Lucky New Year! Give away!

Wish you all a lucky new year!

Op de valreep van het oude jaar,

maakte ik van keramiek deze 'lucky diamonds'.

Pastelkleurige schalen waar ik zelf heel blij van werd.

Dat is waar het leven wat mij betreft over gaat.

Het zien en creëren van je eigen diamanten.

En natuurlijk ook een beetje geluk.

Want je kan het niet helemaal naar je hand zetten.

Vandaar dat ik jullie op deze laatste dag van het oude jaar.

Vooral een gelukkig nieuwjaar wil wensen!

Om dat geluk in 2016 een beetje te helpen.

Geef ik een zelfgemaakt visje, vaasje of schaal cadeau.

Wil jij graag een lucky fish (geluksvisje), little broken luck vase (voor een afgebroken bloem) of een found diamond (schaal) winnen?

1.) Volg dit blog en laat hieronder een berichtje achter.

2.) Of volg @redcherryrodekers op Instagram en tag/repost de foto op IG.

3.) Of doe beide, voor meer kans en dan loot je naam 2x mee!

Je kunt zelf kiezen welke van de drie je graag wilt hebben.

15 januari maak ik de winnaar bekend.

A Lucky New Year!!

Hartelijke groet, Corine

NB. In het geluksvisje kan je onderin een klein wensje doen. Het papiertje krijg je erbij opgestuurd. Zodat je ook zelf weer iemand anders gelukkig kunt maken :-) Nieuwsgierig naar mijn keramiek? Leuk als je een kijkje op mijn site neemt: www.rodekers.nl

mijn 'bucket list'

DREAMS DON'T WORK

UNLESS YOU DO

Het Snorfestival is alweer een tijd geleden.
Maar ik kijk er nog steeds met veel plezier op terug.
Op het festival zelf, maar vooral ook op de activiteiten daarvoor.
Voor mij helpt het om soms gewoon een deadline te hebben.
Om te komen tot dingen die ik graag wil. Dingen waar ik al jaren over fantaseer.

Ik wilde altijd al graag naast mijn gezin en werk ook creatief bezig zijn. 
Het is heerlijk dat ik daar nu een vorm voor lijk te hebben gevonden.

Juist in deze tijd van hoop, wensen en verlangens.
Mensen die vluchten voor de vrijheid of strijden voor de vrijheid.
Kinderen die vol spanning hun schoen zetten.
Ben ik mij er zo bewust van, dat ik een gelukkig mens ben.

Dit was mijn (jarenlange) bucketlist:

1.) Eigen studio creëren
Helemaal achterin onze tuin zit mijn eigen keramiek atelier. Met uitzicht op de veranda.

2.)  Eigen producten bedenken
Verhalen verdenken en vertellen. Dat vind ik het mooiste dat er is. Juist over die kleine dingen, die net de kers op de taart kunnen zijn. Die het leven extra mooi kunnen kleuren. Zoals een geluksvisje ontwikkelen, waarin je een wensje kunt stoppen voor de ander. Of een klein gebroken vaasje, voor juist die ene gebroken bloem. 

3.) Eigen bedrijf hebben
Precies een jaar geleden schreef ik studio Rode Kers officieel in bij de Kamer van Koophandel.
Inmiddels heb ik naast mijn blog en logo, ook een eigen webwinkel: www.rodekers.nl.
Afgelopen maanden zijn daar ook visitekaartjes, passende verpakkingsmaterialen (diverse doosjes), rode kers stickers, ansichtkaarten en een eigen Studio Rode Kers folder bij gekomen.

4.) De kers op de taart.
 Bij Studio Rode Kers gaat het niet om geld verdienen. (Ik heb al een baan.) Het gaat voor mij om het toevoegen van extra waarden (zonder daarbij verlies te lijden). Dat klinkt heel zwaar, maar dat kan heel eenvoudig zijn, zoals bijvoorbeeld de nostalgische rode kersen zuurtjes. Ze passen mooi bij de naam van de studio en mijn (vintage) keramiek. Iedereen gaat er spontaan verhalen van vroeger bij vertellen. Het is leuk om ze gratis mee te geven bij aankoop van keramiek en je kunt ze prachtig aan feestelijke cadeautjes strikken. Of stiekem aan verlegen kinderen geven (als ouders niet kijken). Of de minder verlegen kinderen zeer creatief te laten worden (om geld voor deze snoep te regelen). Maar het is vooral alles bij elkaar (het geheel), waar ik zelf zo vrolijk van word.

