' eendje.

Samen staan voor ze transformatie en het kind in jezelf.

Daarnaast is het gewoon een lief keramiek duo:

Beautiful Imperfect Swan & Ugly Duckling

Ze zijn vanaf vandaag te koop in mijn webwinkel. 

Wat betreft de Vision Quest:

Eind juni ga ik een week op Vision Quest in Zweden.

Ditmaal ga ik vier dagen/nachten alleen de natuur in.

Ik weet niet waarheen het leidt.

Ik weet alleen dat ik dit pad graag wil lopen.

—***—

NB. De eerste twee foto's zijn gemaakt in India. Alle andere zijn gemaakt in Portugal voor en na mijn vision quest. Tijdens de Quest mag je alleen papier/pen meenemen om notities te maken. (Telefoons, fototoestellen, laptops, iPads of andere hobby-achtige spullen - wol, verf, klei e.d. - zijn niet toegestaan.)

De laatste foto's zijn gemaakt in mijn atelier.

BewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewaren

over systemen, hartzaken & inpakpapier

over systemen van het hart

of hoe ontwerp je je eigen inpakpapier

Ik hang net de telefoon op.

School van mijn zoon. Waar hij is?

Ik weet het niet. Ik ben op mijn werk.

Mijn zoon is maandag altijd bij zijn vader.

Hij blijkt onderweg in de bus.

Natuurlijk verslapen en veel te laat ingestapt...

Als ik hem na het telefoontje van school bel.

Of ik voortaan wil inloggen via hun schoolportaal.

Zei de dame nog. Die ook haar werk doet.

Die dit portaal vast niet zelf bedacht heeft.

Waar alleen ouders op kunnen inloggen.

Die echter op hun werk zijn.

Vorige week stond ik 15 minuten in de wachtlijn.

Nadat ik haar telefoontje miste omdat ik in vergadering zat.

Na twee keer verkeerd doorverbinden.

Zeiden ze dat ze er niet meer was.

Nee, ik kon niets doorgeven.

Mijn zoon is zeventien.

Ik woonde al op mijzelf op die leeftijd.

 Droomde over schrijfster of schilderes worden.

Omdat ik mijn gevoel kwijt kon.

In dingen creëren.

Ik werd beide niet.

Verdronk in mensen en systemen.

Van uitgeverijen, exposities en opleidingen.

Ging uiteindelijk als activiteitenbegeleider de zorg in.

Groeide door tot een creatieve directeur.

Ook ik ben bekend met de systemen van de dame aan de telefoon.

Ze lijken er regelmatig met ons van door te gaan.

Misschien vandaar mijn onverklaarbare behoefte.

Om zelf met de hand inpakpapier te ontwerpen.

Wat ik helemaal niet nodig heb.

Maar het is zo fijn iets te doen.

Waar ik iets bij voel en vat op heb.

Al kan het met een designprogramma vast sneller.

Gelukkig hoef je je bij een hobby niet te verantwoorden.

Ik werkte met een potlood, potje Oost-Indische inkt, 

kroontjespen, (overtrek)papier, lineaal en een schaar.

Ik tekende zes figuurtjes: een stoere zwaan, 
een kwetsbaar eendje, een klavertje vier, een hart, 
een bloesem en twee rode kersen.

Plakte die bij elkaar in een groepje en trok ze over.

Dit tweede vel knipte ik in vieren.

Daarna legde ik ieder stuk op de hoek schuin tegenover.

Deze plakte ik allemaal weer vast.

Daarna trok ik alles op een derde vel over.

En voilà, mijn eigen ontwerp voor op een zeefdrukraam.

Het patroon loopt aan alle kanten in elkaar over.

Waardoor ik een oneindig groot oppervlakte zou kunnen bedrukken.

Ik begrijp heus wel waarom mensen blij worden van systemen.

Toen tekende ik plots nog één extra rode kers.

Op het open 
stuk. 
Gewoon omdat het zo voelde.

Ik weet dat ik al een dubbele kers had…

Maar sommige beslissingen zijn nu eenmaal irrationeel.

Ook weet ik dat die laatste kers nu eigenlijk nog één keer,

linksboven het klavertje terug moet komen.

Om het patroon kloppend te houden.

Maar ik tekende daar niets…

Ook maakte ik er geen zeefdrukraam van.

Want zo gaat dat met systemen.

Ze bedenken geeft vreugde.

Maar om al die vellen nu te moeten bedrukken…

--------------------------------------------------------------------

Ontwerp en foto's zijn gemaakt in mijn eigen studio, veranda, tuin en huis.

Kopiëren mag alleen met toestemming van corinep68@hotmail.com