Cherry up! Kersentijd part 2

Cherry Up!

Kersentijd part 2

'Het is weer kersentijd!

Dat wil ik graag vieren, met een vrolijk kaartje!'

Kondigde ik twee weken geleden aan op mijn (kersen)blog.

Collage 1 (met de klok mee) foto's van: @ietsiepietsiekitschie, @anzwaan, @maryanddyve, @joselien, @sikensteek & @hipgemaakt

Vervolgens vergat ik dat blog zelf aan te kondigen...

Wat natuurlijk niet echt handig van mij was.

Maar ja, het was dan ook niet echt belangrijk.

Het was meer een klein gebaar.

Hoewel draait daar niet uiteindelijk alles om?

(Mocht je het vorige blog eerst willen lezen, dit is de link.)

Collage 2 (met de klok mee) foto's van: @annekruitfotografie, @pimpenelle, @vintageinteriorxx, @hiskehis, @makienverkroost & @kikiposthuma

Hoe dan ook, ineens dacht ik er weer aan.

Dat een actie zonder actie, geen actie is...

Dus kondigde ik mijn kaartenactie wel aan op Instagram.

Wat een leuke reacties!! En wat een gezelligheid!!

De kersen vlogen heen en weer over Instagram.

Vechtende dino's: @dachshundbrigitte

De één bleek nog creatiever dan de ander.

Ik ben duidelijk niet de enige die van kersen houdt!

De leukste ervaringen blijven toch wel degene je niet verwacht.

Collage 3 (met de klok mee) foto's van: @daniellejacobs, @mijnwillemijn, @joboeyden, @jaamieksa, @hiskehis & @liefsvanlie

Zelf kocht ik afgelopen weken ook vele bakken kersen.

Ik wilde zelf ook een creatieve kersenfoto plaatsen op Instagram

Maar ze waren steeds op voordat ik het wist.

Of ik vergat ze… 

Want het waren namelijk zulke weken.

Van die weken waarin je zelfs je kersen vergeet...

Collage 4 (met de klok mee) foto's van: @janinethe66, @sandiejalalian, @janinethe66, @mani_di_anne, @silviamagdalene & @hip_gemaakt

Maar op Instagram werden de kersen niet vergeten!

Ze werden gebakken, gehaakt, geschilderd, genaaid en gegeten.

Maar vooral veel gefotografeerd!

Collage 5 (met de klok mee) foto's van: @dachshundbrigitte, @mariawilhelmina, @ba_bs, @mariawilhelmina, @leukgelukt & @madebywhisperingflower

 Ik werd er super blij van.

Omdat er teveel waren om allemaal te plaatsen.

Maakte ik er deze vrolijke collages van.

Collage 6 (met de klok mee) foto's van: @? - laat even weten -, @linnie_79, @ietsepietsiekitschie, @lonbondesign, @despruitenvandora & @fabcroc

Mocht ik je naam/foto vergeten zijn.

Vergeef het mij dan.

Ik kon tussen de kersen bijna dit blog niet meer zien :-)

Vogeltje van @tamatek

Wel maakte ik vandaag zowaar onderstaande kersenfoto.

'Heb je ooit zulke stille vogels naast een bak kersen gezien?'

Dankjulliewel allemaal voor al jullie leuke foto's!

Maar vooral voor het vrolijke meedoen.

In plaats van vijf heb ik tien winnaars getrokken:

@anzwaan

@ietsiepietsiekitschie

@stikensteek

@kikiposthuma

@makienverkroost

@daniellejacobs

@silviamagdalene

@dachshundbrigitte

@tamatek

@lonbondesign

Gefeliciteerd!

Sturen jullie je adres op?

- Via privéberichtje op Instagram 

- Via contactformulier op www.rodekers.nl

Dan stuur ik een 'rodekerskaartje' naar jullie toe.

(NB. De rode kers posters vind je in de webwinkel: www.rodekers.nl)

Let's cherry up!!

roze & champagne en de marshmallow test

Instagram of bloggen?

Deze keuze doet mij denken aan de Marshmallow test.

Het kind dat hem niet meteen op eet, beloven ze er twee.