5.) Kunstenaar voelen
Als 18 jarige wilde ik graag kunstenaar worden. Die hang naar creatie, kleur en vorm is nooit verdwenen. Inmiddels zit ik in het tweede jaar van de driejarige keramiekopleiding in (SBB) in Gouda. 
Ik voel mij daar werkelijk als een vis in het water. Het zo heerlijk om nieuwe dingen te leren, te experimenteren en student te zijn. Maar vooral om dingen gewoon met mijn handen te maken. Letterlijk met mijn handen in de klei. Dat een berg grijze poeder of een homp klei, veranderd in een mooie kom of vaas. Dat blijf ik magie vinden.

6. Nieuw keramiek product

Ieder jaar wil ik iets nieuws ontwerpen voor Studio Rode Kers. Dit jaar zijn dat de 'found diamonds'.
Ik vond bij de kringloop een paar oude glazen schalen, die mij deed denken aan de schalen waarin ik als kind de vla en appelmoes kreeg. Ik maakte er een mal van en dit was het resultaat. Een gevonden diamant. 
Dat iets ouds weer iets heel sprankelend nieuws kan worden, spreekt mij aan. Vandaar dat ik deze schalen serie deze naam heb gegeven. (En ook omdat ze natuurlijk op diamanten lijken.) Ze zijn te koop in mijn webshop.

7. Workshops geven
Op het Snorfestival gaf ik mijn eerste workshops potjes draaien. Echt super leuk om te doen. 
Het lijkt mij zalig om in de toekomst ook een paar keer per jaar een workshop keramiek thuis te geven.
Met een hightea in de veranda. Maar misschien even wachten tot de oudste kids het huis uit zijn.

8.) Een reuze rode kers

Heeft geen uitleg nodig!

Wat is jouw kers op de taart?

En heb jij ook (ergens in je hoofd) een bucket list?

roze & champagne en de marshmallow test

Instagram of bloggen?

Deze keuze doet mij denken aan de Marshmallow test.

Het kind dat hem niet meteen op eet, beloven ze er twee.

Maar oh, wat is dat uitstellen lastig.

Want als je hem gelijk in je mond steekt.

Proef je meteen die lekkere smaak.

Maar wachten omdat je er dan (misschien) twee krijgt?

Terwijl je er maar eentje ziet?

De laatste tijd leef ik op marshmallows.
Plaats foto's op Instagram en geniet van de interactie.
Zoveel sneller resultaat dan met een blog!

Al die leuke enthousiaste reacties op Instagram,
inspireerden mij zelfs tot maken van een eerste Rode Kers
'wit, roze & champagne 2015' voorjaarscollectie.

Echte marshmallow kleurtjes bedenk ik ineens!

Maar toch knaagt er soms nog iets.
Ik mis het maken van mooie foto's.

Zie je hoeveel meer diepte de Nikkon foto's hebben?
 Zeker wanneer je ze vergelijkt met de Iphone foto hieronder.

Soms mis ik die lagen en diepgang.
Het schilderen met woorden en beelden.
Het bedenken van een samenhangend geheel.

Maar ach, wat kost dat 'digitaal schilderen' toch veel tijd.

Voordat ik het juiste licht heb.

Een leeg geheugenkaartje en opgeladen batterij. 

Geen afleidende factoren: zoals kinderen, deurbellen, telefoons, maaltijden,(af)wasmachines, verjaardagen en dergelijke. 
Een geschikt onderwerp, bijpassende foto's en verhaal. 
De juiste 'mood' in mijn lijf en 'swing' in mijn hoofd. 
Is het alweer diep in de nacht...

En had ik zeker 10 foto's met mijn Iphone kunnen klikken.

En minstens 50 likes gescoord...

Maar ja, van Gogh moest het ook doen zonder likes.

Het moet toch ergens uit je eigen hart komen.

Waarom die drang naar bevestiging?

(Nou gewoon, omdat ik er zo blij van word!)

Sinds ik leef op marshmallows.

Schik ik in mijn hoofd continu stillevens.

Die ik vervolgens tot leven probeer te wekken,
door ze vast te leggen...

Dit weekend had ik eindelijk de rust,
om mij nieuwe keramiekserie te fotograferen.
Maar hoe fotografeer je een levendig stilleven?

Soms zijn ze de foto's nog wat bedacht en stijfjes.

Als een ingekleurde kleurplaat.

Netjes tussen de lijntjes.

Soms wat te nonchalant.

Met een vergeten wasknijper, tandenborstel, afgebroken steel, 

vlek op het tafelblad, Iphone (!) of omgevallen bol.

