Keramiek glazuren: Hoe doe je dat?

 HET GLAZUREN VAN KERAMIEK (basiscursus deel 1)

Bij glazuur moet ik zelf toch nog altijd aan taart glazuur denken.  

Zo'n lekker glanzend zoet laagje gemaakt van poedersuiker en citroen.

Vooral het witte laagje op worteltaart is mijn favoriet.

Maar dit blog gaat natuurlijk niet over taart glazuur! (Hoe lekker ook!)

Een taartje in Sketch in Londen .

De prachtige zoete roze trap in Sketch.

Dit blog gaat over het glazuren van je eigen keramiek! 

Want daar krijg ik regelmatig vragen over. Bijvoorbeeld: Wanneer kan je je werkstuk nu glazuren?

Nou: wanneer je werkstuk (1x) in de oven gebakken is. Deze eerste stook heet biscuit stook.

Voor glazuren hebt je een pottenbakkersoven nodig die ca. 900-1300 graden hoog kan. 

Eerste stook: De visjes zijn biscuit gebakken.

Tweede stook: De visjes zijn (deels) geglazuurd.

Welke glazuur kun je nu het beste gebruiken? Je kunt kant en klare glazuur kopen in de winkel. 

Dat is prettig want dan weet je precies wat het resultaat is. Als het goed gaat. :-)

Lees goed of de glazuur past bij het soort klei dat jij gebruikt en de temperatuur waarop je stookt. 

Lees sowieso goed de gebruiksaanwijzing en doe wat er staat. (Vergeet niet te roeren!)

Want ook kant en klare glazuur kan mis gaan. Meestal smeer je er 2-3 laagjes op. 

Op deze geluksvisjes zit kant & klare glazuur.

Een roze dekkende en een doorzichtige glazuur.

De glazuur smeer je erop door te dompelen, spetteren, spuiten of gewoon te kwasten.

Smeer het niet meerdere keren over dezelfde plek! (Pas na drogen een 2de of 3de keer.)

Maak de onderkant van je object goed schoon, zodat deze niet later aan de ovenplaat vast plakt.

Laat je geglazuurde object goed drogen voordat je hem gaat stoken en gebruik steuntjes in de oven.

Het allermooiste is natuurlijk je eigen unieke glazuur ontwikkelen.

Je kunt dit op de volgende drie manieren doen:

1.)      Door kant en klare glazuren met elkaar te combineren.

           (Dit heb ik gedaan bij de drie kleine bruine vaasjes op de vijfde foto.)

2.)      Door (kant en klare) poederglazuren met elkaar te combineren. 

           Daar voeg je dan zelf water en beetje kleefmiddel aan toe en daarna roer en zeef je alles. 

3.)      Door zelf als een alchemist je eigen glazuur samen te stellen met oxides en poeders.

Bij optie 2 + 3 heb je wel een weegschaal nodig en masker/handschoenen om jezelf te beschermen.

Ongeglazuurd werk is poreus (kan niet tegen water). 

Het wordt snel vuil en is veel kwetsbaarder.   

In mijn volgende glazuur-keramiek-blog leg ik uit hoe je zelf unieke glazuren kunt maken. 

Hieronder alvast een klein voorproefje met een voorbeeldje van mijn eigen ontwikkelde glazuren.

Deze maakte ik voor mijn eindexamenproject bij de Nederlandse keramiekschool in Gouda.

Mijn eindexamen project 12 maanden-kring.

Iedere 'kleur' staat voor een maand/seizoen.

Hoop dat je genoten hebt van dit blog!

Heb je andere keramiek vragen? Ik hoor ze graag! (Via instagram of contactformulier website.)

Wie weet beantwoord ik ze in een volgend keramiek-blog.

Natuurlijk ben je ook altijd welkom bij een workshop in mijn studio.

Liefs, Corine

Studio Rode Kers

www.rodekers.nl

@redcherryrodekers

ZOMER GEVOELENS

ZOMER GEVOELENS

Terwijl ik heerlijk in mijn hangmat lag. In het altijd zo zonnige Corsica.

