Bijzonder leuk winkelen in Amsterdam, KNSM-eiland

Bijzonder leuk winkelen

part 1

Het was zondag.

Ik schoof wat met spullen.

Wat heel prettig is.

Leuker dan opruimen.

Maar dat hoefde ook niet.

Want het was zondag.

Probleem met verschuiven is.

Dat sommige plaatsen steeds mooier worden.

Maar dat op andere plaatsen.

De stapel met 'niet passende spullen' steeds hoger wordt…

Waardoor je voordat je het weet…

ineens toch aan het opruimen bent!

Ook mijn lief begon iets te repareren.

Dat ging niet goed…

Het was dus zondag.

We gingen dus uitwaaien.

Waar kan je dat beter dan op een eiland?

Het KNSM-eiland in dit geval.

Een schiereiland in het Oostelijk-Havengebied van Amsterdam.

Genoemd naar de Koninklijke Nederlandse Stoomboot-Maatschappij.

Die vroeger op dit eiland gevestigd was. 

Een hele andere wereld, op slechts 25 minuten rijden.

Een eiland met karakter.

Maar het was natuurlijk gewoon een laf excuus.

Om op zondag een beetje te gaan winkelen.

Wat natuurlijk een vreselijke lege bezigheid is.

(Maar oh, zo leuk…)

We gingen dus uitwaaien.

Want het waait daar vreselijk.

Wat een wind.

Je waait bijna weg!

Dus we moesten wel schuilen.

Bij Loods 6, dat zit op de KNSM-laan.

Allemaal leuke winkels op een rij.

Op de hoek zit een hele grote Sissy-boy Homeland winkel.

Je kunt daar ook heerlijk lunchen.

Wat we ook deden: geitenkaas en tonijn. Zalig!

Ze hebben ook kleding, boeken, lampen en prachtige keramiek.

Maar de mooiste keramiek vind je bij hun buren.

Wat ook het doel van onze trip was.

Pols Potten, waar ook de mooie vazen en papegaai vandaan komen.

Die ik die ochtend nog aan het verplaatsen was.

Wat een inspirerend label is dat toch!

Hieronder een impressie:

Niet alles is overigens van het label Pols Potten.

Maar het is wel een prachtige bonte verzameling.

Het is er echter niet bepaald goedkoop...

Maar als je het beschouwd als iets tussen kunst en ambacht.

Je denkt aan al die ontwerpers, glasblazers, keramisten en haaksters.

Die vele uren met deze producten bezig zijn geweest.

(Ik kan als beginnend keramist kan het weten…)

Dan valt de prijs eigenlijk heel erg mee!

Nou ja, niet voor iedereen ;-)

---

In Loods 6 zit trouwens ook nog een leuke Kunstuitleen.

Met nog veel hogere prijzen, maar wel zo inspirerend.

Voor mensen met kleine kinderen is de winkel Keet in Huis 

met hippe kleding en kinderspullen ook een echte aanrader.

Ook zit er in Loods 6 nog een echte boekwinkel.

Waar ze je nog weten te verrassen en adviseren.

Waar je kunt bladeren, dwalen en dromen en zelfs koffie drinken.

Waar ze ook een leuke kinderhoek (en kinderboeken) hebben.

Dus mocht je op zondagmiddag eens willen uitwaaien?

NB. Dit is het eerste deel van 'bijzonder leuk winkelen' 

in Amsterdam. Komen de weken volgen er meer blogs. 

Ben jij een Lucky Fish? (Zorgen over de zorg en een gratis geluksvisje.)

Ben jij een Lucky Fish?
(Blog over zorgen over de zorg en een gratis geluksvisje.)

Het is druk en het bloggen schiet er behoorlijk bij in.
Gelukkig heb ik naast de drukte van mijn werk en gezin,
ook mijn keramiek en de altijd positieve interactie op instagram.

