Lucky Fish

LUCKY FISH (part 1)

Ik heb iets met vis.

Het is iets onbewust.

Al eerder maakte ik een blog over vis. 

(Druk hier voor link naar (vis)blog.)

Vissen staan symbool voor heel dingen:

redding, vrijheid, geluk, overvloed, begin van evolutie, 

pisces-tijdperk, dierenriem-teken en Christus (Ichthus).

Maar dat kan je vinden op internet :-)

Lastiger is 'mijn gevoel' erbij te beschrijven.

Hoe dan ook…

 Mijn eerste voorwerp van keramiek.

Is dus een vis geworden.

Maar wel (geïnspireerd door mijn geluksvisje) een lucky fish!

Al jaren verzamel ik voorwerpen.

Die in mijn hoofd (ooit) een heel ander leven leiden.

Dan dat leven waarvoor ze op aarde zijn gezet.

Dozen vol heb ik met die spullen…

Die je overigens ook als oude troep kunt beschouwen.

Maar die mij dus erg blij maken.

Omdat ik alleen maar potentieel en mogelijkheden zie.

Afijn, ik had dus al jaren een geel plastic speelgoedvisje.

Dat echter in mijn hoofd al een soort symbolische geluksbrenger was.

Omdat hij zo'n geruststellende glimlach heeft.

Ik moest hem alleen 'nog zien te vangen'.

Als ik hem wist te vangen, dan kon hij weer iets voor anderen betekenen.

Maar hoe vang je een plastic speelgoedvisje?

Met water natuurlijk!

Met (gips)kristallen zodat hij niet wegzwemt.

Met kristallen vang je trouwens niet alleen plastic vissen ;-)

Vervolgens goot ik die kristallen weer vol met water en klei en weer leeg…

Waarna de 'lucky fish' was geboren.

En vele vissen na hem.

Ik liet ze eerst rustig samen even bijkomen en aan elkaar wennen.

Tot ze uitgedroogd waren en bijna in elkaars staarten beten.

Waarna ik ze een beetje moest bijsnijden.

Zonder dat ze braken. (Die staarten…)

Vervolgens werden ze gebakken.

Alsof ze daadwerkelijk genuttigd zouden worden.

Keramiek is geweldig.

Je werkt met zulke natuurlijke producten.

Het is een soort ambachtelijke tovenarij. 

Maar dan wel een zeer tijdrovende.

Want al die biscuit gebakken visjes moeten daarna geschuurd worden!

Ik had dan ook grote behoefte om ze allemaal te nummeren en te signeren.

Want ze werden wel heel erg handmade!

In het gaatje eronder kunnen de gelukswensjes gestopt worden.

Zoals die zitten in een chinees gelukskoekje, maar nu in een geluksvisje.

Een mooie spreuk vind ik van Schiller:

'Alleen hij is gelukkig, die het geluk niet aan het geluk te danken heeft."

Die zou ik wel in alle visjes willen stoppen.

Maar spreuken moet je mijn inziens niet voor een ander bedenken.

Een ware geluksvis is al een wens op zichzelf.

'Het geschenk van geluk is voor hen die het uitpakken'.

Daarom besloot ik de eerste visjes weg te geven.

Aan mensen die ook spontaan dingen hadden weggegeven.

Alleen om de ander (ik en mijn lief in dit geval) blij te maken.

Zoals de buren waarvan we een weekje spontaan in hun huis in Zwitserland mochten.

De buurvrouw gaf zelfs zelfgemaakte (ingevroren) nasi mee voor als we zouden aankomen!

Maar ook op mijn werk en op Instagram zijn heel veel lieve mensen.

Die spontaan een gordijntje, vaasje, beeldje of complimentje weggeven.

Om de ander (ik in dit geval) blij te maken.

Zoals deze met de hand gepunnikte Rode Kers van @mommylovesstyling.

Waar ik nog steeds zo blij mee ben.

Ook besloot ik er zelf een aantal 'zomaar' weg te geven.

Gewoon omdat het ontvangen mij zelf ook zo goed had gedaan.

Dan was er natuurlijk ook nog mijn eerste GIVE AWAY op Instagram.

Wat een ontzettende leuke reacties kwamen daarop!!

Hieronder drie zeer leuke en originele reacties.

Van plaatsen waar IG'ers de lucky fish graag zouden willen hebben.

(Ik weet helaas niet de namen meer, sorry beste mensen.)

Naast originele kwamen er ook zeer ontroerende reacties.

Waaruit duidelijk werd waarom iemand (of zij zelf) hard een lucky fish nodig hadden.

Er is een hoop leed op de wereld.

Het lukte mij dan ook niet om te kiezen.

Waardoor het geluk toch door toeval bepaald werd.

Maar de leuke reacties die daarop weer kwamen via Instagram!

van @gras_vd_buren

van @hrh1890

 van @postfrommars

 van @chrissielovesstijn

 van @ba_bs

 van @mommylovesstyling

Het is bijzonder hoe dingen soms gaan lopen.

In April maakte ik mijn eerste mal en in Mei goot ik mijn eerste visjes.

In Juli kreeg ik van mijn lief een keramiek oven.