Kreeg ik een berichtje: 'Jullie huis en je keramiek staat in de nieuwste Margriet.'

Het liefst was ik gelijk op de fiets gestapt. Om een enorme hoeveelheid Margrieten te kopen.

Want hoewel ons huis inmiddels in een flinke stapel tijdschriften is verschenen. De opwinding blijft!

Gelukkig was mijn dochter thuis en lag de Margriet al op de mat.

Al snel druppelde de eerste foto's van de kleurrijke rapportage binnen.

Het voelde toch iets minder opwindend dan zelf de bladen omslaan.

Tussendoor appte mijn dochter verbaasd: "Ben ik het huis al uit?"

Mijn man appte gelijk grappend vanuit de andere hangmat: 

"Ja, Linde we moeten je nog iets vertellen..."

Terwijl ik snel mijn broer appte of hij voor mijn moeder een Margriet wilde kopen,

las ik tegelijkertijd dat per ongeluk de namen van onze jongste dochters verwisseld waren.

Ook begon gelijk mijn creativiteit te stromen. Dat doet zo'n artikel helaas :-) ook met je...

Keramiek-ontwerpen die ik nog graag wil maken. Mijn nieuwe raku-oven die ik wil stoken.

Ruimtes in huis die graag wil verven of behangen. Meubels die ik wil opknappen.

Ook grotere opknap projecten zoals de badkamer en dat boek dat ik graag wil afmaken…

Mijn hangmat lag ineens een stuk minder ontspannend.

Er kwamen mailtjes: Zou u dan en dan een workshop draaien kunnen geven?

Ook verontrustende berichtjes dat de betaling op mijn website niet meer werkte…

Zelfs het zalige kersen dessert in het restaurant, leek ineens een boodschap te bevatten.

De zomervakantie voelt voor mij toch altijd een beetje als een ontspannen oud & nieuw.

Een rustige periode van bezinning en nieuwe plannen maken.

Terwijl ik met mijn man 's avonds yoga deed in de schaduw onder de bomen.

's Morgens om 7 uur 's met mijn vriendin door de bergen jogde. 

 

Realiseerde ik mij hoeveel vrijheid en geluk wij eigenlijk hebben.

Hoe goed we het hebben met onze (bijna) volwassen kinderen.

Hoe waardevol en creatief werk ik mag doen, als directeur van Roads.

Hoe fijn het is dat ik daarnaast ook nog zelf creatief bezig kan zijn.

Ik hoef helemaal niets. Ik moet helemaal niets.

Natuurlijk een beetje zelfzorg en zorg voor elkaar en de ander.

Maar vooral ook genieten van dat wat er is. Ook de gewone dingen.

Zoals de vakantie-was die nu vrolijk wappert aan de waslijn….

Of mijn geluksvisjes van keramiek die nog altijd over de hele wereld verzonden worden.

Om overal geluk te brengen, bij wie dat maar nodig heeft. 

Het gaat niet om de business, de perfectie of wat de ander mogelijk vindt.

Het gaat om waar mijn hart van stroomt.

Ik geniet dus. Van alles wat is en alles wat stroomt.

Vandaar dit blog, omdat het schrijven ervan mij blij maakt. 

Ook moet ik snel langs bij mijn ouders en bij mijn broer.

Om uit te leggen dat Linde nog thuis woont! :-)

ONTSPULLEN

ONTSPULLEN

Ik ben dol op boeken over ontspullen.

Het liefst koop ik ze allemaal...

Waarmee dus gelijk de kern van het probleem duidelijk is!

Ik weet nog hoe het voelde toen ik zelf weer opnieuw begon.

Op mijn 36ste. Zonder tafel, stoelen, lampen of servies.

Kamperen in een leeg huis met drie kleine kinderen.

De nieuwe buurvrouw die een (oerlelijke) lamp bracht.

Aangezien ze ons kaarslicht zo zielig vond.

Maar ik was helemaal niet zielig.

Ik voelde mij zo f* vrij en creatief.

