Posts tonen met het label draaien. Alle posts tonen
Posts tonen met het label draaien. Alle posts tonen

zondag 3 april 2016

ontspullen

ONTSPULLEN
week 1

Het is een vreemd fenomeen.
Dat ik plots wil ontspullen.
Ik wijt het aan het voorjaar.
Iets 'oerouds' in de genen.
De behoefte aan frisse lucht.
 Aan nette lege kasten.
Dat is wat ik wil.

Maar dit is wat het is...


Ik houd namelijk van spullen!
Het zal mijn creatieve geest zijn.
Die overal wel iets in ziet.

'Verzamel herinneringen in plaats van spullen.'
Zegt trendwatcher James Wallman.
Maar spullen zijn voor mij geen zielloze objecten.
Zij zijn herinneringen én toekomst tegelijk.

Dit weekend stond in teken van keramiek.
De vrijdag en zaterdag bracht ik door in Gouda.
Achter de draaischijf op (keramiek)school.
Ik verzamel niet alleen spullen. Ik maak ze ook graag.


Doel was het draaien van een bord en theepot.
Kortom: bergen geduld, bloed, zweet en tranen.

Wat een werk!
Ik koester voortaan ieder zelfgedraaid bordje!

Hieronder - na drie dagen- mijn vier best geslaagde borden.
(De theepot laat nog even op zich wachten…)


Had ik vroeger altijd een hekel aan scheikunde.
Dit weekend bracht ik er vrijwillig een vrijdagavond mee door! 
Aan mij bureau druk rekenend met oxides, formules en recepten.

Had de leraar mij toen maar uitgelegd:
Dat je er zulke prachtige glazuren van kan maken!
Dan had ik vast geen herexamen hoeven doen.


Oh, en toen moest mijn bureau wel opgeruimd.
Dat gaf ruimte! Om meteen te vullen...
Met iets dat ik graag wilde.
Zo is het eigenlijk ook met 'ontspullen'.
Ik wil alleen de spullen die ik graag wil.

Daar ben ik niet alleen in.
'Opgeruimd' van Marie Kondo is wereldwijd een besteller.
Haar tweede boek is alweer uit: 'Spark joy'
Ik heb het besteld. Gek eigenlijk.
Want wilde ik niet juist geen... maar dat terzijde...

Die 'spark joy' daar gaat het om!


 Die 'spark joy' voelde ik toen ik vandaag mij borden afdraaiden.
Op zondag in mijn studio met de deuren open.
De vogels floten en de zon scheen.

Die 'spark joy' voel ik ook.
Bij de veranda met mijn verzameling kleurige vintage stoeltjes.
Bij de schoon geschrobde tegels in de tuin.


 Vandaar dat ik bedacht.
Als ik nu iedere week:
 één klein opruim projectje doe.
Een jaar lang. 
Waarbij ik steeds weg doe.
Waar ik geen plezier aan beleef:

* Groene alg op de tegels.
* Tupperware bakjes zonder deksel.
* Single sokken.
* Niet passende kleding.
* Stapels kneusjes en misbaksels.

Dan voel ik continu die 'spark joy'.

Alleen zie ik er altijd zo tegen op.
(Je moet wat over hebben voor een spark joy…)

Gelukkig reageerde op Instagram @item_______ super enthousiast.
Waarmee zij mij precies het duwtje gaf dat ik nodig had.
Er ontstond zelfs een hashtag #éénopruimprojectperweek
Spontaan ging zij zelf gelijk aan de slag.
Ze begon lekker klein en ruimde haar nachtkastje op.



Waarmee zij ook weer andere inspireerde:
@tessa_twistolove deed haar keuken. 
@chantalroeling borstelde haar tuintafel algen vrij.

Zelf deed ik dus mijn werktafel. Al was dat van korte duur…
Mijn lief borstelde de tuintegels. Voor een zomer plezier!

Vind je het ook leuk om mee te doen?
Voor je blog geef je naam door of op IG gebruik de hashtag.

Wat zullen we opgeruimde hoofden en huizen krijgen! :-)
#éénopruimprojectperweek






















woensdag 22 april 2015

Tussen kunst & ambacht

Tussen kunst & ambacht

Ateliers, studio's en werkruimtes.
Ik houd ervan.
Alle ideeën die daar geboren worden.
Of die er kunnen worden geboren.

Mijn eerste (deeltijd)jaar van de ambachtelijke opleiding 
keramische technieken zit er alweer bijna op.
Nog twee jaar te gaan!

Ik zal de school missen van de zomer.
Ik houd van de geur van klei, de kunstwerken die overal staan,
 maar vooral ook gewoon van de lokalen zelf.
Van alle materialen en gereedschappen.
De legio aan mogelijkheden.

Alleen krioelt het er altijd van de vele drukdoende mensen.
Dat hoort erbij, maar is ook wel erg jammer...

Want ik wil ergens tussen ambacht en kunst komen.
Dan heb ik rust in mijn hoofd nodig.


Uniek was het dan ook toen afgelopen zaterdag.
Het draailokaal en ovenlokaal ineens leeg waren.