(Zoekplaatje…)

Soms onverwachts.

Is de plek waar alles even neergezet is.

Ineens het onderwerp van de shoot geworden.

 Soms is less more, maar soms is more more.

Soms kan je ook teveel willen zeggen.

Hoewel ik daar wel dol op ben :-)

Weet ik dat niet iedereen dat waardeert!

Gelukkig hoef ik niet te kiezen tussen Instagram of bloggen.

Ik eet gewoon 365x een enkele marshmallow.

En geef mijzelf daarnaast af en toe een flinke zak vol cadeau.

 Soms is een halve marshmallow al voldoende.

 Soms blijkt wit ineens een hele interessante tint.

Soms vormt wit samen het stilleven.

Dat ik in mijn hoofd geschilderd had.

En worden beelden ineens poëzie.

de wereld is nog winters wit

mistig drijft zij over de velden

in de grond wacht
 de belofte

 klein geluk 

wie zal haar (ont)vangen?

we klinken op het voorjaar

drinken champagne, 

tot de bloemen open gaan.

Voorjaarsactie: 

Wil je een gratis Lucky Fish winnen uit de nieuwe voorjaarscollectie? Neem dan een kijkje op de website en laat een berichtje achter in het gastenboek en geef je gelijk op voor de digitale nieuwsbrief. (http://www.rodekers.com/guestbook) Uit de reacties/aanmeldingen zal 1 maart a.s. de winnaar worden getrokken.

My lucky list! Mijn goede voornemens.

Lucky new year!

My lucky list.

Precies twee jaar geleden begon ik met bloggen.

Over dat wat mijn leven extra kleur geeft.

De rode kers op mijn taart. 

Maar dat bleken wel heel veel kersen te zijn.

Dus gingen mijn blogs al snel over geluk.

Ik heb altijd nog in mijn hoofd.

Om ooit nog een website te beginnen.

Waarop iedereen zijn eigen rode kers kan plaatsen.

Datgene wat zijn leven mooier kleurt.

Zodat iedereen daarop door zou kunnen linken.

En we elkaar zouden inspireren.

Zonder enig geldig gewin.

Totdat ik mij bedacht…

Dat ik zelf niet gelukkig zou worden.

Van het bijhouden van zo'n site...

Afgelopen jaar heb ik heel wat geluksdoelen behaald.
Niet om ze te kunnen afvinken van mijn 'bucketlist'.
Maar gewoon omdat ik er zo blij van werd.
Nog steeds blij mee ben eigenlijk.
Mijn 'luckylist'.

Wat mijn wensen dan waren?

- ik wilde graag een potje leren draaien op een draaischijf
- ik wilde graag iets maken waar mensen blij van werden
- ik wilde graag een eigen label en eigen producten
- ik wilde graag een blij huis
- ik wilde graag mooie foto's leren maken
- ik wilde niet alleen met mijn hoofd bezig zijn
- ik wilde met mijn dochter naar Londen
- ik wilde in mijn eentje naar Parijs
- ik wilde met mijn lief en alle kinderen kamperen
- ik wilde graag blije cliënten en medewerkers op mijn werk
- ik wilde graag een eigen interactieve website
- ik wilde een paar dagen alleen met mijn lief weg
- ik wilde een eigen plek in huis (studio/veranda)
- ik wilde een inloopkast (met bijbehorende oooh en aah)
- ik wilde mij (soms even) kunstenaar (kunnen) voelen
- ik wilde dat niemand zei dat dit belachelijk was
- ik wilde vooral mijzelf kunnen zijn

Eigenlijk was het belachelijk veel wat ik wilde.
Maar ik dacht er verder niet over na.
Net zo min dat ik het met mensen besprak.
Ik deed het gewoon.

En doen dat wat je lief hebt.
Dat is wel het grootste geluk.

Waarbij het vreemde is.
Dat ik dus heel veel van die doelen heb behaald.
Zelfs nog een aantal meer.

Hoewel niet iedereen blij is op mijn werk.
Want geluk blijft toch iets persoonlijks.
Je hebt er misschien wel een beetje invloed op.
Maar uiteindelijk ga je alleen over het geluk van jezelf.

Maar of ik nou kaarsen giet of Sterrewest verhalen schrijf,
nachtgedichten maak of gelukskaarten ontwerp,
Lucky Fish bak en weer weg geef of juist verkoop,
of probeer een perfect potje te draaien.

Het draait allemaal om:
'life and creating yourself'

Ik maakte een nieuwe lijst voor 2015.
10 wensen staan erop.
10 rode kersen voor dit nieuwe jaar,
waar ik gelukkig van word.

