Tuin binnenkijker

over een bankje in de tuin...

Ineens scheen de zon weer.

Zomaar een paar dagen achter elkaar.

Ik werd er zo ontzettend blij van.

Ik wist niet hoe snel ik naar buiten moest hollen.

Want ik wilde die zon vangen!

Ik weet niet hoe, maar ik ving hem echt!

Wellicht lokte ik hem met de kleurige bloemenbende.

Die al snel rondom mij en mijn bankje ontstond.

Sommige dingen heb je niet onder controle...

Of zou het de geur van de BBQ zijn geweest?

Hoe dan ook, dat mintgroene bankje.

Dat vorig jaar nog een niet beschrijvenswaardig onderdeel.
Van een complete (zeer bekende) tuinset was.

Dit solide huis-tuin-keuken bankje had nu…
 - door het eenvoudig onder het keukenraam te schuiven -
een geheel nieuwe status verworven!

Zij was ineens mijn bankje geworden!

Waar ik de dag begon met een gezond ontbijtje.

Met uitzicht op ons groene huis en de tuin.

Natuurlijk zag ik ook dat er van alles gedaan moest worden.

Maar ik deed heel weinig.

Ik had duidelijk dit bankje even nodig.

Wel gaf ik dagelijks de planten water.

Waarbij ik het koude water over mijn blote voeten liet klotsen.

Geluk zit soms in de kleine dingen.

Het gaf zelfs niet.

Dat het water soms in mijn nek drupte.

(Die plantenhangers zijn prachtig, maar ik ben 1 meter 60…)

Maar ach, zelfs water uit de gieter.

Voelt zoveel anders dan water uit de hemel.

Hoe dan ook.

De moraal van dit verhaal is.

Het geluk zit in de kleine dingen.

Je hoeft soms alleen maar een bankje te verplaatsen.

Om een heel ander uitzicht te hebben.

(En niet vergeten, er ook af en toe op te gaan zitten.)

Ons kersthuis 2013

Ons kersthuis 2013

Het duurde even.

Maar toen kwamen we toch goed op stoom.

Eerst kwamen de hertjes op de schouw tussen het groen en de besjes.

Toen kwam er dan toch een echte kerstboom.

Voor het gemak liet ik er voor het eerst door de verkoper een kruis onder timmeren.

Dat thuis - natuurlijk - ontzettend scheef getimmerd bleek te zijn.

Gelukkig heb ik genoeg boeken (om eronder te schuiven)...

Uit de duinen namen we een (kerst)tak mee.

Voor boven de eettafel.

Voor onze nieuwe Duitse 'ballen' (eekhoorn en fazant) van de Keulse kerstmarkt.

Tja en toen kwam er toch ook een kerstkleed en heel veel kaarsjes.

Natuurlijk kwamen toen ook de vele kerstdozen van zolder.

Ach en dat vind ik toch altijd weer een feest.

(Al moet het daarvoor eerst een puinhoop worden.)

Want met 2 gezinnen in 1 is het nog flink keuzes maken.

Wat wel en wat niet...

Kleurrijk overleefde, effen niet, de nep kerstboom even min.

De oudste dochter van mijn lief zette persoonlijk de fel roze piek erop.

De effen witte en blauwe piek gingen weer terug in de doos.

Ook onze Rudolf boven de schouw kreeg zijn traditionele rode neus.

En er kwam een roze papieren ster in het raam.

En toch nog een paar kerst cadeautjes voor onder de boom.

Ik knipte nog per ongeluk de lampjes door in plaats van een paar kersttakken...

Wat mijn lief gelukkig weer herstelde.

De kerststal met beelden kreeg ik (lang geleden) cadeau.

Bij mijn toen 10 jarige jubileum bij Heliomare.

Mijn eerste baan in de gehandicaptenzorg.

Tja, die mochten natuurlijk niet ontbreken.

Ik maakte ook mijn eigen 'witte naar toch kleurrijke kerstdorp' met behulp van de kleurenlamp.

Zie het groene licht rechts op de boekenkast en de foto's in mijn vorige blog: druk hier.

 De verstelbare gekleurde lampen overal in huis (van de Sint) maken de sfeer helemaal compleet.

\

Vandaag 2e kerstdag werd tijdens het bereiden van het kerstmenu,

zelfs het complete groene huis in het kerstlicht gezet.

Kerstmis mag dan misschien bijna voorbij zijn.

Voor ons begint die pas.

We speelden vanavond de jongens tegen de meisjes.

Vier tegen vier.

We verloren.

Maar we hadden natuurlijk al gewonnen.