Ik had jullie natuurlijk ook graag het glazuurlokaal, handvormlokaal, opberglokaal 
en het leslokaal willen laten zien. En de diverse werkplekken op de gangen.

Maar deze twee lege lokalen moest ik even op de foto vastleggen.


Wanneer je je ogen tot kiertjes zou knijpen, dan heb je weinig fantasie nodig om je onderstaand plaatje voor te stellen.

De vele pottenbakkers ateliers zoals ze vroeg in Gouda waren.
Mijn oma en vader zijn geboren in Gouda.
Mijn 101 jarige oma had vroeger een oom die pottenbakker was. 


Hoe leuk is het om met deze oeroude techniek, 
nu moderne en unieke dingen te mogen maken!

Laten we hopen dat deze zomer de zon flink gaat schijnen.
Dan kunnen mijn atelierdeuren open en mijn draaischijf naar buiten.


En wat zal het dan lekker rustig zijn!

zaterdag 13 december 2014

friday happy clayday

Keramiekopleiding 
sept-dec '14
- friday happy clayday -

Sinds September volg ik een driejarige opleiding voor keramiste.
Iedere vrijdag reis ik af naar Gouda, de stad van de keramiek.
Om mijzelf daar vervolgens in het klei te storten.

Het mooie van klei is dat je nooit bent uitgeleerd.
‘Als je hier klaar bent heb je nog meer vragen dan toen je begon’,
zei gisteren mijn ‘draai-docent’ en hij heeft gelijk.

Nu was ik altijd al bezig met (zelfgemaakte) mallen en gietwerk.
Maar sinds ik van mijn lief een eigen keramiek-oven heb gekregen.
Staan overal in huis handgemaakte kommetjes, vaasjes en visjes.


Door die oven kan ik iets doen waar ik altijd van gedroomd heb.
Mijn eigen Rode Kers producten bedenken en maken.
 'Lucky Fish' is mijn eerste keramiekserie geworden.
 'Broken Luck' (serie vaasjes) de tweede.

Om ons huis niet helemaal dicht te laten slibben met keramiek.
Verkoop ik ze in mijn webshop: www.rodekers.com
En in de (concept)stores: Huisnummer 73/Leiden &  Bert/Tilburg.

Eerlijk gezegd is het niet de verkoop die mij aantrekt.
Ik vind het vooral heel erg leuk om nieuwe producten te ontwikkelen.
Om 'iets over te brengen' met behulp keramiek.
Als anderen daar enthousiast op reageren, ben ik helemaal blij.


Op school leer ik handvormen, draaien en decoreren/glazuren.
Wat voor mij hele nieuwe technieken zijn.

Het voelt een beetje alsof ik weer negen jaar ben.
En ik mag kleien op de knutselclub in ons dorp.
Hoogst verwarrend maar diep gelukkig.

Ook nu is het soms flink frustrerend en vermoeiend, 
maar ben ik reuze blij als het mij lukt,
 om met mijn eigen handen van die lelijke hoop vormloze klei,
 iets te maken wat de (en soms ook mijn…) bedoeling is. 


Opdracht boven: cilinder vaas opgebouwd uit ringen en stroken klei,
bewerkt met met een bepaalde structuur (in dit geval een vleeshamer)
Mijn inspiratiebron: hout, schors, berkenboom

Opdracht onder: handgevormde holle bollen,
bewerkt met een doorlopende vorm/lijn/afbeelding.
Mijn inspiratiebron: vis, zon, leren schrijven en M.C. Escher 

(Beide opdrachten moeten nog gedecoreerd/geglazuurd worden.)


Voorlopig gaat het vooral om de ambacht en de technieken.
Waarbij ik het handvormen het leukste vind om te doen.

Het leren draaien op de draaischijf vind ik het allermoeilijkst!

Draaiopdracht hieronder: kommen, cilinders, borden, oren en tuiten.


Het drogen en bakken zijn de spannendste onderdelen.
Vooral omdat tijdens het drogen/bakken nog alles mis kan gaan.
De klei kan immers nog gaan barsten, scheuren of breken.

Daarbij veranderen veel kleisoorten, oxides en glazuren,
in de oven ook van kleur, structuur en glans. 

Dus wat je tijdens het bewerken ziet… 
Is zelden hoe het na het drogen en stoken wordt

Opdrachten hieronder: 
- leerharde kannen dompelen en/of decoreren met kleislib
- kommen dompelen met glazuur (honingglazuur)
- 12 proeftegels met 12 verschillende engobes (kleimengsels) 
bestaand uit mengsels van diverse oxides/pigmenten, 
bewerkt met 3 verschillende glazuren (zijde, honing en glans) 


Helaas kunnen mijn handen nog niet wat mijn hoofd zou willen.
Ook ontbreekt het mij aan tijd om goed aan een opdracht te werken.

Ik weet het: het gaat toch om het leren van techniek.
 Nog helemaal niet om het resultaat.

Maar dat vind ik behoorlijk lastig.
Want van die 'lelijke modder' iets moois maken,
dat vind ik nu juist de uitdaging.


Maar het allermooiste blijft toch wel.
Dat ik even mijn hoofd leeg kan maken.
Geen werk, kinderen of huishouden.


Het gaat alleen over mij en de klei.