Posts tonen met het label binnenkijker. Alle posts tonen
Posts tonen met het label binnenkijker. Alle posts tonen

woensdag 17 augustus 2022

ZOMER GEVOELENS

ZOMER GEVOELENS


Terwijl ik heerlijk in mijn hangmat lag. In het altijd zo zonnige Corsica.

Kreeg ik een berichtje: 'Jullie huis en je keramiek staat in de nieuwste Margriet.'

Het liefst was ik gelijk op de fiets gestapt. Om een enorme hoeveelheid Margrieten te kopen.

Want hoewel ons huis inmiddels in een flinke stapel tijdschriften is verschenen. De opwinding blijft!




Gelukkig was mijn dochter thuis en lag de Margriet al op de mat.

Al snel druppelde de eerste foto's van de kleurrijke rapportage binnen.

Het voelde toch iets minder opwindend dan zelf de bladen omslaan.

Tussendoor appte mijn dochter verbaasd: "Ben ik het huis al uit?"




Mijn man appte gelijk grappend vanuit de andere hangmat: 

"Ja, Linde we moeten je nog iets vertellen..."

Terwijl ik snel mijn broer appte of hij voor mijn moeder een Margriet wilde kopen,

las ik tegelijkertijd dat per ongeluk de namen van onze jongste dochters verwisseld waren.




Ook begon gelijk mijn creativiteit te stromen. Dat doet zo'n artikel helaas :-) ook met je...

Keramiek-ontwerpen die ik nog graag wil maken. Mijn nieuwe raku-oven die ik wil stoken.

Ruimtes in huis die graag wil verven of behangen. Meubels die ik wil opknappen.

Ook grotere opknap projecten zoals de badkamer en dat boek dat ik graag wil afmaken…




Mijn hangmat lag ineens een stuk minder ontspannend.

Er kwamen mailtjes: Zou u dan en dan een workshop draaien kunnen geven?

Ook verontrustende berichtjes dat de betaling op mijn website niet meer werkte…

Zelfs het zalige kersen dessert in het restaurant, leek ineens een boodschap te bevatten.





De zomervakantie voelt voor mij toch altijd een beetje als een ontspannen oud & nieuw.

Een rustige periode van bezinning en nieuwe plannen maken.

Terwijl ik met mijn man 's avonds yoga deed in de schaduw onder de bomen.

's Morgens om 7 uur 's met mijn vriendin door de bergen jogde. 

 



Realiseerde ik mij hoeveel vrijheid en geluk wij eigenlijk hebben.

Hoe goed we het hebben met onze (bijna) volwassen kinderen.

Hoe waardevol en creatief werk ik mag doen, als directeur van Roads.

Hoe fijn het is dat ik daarnaast ook nog zelf creatief bezig kan zijn.





Ik hoef helemaal niets. Ik moet helemaal niets.

Natuurlijk een beetje zelfzorg en zorg voor elkaar en de ander.

Maar vooral ook genieten van dat wat er is. Ook de gewone dingen.

Zoals de vakantie-was die nu vrolijk wappert aan de waslijn….




Of mijn geluksvisjes van keramiek die nog altijd over de hele wereld verzonden worden.

Om overal geluk te brengen, bij wie dat maar nodig heeft. 

Het gaat niet om de business, de perfectie of wat de ander mogelijk vindt.

Het gaat om waar mijn hart van stroomt.



Ik geniet dus. Van alles wat is en alles wat stroomt.

Vandaar dit blog, omdat het schrijven ervan mij blij maakt. 

Ook moet ik snel langs bij mijn ouders en bij mijn broer.

Om uit te leggen dat Linde nog thuis woont! :-)


vrijdag 23 januari 2015

Parijse nachten; housewarming 6b. bedroom

Parijse nachten

HOUSEWARMING 6b. slaapkamer

Een tijd geleden begon ik met de serie: housewarming.
Inmiddels is er alweer veel veranderd in ons huis.

Vandaar dat ik besloten heb deze serie weer op te pakken.
Net zoals we onze verbouwing dienen door te zetten.
Wellicht motiveert dit blog ons daar een beetje bij.

Een virtuele housewarming dus.
Zonder hapjes en drankjes, maar wel met (virtuele) gasten!

In de blogserie housewarming namen we al een kijkje in de:
1. gang (druk hier)
2. eetkamer (druk hier)
3. zitkamer (druk hier)
4. keuken (druk hier)
5. computerhoek (druk hier)
6a. slaapkamer (druk hier)

In dit blog een tweede deel over de slaapkamer.
Die steeds meer 'Parijse sfeer' heeft gekregen.