Wordt de één gelukkig van sporten en de ander van verzamelen.
Zelf word ik altijd blij van om iets te ontwikkelen.
Bij voorkeur iets waar ook anderen 'blij' van worden.

Vanaf mijn 22ste jaar werk in de gehandicaptenzorg.
Ooit begonnen als activiteitenbegeleidster en inmiddels al zo'n tien jaar als directeur.
Daarbij is 'ontwikkeling' wel altijd mijn belangrijkste uitgangspunt geweest.
De ontwikkeling van cliënten, medewerkers en natuurlijk ook mijzelf.

Hoeveel prettiger is het om in plaats van 'verdrietig of boos te zijn' op jezelf en de wereld,
deze energie in je eigen ontwikkeling te stoppen om vervolgens te groeien (als mens).

Ik beschouw mijzelf wel als een 'lucky fish'.
Niet dat alles mij is aankomen waaien of mij nooit iets ergs is overkomen.
In tegendeel. Maar ik zie zelf altijd weer de mogelijkheden om verder te gaan.
Daarbij heb ik het geluk van 'veel energie en een hoofd en een lijf die prima functioneren'.

Dat laatste wordt de laatste tijd vaak vergeten.
Nu het lijkt dat (bijna) de hele maatschappij op 'eigen kracht' verder moet.

Het leven ziet er echt wel anders uit als je een kind met een beperking hebt.
Hoe graag ouders (of familie) er ook voor willen zorgen.
Soms is dat gewoon te ingewikkeld of gaan ouders ook zelf dingen mankeren.
Daarnaast zijn ouders niet de hele dag thuis, er moet er toch ook brood op de plank. 

Vergeten wordt vaak dat er ook een groep ouders zijn die zelf zo hun beperkingen hebben.
Waardoor een kind hulp nodig heeft of bescherming.

Of dat je - ook al heb je een beperking -  ook niet wilt dat ouders voor je blijven zorgen.
Aangezien je ook volwassen wordt en je eigen ontwikkeling door maakt.
Alleen lukt het je door deze beperking (nog) niet om veilig zelfstandig te kunnen leven.

Ik had vroeger goudvissen die steeds zelf uit hun kom sprongen…
Als ik dan te laat thuis kwam, lagen zij (half) dood op de grond.
Zij hadden echt een aquarium of vijver nodig. 
Maar ik heb nooit overwogen om ze in de zee los te laten...

Kortom, dat alles houdt mij bezig, terwijl ik op het werk luister naar de enorme kortingen.
Die de ambtenaren van de gemeenten mij meedelen voor 2015.

Nee, niet de ambtenaren van de gemeenten…
De mensen van de dure adviesbureaus die zij hebben ingehuurd.
Ik kan hen vertellen over hun burgers, maar het zijn hun burgers niet…

We hebben er zelf voor gekozen...

'Er zal misschien ook weleens iets mis gaan," zei de koning op prinsjesdag.

En de koningin knikte bezorgd.

Soms lukt het nog iets te doen voor een 'vergeten groep'.

Die zelf (of waarvan de omgeving) op de bres springt.

Dan is iedereen blij.

Maar een beetje triest is het wel.

Want niet alleen vanuit de gemeenten, maar ook vanuit de AWBZ wordt er gekort.

Aangezien het zorgkantoor vindt dat er teveel vissen in de vijver zitten.

Maar ja, moeten we ze dan nu ineens allemaal uit de vijver gooien?

Dit alles houdt mij bezig.

Terwijl ik stug blijf doorwerken aan ontwikkeling.

Aangezien ik daar - ook maatschappelijk - in geloof.

Maar oh wat is het lastig te werken aan ontwikkeling.

 Als er zoveel tijd en energie naar het afbreken gaat.

Vooral als alles tegelijk komt.

Dus creëer ik geluksvisjes.

Breekbare visjes.

Om thuis ook zelf in balans te blijven.

Tussen hoofd en hart.

