Kerst
dec '14
- derde kerstdag -
Het is alweer derde kerstdag.
Het vreemde met kerst is.
Dat het altijd zo lang duurt.
Voordat ik in de stemmming ben.
En als ik dan in de stemming ben.
Is het alweer derde kerstdag...
Gelukkig ben ik daarin niet alleen.
Zelfs de sneeuw viel dit jaar op derde kerstdag!
Zo begon ik de kerst laat dit jaar.
Met enkel een paar witte ijsberen.
Wat nep sneeuw (van waskorrels en wat digitale).
Omdat het in mijn hoofd al genoeg sneeuwde.
En met wat Lucky Fish natuurlijk.
Omdat een beetje geluk altijd fijn is.
Aan een boom moest ik al helemaal niet denken.
Ik was al blij dat we Sinterklaas hadden gered.
Met blije en tevreden kinderen.
Wat we overigens ook op 7 december vierden...
Ook verkoop ik voor het eerst mijn keramiek.
Waardoor er naast werk en gezin.
Weinig tijd bleek voor kerstversierselen.
Hoewel een boompje in onze veranda mij wel wat leek.
Het liefst een pastelroze met witte sneeuw op haar takken.
Hoewel dat natuurlijk een absolute zinloze gedachten was.
Want wie gaat daar nu zitten in de kou?
Maar een mens heeft soms zo zijn dromen...
Toen het tuincentrum zijn kerstbomen al in de sale deed.
Dus de kerst commercieel gezien al op haar eind liep.
Bracht ik toch maar bliksem bezoek aan het tuincentrum.
Op zoek naar 'iets kersterigs' voor in huis.
Zo kwam ik in het bezit van een kunstboom (met 70% korting).
Compleet met lichtjes erin voor: in de veranda…
Vraag mij niet waarom.
Ik spoot er twee spuitbussen roze verf op leeg.
Maar de groene boom weigerde roze door het leven te gaan.
Zij absorbeerde de frisse roze verf als natte grijze sneeuw.
Je weet wel, sneeuw waar veel te veel mensen door gesjokt hebben.
De frisse boom veranderde in een plakkerige grijze suikerspin.
Je begrijpt het, met de kerstsfeer wilde het dus niet lukken.
Dus voegde ik er maar weer wat frisse digitale vlokjes aan toe.
\
'We willen wel een beetje kerst.'
Zeiden lief en kids.
Dus zorgde ik voor nog meer sneeuw...
Maar toen zag ik hem.
Bij de Hema.
Het was liefde op eerste gezicht.
Het was de laatste.
Maar mijn eerste…
Sneeuwwitte kerstboom!
En als vanzelf de kerststemming!
Het leek mij ineens geweldig.
Om alle mooie 'ballen' op kleur te hangen.
Net zoals de boeken in de boekenkast: van wit naar zwart.
Gelukkig vond mijn lief.
Dit ook een goed idee.
Waardoor het een super strakke kabel werd.
Onze eigen 'kerstballententoonstelling'.
Een paar dagen voor de kerst!
Was het kerst!
\
We vierden kerstavond bij onze buren,
1ste kerstdag bij mijn ouders met broer/schoonzus,
2de kerstdag thuis met onze kinderen en schoonmoeder.
Het vreemde met kerst is.
Dat het altijd zo lang duurt.
Voordat ik in de stemmming ben.
Is het alweer derde kerstdag...
Gelukkig ben ik daarin niet alleen.
Zelfs de sneeuw viel dit jaar op derde kerstdag!
Met enkel een paar witte ijsberen.
Wat nep sneeuw (van waskorrels en wat digitale).
Omdat het in mijn hoofd al genoeg sneeuwde.
En met wat Lucky Fish natuurlijk.
Omdat een beetje geluk altijd fijn is.
Aan een boom moest ik al helemaal niet denken.
Ik was al blij dat we Sinterklaas hadden gered.
Met blije en tevreden kinderen.
Wat we overigens ook op 7 december vierden...
Ook verkoop ik voor het eerst mijn keramiek.
Waardoor er naast werk en gezin.
Weinig tijd bleek voor kerstversierselen.
Hoewel een boompje in onze veranda mij wel wat leek.
Het liefst een pastelroze met witte sneeuw op haar takken.
Hoewel dat natuurlijk een absolute zinloze gedachten was.
Want wie gaat daar nu zitten in de kou?
Maar een mens heeft soms zo zijn dromen...
Toen het tuincentrum zijn kerstbomen al in de sale deed.
Dus de kerst commercieel gezien al op haar eind liep.
Bracht ik toch maar bliksem bezoek aan het tuincentrum.
Op zoek naar 'iets kersterigs' voor in huis.
Zo kwam ik in het bezit van een kunstboom (met 70% korting).
Compleet met lichtjes erin voor: in de veranda…
Vraag mij niet waarom.
Ik spoot er twee spuitbussen roze verf op leeg.
Maar de groene boom weigerde roze door het leven te gaan.
Zij absorbeerde de frisse roze verf als natte grijze sneeuw.
Je weet wel, sneeuw waar veel te veel mensen door gesjokt hebben.
De frisse boom veranderde in een plakkerige grijze suikerspin.
Je begrijpt het, met de kerstsfeer wilde het dus niet lukken.
Dus voegde ik er maar weer wat frisse digitale vlokjes aan toe.
\
's Avonds zag het er trouwens best wel heel gezellig uit.
Onze kerstveranda.
Vanuit mijn studio.
Maar ja.
Kerst is een familiefeest.
En vanuit huis.
Zie je de hele veranda niet...
Zeiden lief en kids.
Dus zorgde ik voor nog meer sneeuw...
Maar toen zag ik hem.
Bij de Hema.
Het was liefde op eerste gezicht.
Het was de laatste.
Maar mijn eerste…
Sneeuwwitte kerstboom!
Dus klom ik de zolder op voor de kerstballen.
Met de ballen kwam ook Rudolf's rode neus tevoorschijn!
En als vanzelf de kerststemming!
Het leek mij ineens geweldig.
Om alle mooie 'ballen' op kleur te hangen.
Net zoals de boeken in de boekenkast: van wit naar zwart.
Gelukkig vond mijn lief.
Dit ook een goed idee.
Waardoor het een super strakke kabel werd.
Onze eigen 'kerstballententoonstelling'.
Een paar dagen voor de kerst!
Was het kerst!
\ 1ste kerstdag bij mijn ouders met broer/schoonzus,
2de kerstdag thuis met onze kinderen en schoonmoeder.
En nu is het dan ineens derde kerstdag…
And it beginning to look a lot like…
old and new!
Wens jullie een prachtig 2015 toe!!