Want toen ik een oude Parijse plattegrond tegen kwam.
Moest die wel boven ons bed komen met al dat 'Paris Grey'!
Tja, en van het één kwam het ander...


Het bijzondere is dat als je Parijs boven je bed hangt.
Je er ineens ook naar toe wilt.

Dus reden mijn lief en ik in augustus.
Spontaan saampjes ineens naar Parijs.
De vrijheid tegemoet.


Soms heb je voor vrijheid niet eens zoveel nodig.
Alleen het feit dat je niets hoeft.
Maakt al dat je heel anders kijkt.
Zo zag ik overal 'Paris Grey'!


En andere inspirerende structuren.


Het bijzondere was dat al dat grijze in mijn ogen glom.
 Parijs leek te zijn samengesteld uit grijs met een gouden gloed. 


De gouden gloed van versgebakken baguette. 


Grijs en goud. 
Oud en nieuw. 
Arm en rijk.

Zoveel verschillende mensen, mannen, vrouwen.


Zoveel cultuur en zoveel inspiratie.
Op mijn gemak maar zo bewust van mijn vrijheid.
Even een vrouw van de wereld.
Dat ben ik in Parijs.

Dus werd Parijs de inspiratie voor de slaapkamer.
Niet eens bewust in eerste instantie.
Het was meer iets dat ontstond.

Door het dicht timmeren van een naastgelegen kamertje in de gang.

Het maken van een nieuwe deur in de slaapkamer.


Het plaatsen van een aantal planken en een paar stokken.
Ontstond er ineens een serieuze 'walk in closet'!


Die ik helaas zonder hysterisch vrouwengegil.
Maar met een zeer 'verheugd tromgeroffel' in mijn hart.
Stap voor stap in gebruik heb genomen.

Er dook tijdens dit proces.
Zelfs een oud portret van mij op.
Dat ooit in Parijs gemaakt is.
18 jaar oud met super kort en geblondeerd haar.

Terwijl ik dit typ bedenk ik, dat er ergens nog eentje moet zijn.
Van mij als 15 jarige voor het eerst naar Parijs met school.


Sterker nog.
Is mijn lief die toen mijn lief niet was, 
niet met dezelfde schoolreis mee naar Parijs geweest?
Zijn we dan samen voor het eerst in Parijs geweest?
Tja, Parijs zet je wel aan het denken!


Inmiddels had ik al mijn (tweedehands) meubels.
Van een Parijs grijs laagje verf voorzien.


Het roze behang werd vervangen door een gouden.
(Het al gekochte kleurige Zweedse behang moest het afleggen…)

De dag nadat het behang erop zat,
vond ik een prachtig vintage 'vrouwenhoofd' met gouden hoedje.
Nee, ze lokte mij door de kringloop naar haar toe.
Met een Franse chanson als een ware sirene.


Toen in November zat ik ineens zelf in de trein.
In mijn eentje op weg naar Parijs. 
Waarna ik weer ging bloggen en nog een keer bloggen.
Want dat doet Parijs: verrassen en inspireren.


En je teveel geld laten uitgeven…

Ik kocht deze gouden lamp bij Merci.
De prijs viel zo mee, dat ik ging navragen of het wel klopte.
Maar dat kwam misschien doordat verder alles daar zo duur is.

En ik kon niets anders dan deze parfum kopen bij Lafayette.
Want die was alleen in Parijs verkrijgbaar, zei de dame.
Tja, toen had ik geen keuze meer... 


 Daardoor kwam het allemaal dat ik twee weken geleden,
 door een styliste opgemaakt zenuwachtig op mijn bed zat.
Terwijl er een achthoofdige fotoploeg in onze slaapkamer stond.
Om foto's van mij (en hun spullen) te maken voor de Zeeman.

Waar ik jammer genoeg pas in februari meer van mag laten zien.
Als hun huishoud (kussentjes, plaids e.d.) collectie uitkomt.
Ergens in februari sta ik en onze slaapkamer in hun folder.

En dat allemaal doordat ik twee nieuwe grijze nachtkastjes kocht.
Die mij wel leuk leken voor de slaapkamer…
Voor je het weet sta je als Parijse 'wereldvrouw' in de Zeemanfolder.


De slaapkamer ontwikkeld zich onder tussen gewoon verder.
Zij is zich niet bewust van alles wat er in de wereld gebeurd.


Misschien dat ik nog ergens een bordje ophang.


In het grijs met gouden letters:

'Je suis Charlie, et j'aime la liberté de l'expression!'




                                             XXX Rouge Cerise