Het blijkt dat ook veel mensen wel een 'lucky fish' kunnen gebruiken.

Sinds kort worden ze zelfs in de winkel verkocht.

Bij Bert (Noordstraat 94a) in Tilburg en Huisnummer 73 (Breestraat 73) in Leiden.

Vanwege de grote vraag binnenkort ook in de Webwinkel.

(Had ik het net niet over balans…)

Het is ontzettend leuk die spontane belangstelling.

Maar het leukste vind ik nog altijd om ze weg te geven.

Dus ken jij of ben jij iemand die wel een geluksvisje gebruiken?

Repost dan deze blog/foto op Instagram of Twitter.

Of geef aan waar(om) je je visje graag wilt hebben.

Onder vermelding van #luckyfish @redcherryrodekers

Over een week (vrijdag 17 oktober) verloot ik onder de belangstellenden een visje.

----------------------

NB. Gisteren kwam ik tijdens het boodschappen doen een vader tegen.

Samen met zijn zoon, een vroegere client.

De vader was ooit heel boos geweest.

 Op de organisatie die ik vertegenwoordigde.

Dus was hij ooit heel boos op mij.

Samen zijn we toen al pratend gelukkig tot een passende oplossing gekomen.

Waar hij vertelde nog steeds zo blij mee te zijn.

We spraken even over alle huidige ontwikkelingen.

Toen we afsloten zei hij:

'het wordt altijd weer kerstmis'.

En daarmee zou ik graag deze blog willen afsluiten: 

'Het wordt altijd weer kerstmis.'

Lucky Fish

LUCKY FISH (part 1)

Ik heb iets met vis.

Het is iets onbewust.

Al eerder maakte ik een blog over vis. 

(Druk hier voor link naar (vis)blog.)

Vissen staan symbool voor heel dingen:

redding, vrijheid, geluk, overvloed, begin van evolutie, 

pisces-tijdperk, dierenriem-teken en Christus (Ichthus).

Maar dat kan je vinden op internet :-)

Lastiger is 'mijn gevoel' erbij te beschrijven.

Hoe dan ook…

 Mijn eerste voorwerp van keramiek.

Is dus een vis geworden.

Maar wel (geïnspireerd door mijn geluksvisje) een lucky fish!

Al jaren verzamel ik voorwerpen.

Die in mijn hoofd (ooit) een heel ander leven leiden.

Dan dat leven waarvoor ze op aarde zijn gezet.

Dozen vol heb ik met die spullen…

Die je overigens ook als oude troep kunt beschouwen.

Maar die mij dus erg blij maken.

Omdat ik alleen maar potentieel en mogelijkheden zie.

Afijn, ik had dus al jaren een geel plastic speelgoedvisje.

Dat echter in mijn hoofd al een soort symbolische geluksbrenger was.

Omdat hij zo'n geruststellende glimlach heeft.

Ik moest hem alleen 'nog zien te vangen'.

Als ik hem wist te vangen, dan kon hij weer iets voor anderen betekenen.

Maar hoe vang je een plastic speelgoedvisje?

Met water natuurlijk!

Met (gips)kristallen zodat hij niet wegzwemt.

Met kristallen vang je trouwens niet alleen plastic vissen ;-)

Vervolgens goot ik die kristallen weer vol met water en klei en weer leeg…

Waarna de 'lucky fish' was geboren.

En vele vissen na hem.

Ik liet ze eerst rustig samen even bijkomen en aan elkaar wennen.

Tot ze uitgedroogd waren en bijna in elkaars staarten beten.

Waarna ik ze een beetje moest bijsnijden.

Zonder dat ze braken. (Die staarten…)

Vervolgens werden ze gebakken.

Alsof ze daadwerkelijk genuttigd zouden worden.

Keramiek is geweldig.

Je werkt met zulke natuurlijke producten.

Het is een soort ambachtelijke tovenarij. 

Maar dan wel een zeer tijdrovende.