En vandaag verkocht ik mijn eerste visjes van keramiek!

Ook werd mij gevraagd of ik sponsor wilde zijn voor een goede doelen swap op Instagram.

Voor het ontwikkelen van medicijnen voor de spierziekte ALS.

Ik dacht hoe kan ik nu sponsor zijn? Wat heb ik dan te geven?

Ik doe wel gewoon mee als deelnemer.

Maar toen dacht ik ineens aan mijn lucky fish.

En mijn hoofd en vele dozen vol met (nieuwe) ideeën.

Ik heb iets concreets te maken en geven.

Het maakt mij gelukkig als een ander daar gelukkig van wordt.

Zo simpel is het.

(Maar voor mij - in deze tijden van bezuiniging - een groot goed.)

Deze zomer was het overigens vijf jaar geleden dat mijn zus aan MS is overleden.

De enige keer dat ik (ook nog eens 1e klas) vanuit Corsica naar huis heb gevlogen…

Dit jaar reed ik gelukkig gewoon weer 1200 kilometer met de auto.

Ik had haar graag nog een lucky visje gegeven.

- wish you a lucky fish -

Lucky day #8 #Laugh

Het was een vermoeiende maar lucky week.

De week van het zevende klavertje: laugh!

Die hadden we nodig, want er gebeurde wel erg veel tegelijk!

De drie nieuwe klavers schoten in een zeer hoog tempo uit de grond.

'Passie, humor en vrede' streden samen om extra zonlicht en aandacht.

Het is juni, maar het regende en het was veel te druk!

En oh, wat verlangde de eerst vijf klavers naar vrede en rust!

Zij groeide en bloeide al zo lang.

De aarde raakte bijna uitgeput.

HOPE - FAITH - LOVE - LUCK - HEALTH - PASSION - LAUGH - PEACE

Mijn lief was jarig en we gingen samen uit eten.

Het bleek dinerweek en ik kon niet voor hem kiezen:

tussen overheerlijke wijnen en de Indiaase keuken!

Dus gingen we gewoon naar beide, twee avonden achter elkaar!!

Niet koken, niet opruimen en even niets moeten.

Daar werden we beide heel erg blij van!

Blij werd ik ook van mijn cadeaus voor mijn lief.

Ik vind geven namelijk ook heel erg leuk.

Hij houdt gelukkig ook van krijgen.

Hij kreeg een zeefdruk van de 'Tree of life'.

Adem om te happen en zuurstof om te leven.

De bescherming van ons leven, de dieren, de natuur: de boom!

Van dichtbij zie je allemaal 'rubberstempels' van dieren.

Het begin of einde: levenslijnen: de ark van Noach. 

Ik werd er blij van en mijn lief gelukkig ook.

We plantte geen boom.

Maar we spraken over levensverzekeringen met de bank.

De bank werd verbouwd en we werden verwezen naar het dorp van onze jeugd.

We bleken beide daar onze eerste (en huidige) rekening afgesloten te hebben.

We sloten er nu eentje samen af!

Ik verdronk in een zee aan herinneringen in plaats van dozen in te pakken.

Maar deze enorme inefficiënte vorm van inpakken, bracht ons wel iets nieuws.

Iets waarvan we niet wisten dat ik het had:

in een mapje vol oude schoolrapporten van toen ik 14 jaar was.

Ik moest echt heel hard om lachen!

Een prachtig verjaardagscadeau voor mijn lief.

Ook hij niet wist niet (meer) van haar bestaan.

Maar herkende haar meteen!

'Hope and faith' waren inmiddels beide al lichtgroen geworden.

Ze hadden hun waarden waar gemaakt en bezweken snel achter elkaar.

(Nee, ik heb er geen foto's van gemaakt.)

Maar dat 'love' bleef bloeien was duidelijk.

Want ik vond een klein zelfgemaakt boekje.

Dertig jaar bewaard.

Van aan elkaar geplakte briefjes die mijn lief en ik naar elkaar schreven.

Tijdens de lessen 'natuurkunde' op de MAVO.

Precies in deze periode, maar dan dertig jaar geleden.

Rond onze verjaardagen!

Schaterend van blijdschap liep ik door mijn huis.

Ik wist van haar hele bestaan echt niets meer af.

Laat staan dat ik het bewaard had.

Over levenscirkels gesproken!

Eigenlijk zou er een gouden lijst om heen moeten!

Maar ingelijst heb ik haar!

Ook mijn lief moest verbaasd lachen!

Om dit kleine wonder.

Het leven kent vreemde wegen en sprongen!

Lachen moest ik ook toen ik de officiële uitnodiging kreeg.

Voor mijn Viva Voce bij de Business School Nederland.

8 juli a.s. studeer ik af!

Gaat het dan toch voor de zomer lukken?

Glimlachen moest ik om onze nieuwe boekenkast!

Die op tijd klaar is voor de verhuizing.

Welke kleur zal ik haar verven?

En wat zullen mijn boeken er mooi in op kleur staan!

Niet vergeten mijn verbaasde lach toen ik donderdag naar mijn werk reed.

