Kerstgevoel in Keulen

Naar de kerstmarkten in Keulen!

Altijd rond kerst heb ik het verlangen om naar een kerstmarkt te gaan.

Ik weet niet waar dat gevoel vandaan komt.

Het is een soort hang naar Anton Pieck en nostalgie.

Het verlangen om alvast een beetje in de kerstsfeer te komen.

Om die donkere dagen, waar ik altijd een beetje moeite mee heb,

met behulp van glimmers en handwerk, wat sfeervoller in te kleuren.

Maar ja, dat 'kerstkaart' gevoel in mijn hoofd.

Vind ik meestal niet op een kerstmarkt terug.

Wel hele andere gevoelens...

Want je hebt kerstmarkten en kerstmarkten.

En dromen en werkelijkheid.

Nu was ik nog nooit naar een kerstmarkt in Duitsland geweest.

Eerlijk gezegd had ik geen idee wat ik mij daarbij moest voorstellen.

Ik vond het dan ook geweldig toen mij lief voorstelde om naar de kerstmarkt in Keulen te gaan.
Dus reden we afgelopen weekend onder een prachtige lucht (ter hoogte van Tiel) naar Keulen.

Ik wist niet dat mijn auto zo hard kon...
Dat de autobaan in Duitsland echt geen beperkingen kent!
Kortom, we waren binnen een mum van tijd in Keulen.

In Keulen was het grijs maar droog.

We hadden een heerlijk hotel in het centrum.

Dat al geheel in de kerstsfeer was.

Maar wij waren nog helemaal niet in kerstsfeer!!

Thuis was nog geen boom of stal te bekennen.

Onze werkmodus hadden we er onderweg nog onvoldoende uitgeraasd.

Zelfs de Dom van Keulen, wat toch een enorm indrukwekkend ding is,

net als de vrolijke kerstmarkt enorm heen, deed ons niet verblikken of verblozen.

We maakte er zelfs geen foto's van (deze hierboven komt van internet).

Wel aten en dronken we de hele avond (Keuls bier) in een geweldig Duits restaurant.

Midden in die ontzettende drukke stad, kwamen wij langzaam een beetje bij.

De dagen erna ontdekten we steeds meer kleur tussen het grijs.

We winkelden, wandelden, aten en dronken Keuls bier en warme gluwwijn.

Een heel weekend lang.

We bezochten uiteindelijk vijf kerstmarkten.

Vooral 's avonds waren ze prachtig met hun eigen thema's, lichtjes en sterretjes.

Iedere markt had haar eigen bijpassende mok voor de gluwwijn.

Het gaf een vreemd gevoel van saamhorigheid.

Tussen allemaal mensen waar we niets mee hadden.

Daar rondom die Dom, ontstond een nieuwe vorm van religie.

Die eigenlijk ook al weer eeuwen oud was.

Samen, met iedereen die je lief hebt.

Want dat is toch eigenlijk waar het met kerst eigenlijk om gaat.

(Een moment van bezinning in de drukte.)

En knipperende lichtjes natuurlijk.

#Villa Augustus #Dordrecht

Voor mijn vakantie sliep ik een nachtje in Villa Augustus in Dordrecht.

Maar ik had nog geen tijd gehad om erover te bloggen.

Terwijl ik zo onder indruk was van deze locatie!!

Maar ik moest het eerst even rustig laten bezinken.

Misschien kan je over Villa Augustus, ook pas bloggen als het augustus is.

Ik denk dat dat het is!

Wat is Villa Augustus?

- een oude watertoren waar je kunt slapen

- een kleine winkel, keuken en twee zaaltjes in zitten

- een tuin, moestuinen, kas (voor citroenboompjes) annex feestzaal zijn

- een restaurant, terrassen en hele leuke grote winkel bevinden

Tja, en nog veel meer.

Als je aan komt rijden zie je de watertoren al in de verte boven alles uitsteken!

En die is heel indrukwekkend, vooral met die bijzondere torenpunten erop.

Het lijkt net of je je ineens in een sprookje bevindt.

Dat zich achter deze dikke geheime muur afspeelt.

Over ieder detail is nagedacht.

Alsof er niet over is nagedacht.

Door het grote ijzeren hek kom je in de strakke 'Engelse tuin'.

Waarvan de ene kant uitkijkt over het water.

En de andere kant uitkijkt op de toren.

In gedachten zag ik een eenzame prinses boven in de toren turen over het water.

Zou die prins uit dat verre land haar ooit komen redden?

Maar wilde zij eigenlijk wel gered worden?

Ze kon immers zo op de watertaxi stappen.

Om zelf een prins te zoeken.

Maar waarom zou ze eigenlijk?

Villa Augustus heeft alles wat je je maar kunt wensen.

En daar hoef je geen prinses voor te zijn. 
Al voelde ik mij wel een beetje zo.

Want de hoge watertoren is net een oud kasteel.

Verstopt achter de vele bloemen.

En als een doornroosje heb ik hier dan ook geslapen.

Nou moet ik wel eerlijk bekennen.

Dat ik best blij was toen mijn prins met zijn ijzeren paard wel langs kwam.

Zonder de rozen kapot te hakken!!

Toen ik eenzaam in het restaurant zat.

Dat achter de watertoren ligt.

En waar ze mijn liefde voor keramiek (en lekker biologisch eten) delen.

(En ik mijn prins lekker voor mijzelf mocht houden.)

Maar eerst had ik natuurlijk honderden foto's gemaakt.

Van die prachtige toren en (moes)tuinen. 

Foto's van de 'citroenboompjeskas' Limonaia, 

waar ze het binnen met eenvoudige middelen zo mooi gemaakt hebben.

En de prachtige brug met bijbehorend terras.

Foto's van de vele verborgen hoekjes en juweeltjes.

Eigenlijk overal waar je maar kijkt.

Dit is slechts een selectie.

In de winkel kocht mijn lief een wit konijn (lamp) voor mijn dochters verjaardag.

Even waande we ons de prins en Alice in Wonderland.

Waarna we vroeg in een zeer diepe slaap vielen.

Omdat we die dag ieder keihard gewerkt hadden.

En dat de volgende dag weer moesten.

Tja, dat klinkt een stuk minder sprookjesachtig.

Maar deze inspirerende locatie wilde ik graag delen.
Volgende week hebben we dan ook mijn eerste teamdag van mijn werk.

Bepalen we er de kaders van ons (hopelijk net zo inspirerende) 'Augustus' plan.

Voor de regio Rivierenland: Tiel, Geldermalsen en Dordrecht.

We gaan de deuren open zetten.

De wind laten waaien.

Mooie dingen doen met andere middelen.

'Betrokken, samen, passie en ontwikkeling'.

Met en voor cliënten, vanuit onze professie maar vooral met elkaar en anderen.

En dat allemaal in Augustus :-)