Maar oh, wat is dat uitstellen lastig.

Want als je hem gelijk in je mond steekt.

Proef je meteen die lekkere smaak.

Maar wachten omdat je er dan (misschien) twee krijgt?

Terwijl je er maar eentje ziet?

De laatste tijd leef ik op marshmallows.
Plaats foto's op Instagram en geniet van de interactie.
Zoveel sneller resultaat dan met een blog!

Al die leuke enthousiaste reacties op Instagram,
inspireerden mij zelfs tot maken van een eerste Rode Kers
'wit, roze & champagne 2015' voorjaarscollectie.

Echte marshmallow kleurtjes bedenk ik ineens!

Maar toch knaagt er soms nog iets.
Ik mis het maken van mooie foto's.

Zie je hoeveel meer diepte de Nikkon foto's hebben?
 Zeker wanneer je ze vergelijkt met de Iphone foto hieronder.

Soms mis ik die lagen en diepgang.
Het schilderen met woorden en beelden.
Het bedenken van een samenhangend geheel.

Maar ach, wat kost dat 'digitaal schilderen' toch veel tijd.

Voordat ik het juiste licht heb.

Een leeg geheugenkaartje en opgeladen batterij. 

Geen afleidende factoren: zoals kinderen, deurbellen, telefoons, maaltijden,(af)wasmachines, verjaardagen en dergelijke. 
Een geschikt onderwerp, bijpassende foto's en verhaal. 
De juiste 'mood' in mijn lijf en 'swing' in mijn hoofd. 
Is het alweer diep in de nacht...

En had ik zeker 10 foto's met mijn Iphone kunnen klikken.

En minstens 50 likes gescoord...

Maar ja, van Gogh moest het ook doen zonder likes.

Het moet toch ergens uit je eigen hart komen.

Waarom die drang naar bevestiging?

(Nou gewoon, omdat ik er zo blij van word!)

Sinds ik leef op marshmallows.

Schik ik in mijn hoofd continu stillevens.

Die ik vervolgens tot leven probeer te wekken,
door ze vast te leggen...

Dit weekend had ik eindelijk de rust,
om mij nieuwe keramiekserie te fotograferen.
Maar hoe fotografeer je een levendig stilleven?

Soms zijn ze de foto's nog wat bedacht en stijfjes.

Als een ingekleurde kleurplaat.

Netjes tussen de lijntjes.

Soms wat te nonchalant.

Met een vergeten wasknijper, tandenborstel, afgebroken steel, 

vlek op het tafelblad, Iphone (!) of omgevallen bol.

(Zoekplaatje…)

Soms onverwachts.

Is de plek waar alles even neergezet is.

Ineens het onderwerp van de shoot geworden.

 Soms is less more, maar soms is more more.

Soms kan je ook teveel willen zeggen.

Hoewel ik daar wel dol op ben :-)

Weet ik dat niet iedereen dat waardeert!

Gelukkig hoef ik niet te kiezen tussen Instagram of bloggen.

Ik eet gewoon 365x een enkele marshmallow.

En geef mijzelf daarnaast af en toe een flinke zak vol cadeau.

 Soms is een halve marshmallow al voldoende.

 Soms blijkt wit ineens een hele interessante tint.

Soms vormt wit samen het stilleven.

Dat ik in mijn hoofd geschilderd had.

En worden beelden ineens poëzie.

de wereld is nog winters wit

mistig drijft zij over de velden

in de grond wacht
 de belofte

 klein geluk 

wie zal haar (ont)vangen?

we klinken op het voorjaar

drinken champagne, 

tot de bloemen open gaan.

Voorjaarsactie: 

Wil je een gratis Lucky Fish winnen uit de nieuwe voorjaarscollectie? Neem dan een kijkje op de website en laat een berichtje achter in het gastenboek en geef je gelijk op voor de digitale nieuwsbrief. (http://www.rodekers.com/guestbook) Uit de reacties/aanmeldingen zal 1 maart a.s. de winnaar worden getrokken.

friday happy clayday

Keramiekopleiding 

sept-dec '14

- friday happy clayday -

Sinds September volg ik een driejarige opleiding voor keramiste.