De muren behangen met vingerverf schilderijen van de kids.

Want dat kocht ik wel: vingerverf. 

Aangezien ik ook geen tv had.

Heerlijk vond ik het.

Een leeg palet lag voor mij.

Maar oh, nu is mijn huis zo dichtgeslibt.

Ondanks het lezen van al die boeken.

Ben ik zo gek op spullen.

Het is een beetje zoals dit kunstwerk hieronder.

Dat ik ooit in een museum in Praag zag.

Het neemt langzaam alles over...

Zo raakte ik zelfs gehecht aan die lelijke lamp.

Die ik toen van die lieve buurvrouw kreeg.

Met gouden koperen draken erop. 

Ik denk nog weleens aan die draken. 

Ze staan symbool voor geluk...

Ik heb nu geen energie om te ontspullen. 

Marktplaats of de kringloop maken mij al moe bij de gedachten. 

Zal ik gewoon het huis verkopen met alle spullen erin?

Al zit ik wel serieus na te denken over zo'n minibieb in de tuin.

Ik zag laatst deze twee geweldige exemplaren op Etsy.

Alleen mijn grootste zorg is dat mensen er hun oude boeken dan weer inzetten… Bestaat er ook iets als een Ik denk weggeef bieb?

NB. Morgen is het vast weer over. 

Want oh wat ben ik gek op ons huis. 

Maar soms...

Amsterdam 1/2 marathon

AMSTERDAM '21

Ik houd van Amsterdam. 

Ik schreef er jaren geleden al een blog over.

Het is een liefde die nooit meer verdwijnt.

De kunst en inspiratie overal. 

Ik woonde en werkte er en liep er mijn eerste lange duurloop.

De dam tot damloop en mijn allereerste 1/2 marathon.

Al was het niet erg dat de marathon dit jaar door corona weer niet door zou gaan.

Ik had last van blessures en had niet goed getraind. 

Onverhoopt kwam het bericht in mijn mail: de 1/2 marathon ging wel door!

Ik dacht weet je, ik ga alleen het startbewijs halen.

Het is zo fijn om even in Amsterdam te zijn.

Al is het alleen om even de sfeer te proeven…

Hoe fijn was het door te stad te lopen.

Samen met al die blije mensen.

Met hun startbewijs in hun tasje.

Als motorrijders knikte we elkaar glimlachend gedag.

Hoelang mocht je er eigenlijk maximaal over doen?

Ik hoefde geen PR. Ik zou toch ook een klein stukje kunnen lopen?

Big journeys begins with smal steps. ;-)

En hoe leuk was het!! 

Blij ei!

WINTER 2021

BIJNA WINTER

Ineens is de herfst alweer bijna voorbij. Het groen is bruin.

De bladeren gevallen. De bomen kaal.

 Ik huurde een kamer. In een prachtig landhuis

Dat de tijd had weerstaan. Met hoge ramen met glas in lood.

 In Wenum Wiesel. Wat voor mij klonk. Als een gedicht.

Als een personage uit Harry Potter. Kortom iets magisch.

Dat viel wel mee, want samen met mij, logeerde ook een groep jonge Delftse studentes.

Waardoor de kale planken kraakte en de zachte muren zuchtte.

Alleen dompelde zij zich in de drank.

En ik mijzelf in het bos. 

Wat is er mooier. 

Dan baden in het bos? 

In het gouden zonnelicht. 

Ik voelde mij zo blij en vrij.

Bijna schuldig in corona tijd.

De natuur is ook heel mooi.

Ik liep tot dat het donker werd. Dat was al vroeg...

Hoe donker kan het buiten zijn. Kon ik maar teleporteren dacht ik.

Toch hield ik vol. Want na het donker is er altijd licht.

Ook als je telefoon is uitgevallen en je het pad niet meer kan zien.

In de ochtend vond ik een fles wijn voor mijn slaapkamerdeur.

Met een lief excuus briefje van de Delftse dames.

Ik voelde mij eventjes heel oud.

Ik heb de fles maar aan mijn dochter gegeven.