Van Noordwijk door Sassenheim om kwart over zeven 's morgens,

 (en dat is op zich al een lach waard...),

langs mijn lief en ons nieuwe huis, 

waar ik onverwachts al deze busjes zag staan:

Ze waren er eerder dan afgesproken!

's avonds stonden de eerste contouren er al.

Mijn toekomstige atelier en de chillrooms voor de kinderen!

Deze week werd afgesloten met een BBQ in onze tuin met m'n oud collega's.

Wat hebben we gelachen en genoten tot in de late uurtjes!

 Glimlachen moet ik om al de lieve cadeautjes die ik van ze kreeg.

Een 'moodkastje' vol persoonlijke verhalen.

Die ik met een ieder van hen deelde.

De hele avond cadeautjes uitgepakt. 

Vervolgens de collega gezocht van wie ik dacht dat die het gegeven had.

Gelach natuurlijk als ik het goed of juist niet goed had.

Vervolgens kreeg ik een persoonlijke verhaal bij het cadeau.

Terwijl het feest rondom gezellig door bakte en borrelde.

Blij was ik vandaag toen ik het laatste cadeautje voor mijn vriend kreeg.

Na maar liefst vijf UPC briefjes dat het bezorgen nog niet gelukt was...

Mocht mijn oudste gelukkig in Noordwijk zijn handtekening zetten!

(Terwijl ik druk met de verbouwing bezig was.)

Want 'peace' is helaas nog niet in zicht.

Vandaag is de verhuizing en verbouwing echt begonnen.

Met 'alle gedoe' die daarbij hoort.

Voorlopig geniet ik even van al het moois van afgelopen week.

Enne geluk wordt alleen maar mooier, als er af toe ook iets niet goed gaat!

Enne collega's ZHN, meer dan bedankt!

Ik hoop ook in de toekomst met jullie te mogen blijven delen, uitwisselen en lachen!

xxx :-)

HOPE - FAITH - LOVE - LUCK - HEALTH - PASSION - LAUGH - PEACE

Lucky day #6 #health

Ik schreef het al in Lucky day #4

Toen ik terug kwam van Barcelona leefde niet alleen mijn klavertjes vier nog.

Er was zelfs een vijfde knop erbij gekomen.

Die bracht mij in een vreselijk dilemma.

Want de vier klavers stonden gelijk aan de vier blaadjes:

Hoop, vertrouwen, liefde en geluk.

(Met de vier bijpassende blogs!)

Maar voor welke waarde stond dan dat vijfde blad?

Enne ik had al een vijfde klaverblog gemaakt.

Want ik had nooit gedacht dat de vijfde klaver werkelijk uit zou komen!

Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn lief een draagbare fotostudio.

Hij had mij zien tobben met mijn klavertjes vier.

De stelen zijn namelijk zo lang geworden, dat ik ze niet meer op de foto kreeg.

Ik was aan tobben met witte schildersdoeken.

Om de achtergrond mooi helder te houden.

Maar die waren niet groot genoeg.

Dus verzon ik andere creatieve oplossingen.

Om ze toch allemaal op de foto te krijgen.

Ik hield ze in mijn hand of ik draaide de stelen in elkaar.

Ondertussen blijven al 1,5 maand de klavertjes vrolijk groeien en bloeien!

Zo ook de vijfde knop!

Ze verhuizen steeds mee van Noordwijk naar Sassenheim.

Maar nu kreeg ik voor mijn verjaardag een draagbare fotostudio.

En bij mijn afscheid een prachtige lens voor op mijn camera.

Wat natuurlijk een belachelijk veel te mooi cadeau is.

Maar waar ik wel enorm veel plezier van heb!

Want nu kan de klavers helemaal inzoomen!

Waardoor ik mijzelf ineens een professionele fotograaf voel:

Zo is het mij gelukt om alle vijf de klavers op de foto te zetten!

Al moet ik nog wel even oefenen met de nieuwe lens.

Om alles goed scherp op de foto te krijgen.

Zeker omdat de klavertjes alleen overdag open staan.

Niet 's morgens vroeg of 's avonds als ik thuis kom van mijn werk!

Maar deze week ben ik thuis.

Verwerk ik de indrukken van mijn afscheid.

Waar ik zo ontzettend van heb genoten!

Zoveel mensen, verwennerij en mooie woorden.

Deze week lever ik de laatste stukken in van mijn school.

Deze week is de verbouwing van ons nieuwe thuis begonnen.

Deze week maken we plannen voor de verhuizing en inrichting van het nieuwe huis.
Deze week worden de eerste afspraken gemaakt voor mijn nieuwe baan.

Deze week is het veertien jaar geleden dat Madelief is overleden.

Deze week werd mijn oma gezond en wel 99 jaar.

Deze week werd ik ouder dan mijn zus.

Daar staat natuurlijk de vijfde klaver voor!

Hoop, vertrouwen, liefde, geluk en gezondheid.
Want hoe anders is het leven zonder dat?

Ik ben zo blij dat ik mijn eigen keuzes kan maken!

Gisteravond zei mijn lief: 'Heb je het al gezien?'

Ik wilde het eigenlijk niet weten.

Maar het is echt! Er zit een zesde knop!