Want al die biscuit gebakken visjes moeten daarna geschuurd worden!

Ik had dan ook grote behoefte om ze allemaal te nummeren en te signeren.

Want ze werden wel heel erg handmade!

In het gaatje eronder kunnen de gelukswensjes gestopt worden.

Zoals die zitten in een chinees gelukskoekje, maar nu in een geluksvisje.

Een mooie spreuk vind ik van Schiller:

'Alleen hij is gelukkig, die het geluk niet aan het geluk te danken heeft."

Die zou ik wel in alle visjes willen stoppen.

Maar spreuken moet je mijn inziens niet voor een ander bedenken.

Een ware geluksvis is al een wens op zichzelf.

'Het geschenk van geluk is voor hen die het uitpakken'.

Daarom besloot ik de eerste visjes weg te geven.

Aan mensen die ook spontaan dingen hadden weggegeven.

Alleen om de ander (ik en mijn lief in dit geval) blij te maken.

Zoals de buren waarvan we een weekje spontaan in hun huis in Zwitserland mochten.

De buurvrouw gaf zelfs zelfgemaakte (ingevroren) nasi mee voor als we zouden aankomen!

Maar ook op mijn werk en op Instagram zijn heel veel lieve mensen.

Die spontaan een gordijntje, vaasje, beeldje of complimentje weggeven.

Om de ander (ik in dit geval) blij te maken.

Zoals deze met de hand gepunnikte Rode Kers van @mommylovesstyling.

Waar ik nog steeds zo blij mee ben.

Ook besloot ik er zelf een aantal 'zomaar' weg te geven.

Gewoon omdat het ontvangen mij zelf ook zo goed had gedaan.

Dan was er natuurlijk ook nog mijn eerste GIVE AWAY op Instagram.

Wat een ontzettende leuke reacties kwamen daarop!!

Hieronder drie zeer leuke en originele reacties.

Van plaatsen waar IG'ers de lucky fish graag zouden willen hebben.

(Ik weet helaas niet de namen meer, sorry beste mensen.)

Naast originele kwamen er ook zeer ontroerende reacties.

Waaruit duidelijk werd waarom iemand (of zij zelf) hard een lucky fish nodig hadden.

Er is een hoop leed op de wereld.

Het lukte mij dan ook niet om te kiezen.

Waardoor het geluk toch door toeval bepaald werd.

Maar de leuke reacties die daarop weer kwamen via Instagram!

van @gras_vd_buren

van @hrh1890

 van @postfrommars

 van @chrissielovesstijn

 van @ba_bs

 van @mommylovesstyling

Het is bijzonder hoe dingen soms gaan lopen.

In April maakte ik mijn eerste mal en in Mei goot ik mijn eerste visjes.

In Juli kreeg ik van mijn lief een keramiek oven.

En vandaag verkocht ik mijn eerste visjes van keramiek!

Ook werd mij gevraagd of ik sponsor wilde zijn voor een goede doelen swap op Instagram.

Voor het ontwikkelen van medicijnen voor de spierziekte ALS.

Ik dacht hoe kan ik nu sponsor zijn? Wat heb ik dan te geven?

Ik doe wel gewoon mee als deelnemer.

Maar toen dacht ik ineens aan mijn lucky fish.

En mijn hoofd en vele dozen vol met (nieuwe) ideeën.

Ik heb iets concreets te maken en geven.

Het maakt mij gelukkig als een ander daar gelukkig van wordt.

Zo simpel is het.

(Maar voor mij - in deze tijden van bezuiniging - een groot goed.)

Deze zomer was het overigens vijf jaar geleden dat mijn zus aan MS is overleden.

De enige keer dat ik (ook nog eens 1e klas) vanuit Corsica naar huis heb gevlogen…

Dit jaar reed ik gelukkig gewoon weer 1200 kilometer met de auto.

Ik had haar graag nog een lucky visje gegeven.

- wish you a lucky fish -