Perfectie staat er niet op.
Dat is zo 2014!

Dus stappen we regelmatig over de stapels,
slapen we onder ongewassen lakens,
duren bestellingen soms even,
blijkt vers brood niet altijd nodig,
net zo min als administratie,
en lopen de mails hoog op...

Maar op mijn gelukslijst,
staan dingen van het hart.

Niet het malen, maar het dwalen.
Niet de doelen, maar het voelen.

Een lucky 2015!

Icing on the cake

ICING ON THE CAKE

'UPGRADE'

Soms heb je weleens zo'n dag waarop alles mis gaat.

Ieder apparaat dat je aanraakt een upgrade nodig heeft.

Terwijl je die upgrade zelf eigenlijk ook HEEL ERG nodig hebt.

Een menselijke upgrade: yes please!

Vandaag koos ik dan ook even voor een 'downgrade'.

Vandaar ook dit 'oeroude' lettertype Courier.

Waarmee ik als twaalfjarige ooit begon op de typemachine.

Creatief ben ik mijn hele leven al.
Met Rode Kers begon ik zo'n vijf jaar geleden.
Met het maken van nachtgedichten.
Omdat zij de dag voor mij meer licht gaven.

Gevolgd drie jaar later met dit blog.
Aangezien ik de interactie miste op de website. 
Een blog over alles dat het leven 'net dat extra kleur geeft'.
Red Cherry: de kers op de taart.

Juist omdat het leven zo vol is met dingen die 'moeten'.
Wil ik schrijven over dat stukje waar ik mijn eigen kleur aan geef. 

Ik begon met het zelf samengestelde 'logo' hierboven.
Deze heb ik later vervangen door onderstaand logo.

Want mijn Rode Kers blog groeit langzaam uit tot een Rode Kers studio.
Waarin ik zelf dingen bedenk en maak waar ik blij van word.
Gewoon ter ontspanning en vermaak.
En omdat het zo leuk is dat anderen er ook blij van worden.

Toen mijn eerste geluksvisjes in Tilburg (bij Bert) in de winkel verschenen,
vroeg zij of ik ook een BTW nummer had om de betaling te regelen….
Een wat voor een nummer?

 Daarmee was Rode Kers of Red Cherry STUDIO formeel geboren.
 (Ik kon niet kiezen dus koos ik beide namen...)

Nou is het niet mijn bedoeling om een nieuwe carrière te starten.
Met een drukke baan, gezin en opleiding (voor keramiste) heb ik voldoende te doen.
Het is meer om het leven 'extra kleur' te geven.

'Ik vind en maak dingen waar ik blij van word', 
zei ik tegen de man van de Kamer van Koophandel.
Maar die categorie bleek niet te bestaan…

Nu ben ik een productontwerper.
Ik vind het een geweldige naam.
Een dingen bedenker.
Lijk ik toch op mijn vader!

Gisteren bracht ik mijn 'lucky fish' naar Leiden.

De tijdelijke conceptstore Huisnummer73 in de Breestraat.

Als een (lucky) vis in het water voel ik mij daar.

'Wat verkopen ze nu precies?' vroeg mijn dochter.

Maar ik had het allang gezien: alles waar ze blij van werden!

Van hoge hakken tot zelfgemaakte tafels en nu dus ook mijn geluksvisjes!

Ach, het liefst zou ik alles gewoon ruilen.

'Nemen jullie al mijn geluksvisjes dan neem ik zo'n mooi kastje.'

'Niet voldoende? Dan doe ik er nog wat kommen bij en wat 'little broken luck'.'

Ik ruilde al op Instagram een geluksvisje voor gehaakte rode kersjes.

Het maakt mij nog dagelijks blij.

Ach, ik weet het, waar moet de (keramiek)oven dan van roken?
Je kunt natuurlijk geen lucky fish ruilen met het energiebedrijf.
Of een stapel vaasjes tegen klei en glazuur…
(Hoewel Picasso vroeger dat wel deed met verf…)

Nu is er dan ook een nieuwe website/webwinkel in de maak.

Weer een nieuw begin.

Daarom leek mij leuk om af te sluiten met het gedicht van mijn eerste website.
Die aan het einde van dit jaar, heel toepasselijk, offline gaat.
Voor een (ver)nieuw(d)e kersenboom.

Webwinkel: keramiek (handmade), vintage (handfound) en andere dingen (daydreamt)

Binnenkort op www.rodekers.com en www.redcherry.nl 

(Vanaf januari '15 ook www.rodekers.nl)