Iedere vrijdag reis ik af naar Gouda, de stad van de keramiek.

Om mijzelf daar vervolgens in het klei te storten.

Het mooie van klei is dat je nooit bent uitgeleerd.

‘Als je hier klaar bent heb je nog meer vragen dan toen je begon’,

zei gisteren mijn ‘draai-docent’ en hij heeft gelijk.

Nu was ik altijd al bezig met (zelfgemaakte) mallen en gietwerk.

Maar sinds ik van mijn lief een eigen keramiek-oven heb gekregen.

Staan overal in huis handgemaakte kommetjes, vaasjes en visjes.

Door die oven kan ik iets doen waar ik altijd van gedroomd heb.

Mijn eigen Rode Kers producten bedenken en maken.

 'Lucky Fish' is mijn eerste keramiekserie geworden.

 'Broken Luck' (serie vaasjes) de tweede.

Om ons huis niet helemaal dicht te laten slibben met keramiek.

Verkoop ik ze in mijn webshop: www.rodekers.com

En in de (concept)stores: Huisnummer 73/Leiden &  Bert/Tilburg.

Eerlijk gezegd is het niet de verkoop die mij aantrekt.

Ik vind het vooral heel erg leuk om nieuwe producten te ontwikkelen.

Om 'iets over te brengen' met behulp keramiek.

Als anderen daar enthousiast op reageren, ben ik helemaal blij.

Op school leer ik handvormen, draaien en decoreren/glazuren.

Wat voor mij hele nieuwe technieken zijn.

Het voelt een beetje alsof ik weer negen jaar ben.

En ik mag kleien op de knutselclub in ons dorp.

Hoogst verwarrend maar diep gelukkig.

Ook nu is het soms flink frustrerend en vermoeiend, 

maar ben ik reuze blij als het mij lukt,

 om met mijn eigen handen van die lelijke hoop vormloze klei,

 iets te maken wat de (en soms ook mijn…) bedoeling is. 

Opdracht boven: cilinder vaas opgebouwd uit ringen en stroken klei,

bewerkt met met een bepaalde structuur (in dit geval een vleeshamer)

Mijn inspiratiebron: hout, schors, berkenboom

Opdracht onder: handgevormde holle bollen,

bewerkt met een doorlopende vorm/lijn/afbeelding.

Mijn inspiratiebron: vis, zon, leren schrijven en M.C. Escher 

(Beide opdrachten moeten nog gedecoreerd/geglazuurd worden.)

Voorlopig gaat het vooral om de ambacht en de technieken.

Waarbij ik het handvormen het leukste vind om te doen.

Het leren draaien op de draaischijf vind ik het allermoeilijkst!

Draaiopdracht hieronder: kommen, cilinders, borden, oren en tuiten.

Het drogen en bakken zijn de spannendste onderdelen.

Vooral omdat tijdens het drogen/bakken nog alles mis kan gaan.

De klei kan immers nog gaan barsten, scheuren of breken.

Daarbij veranderen veel kleisoorten, oxides en glazuren,

in de oven ook van kleur, structuur en glans. 

Dus wat je tijdens het bewerken ziet… 

Is zelden hoe het na het drogen en stoken wordt…

Opdrachten hieronder: 

- leerharde kannen dompelen en/of decoreren met kleislib

- kommen dompelen met glazuur (honingglazuur)

- 12 proeftegels met 12 verschillende engobes (kleimengsels) 

bestaand uit mengsels van diverse oxides/pigmenten, 

bewerkt met 3 verschillende glazuren (zijde, honing en glans) 

Helaas kunnen mijn handen nog niet wat mijn hoofd zou willen.

Ook ontbreekt het mij aan tijd om goed aan een opdracht te werken.

Ik weet het: het gaat toch om het leren van techniek.

 Nog helemaal niet om het resultaat.

Maar dat vind ik behoorlijk lastig.

Want van die 'lelijke modder' iets moois maken,

dat vind ik nu juist de uitdaging.

Maar het allermooiste blijft toch wel.

Dat ik even mijn hoofd leeg kan maken.

Geen werk, kinderen of huishouden.

Het gaat alleen over mij en de klei.