DE VERBOUWING DEEL 15
Volgens wikepedia is een tuin: 'een (begrensd) stuk grond,
waar gewassen worden geplant of verbouwd.
De tuin kan utilitair van aard zijn, een groentetuin, wetenschappelijk,
In onze tuin wordt momenteel niets meer verbouwd.
Alle planten, struiken en het gras zijn afgevoerd.
Alleen een tweetal fruitboompjes zijn behouden.
(En wat struiken die de schutting vormen tussen ons en de buren.)
Het hout heeft haar eerste regenbuien al gehad.
En op de vraag: 'word het hout dan niet erg glad?'
Een vraag die - zoals blijkt - veel mensen graag stellen.
Kan ik nog steeds geen antwoord geven.
Als het regent ga ik namelijk zelden naar buiten.
Het liefst heb ik de tuin als een verlengde huiskamer.
Met de bijbehorende temperatuur en de aansluiting op het wifi…
Bij het uitzoeken van plaatjes voor de moodboards.
Bleek dat het vooral die mediterrane terrassen zijn die ik zo geweldig vind.
Maar ja, hoe krijg je die sfeer in regenachtig Nederland?
(Je ziet dat zelfs de printinkt van mijn moodboards, door de regen is uitgelopen…)
Mijn hele leven droom ik al over van die mooie 'moorse' tegels.
Maar overal werd ons dat afgeraden voor in de tuin.
Te bevattelijk voor vlekken, te poreus, te glad, te kwetsbaar, te….
Dus besloten we alles met hout te doen.
Maar ja, 'don't let your dreams be dreams'.
Dus toen ik voor mijn werk een afspraak in Utrecht had.
En daar hoorde dat ik een uur te vroeg was.
Bedacht ik mij ineens dat de 'designtegelwinkel' toch ook ergens in Utrecht zat.
Hij bleek op 5 min afstand te liggen!
Hoewel die nog niet open was volgens de website.
Reed ik erheen. De winkel was donker. Maar de deur bleek open!
Na jaren dromen kocht ik in 15 minuten ons droomterras.
Leven de whatsapp, waardoor ook overleg met mijn lief mogelijk was.
Thuis bleek dat er aan de hele vloer geen Moor te pas was gekomen.
Hij bleek ontworpen door een Italiaan. Nou ja, een Nederlandse Italiaan.
De lief van mijn vriendin, die hem ooit (in de grijze tint) voor zijn keuken ontwierp,
waarna hij vervolgens door de winkel ook in productie werd genomen.
Wat een wonderbaarlijk toeval! Dat moest gewoon zo zijn.
Zelfs dat precies de gedroomde lichtblauwe tegels niet op voorraad waren, maakte niets uit.
We moesten immers eerst de vloer nog eerst laten storten.
En ieder centimeter moest minstens 1 week drogen…
Maar naast ons binnen keuken ligt straks onze buiten keuken!
Waar onze Afrikaanse braai natuurlijk haar plekje krijgt.
De container met tegels is overigens inmiddels vertraagd.
Denk dat hij ergens vast ligt in een 'Italiaanse' haven ;-)
Maar ja, een tuin zonder beplanting is dus geen tuin.
Dus maakte ik ook nog twee moodboards vol planten.
Hoewel ik mij ernstig afvraag of ik ooit net als mijn moeder,
urenlang in de tuin zal vertoeven om te knippen en te wroeten in de natuur.
Het is prachtig en ik deed het als kind heel graag.
Maar waar haal ik in nu de tijd (en energie) vandaan?
Ik heb al moeite om mijn kruiden en de potplanten op tijd te besproeien...
Ik lees eigenlijk ook veel liever een boek op de veranda.
Een veranda: die veranderd tenminste niet per seizoen!
Als kind was al zo gek op het huis van Pipi Langkous, vanwege die veranda!
Uren kon ik als twaalfjarige boerderijtjes tekenen met een romantische houten veranda eraan.
In een soort van Hollandse Zweedse stijl.
En nu… gaat die werkelijk gerealiseerd worden.
Wat zei Disney nou ook al weer: 'als je het kan dromen, dan kan je het ook maken?'
Met de komst van de veranda, kwam dan ook het eerste groen.
Tja, ik weet het, dat hek moet echt van de trampoline af.
Maar hij heeft een functie in het spel van de kids.
Zeggen ze, en wij houden erg veel van ze.
En we wilden de trampoline niet in het midden van onze tuin hebben.
Want nu kunnen we et ook nog wat struiken en planten voor zetten.
Ach, de kids gaan vanzelf wel een keer het huis uit.
Maar gelukkig duurt dat nog zeker wel een jaar of tien.
Nou ja, voor de jongste dan...
Vervolgens moesten we flink 'aan de schilder'.
Alle tuinmeubels verfde ik dezelfde kleur mint als het groene huis,
en samen met mijn lief en zijn jongste verfden we ook de veranda in stijl.
Alleen de vlonders moeten nog wit geverfd worden.
Dat kan echter pas als de planten zijn geplant.
Aangezien het wit anders gelijk wel heel erg zwart is.
De planken mogen vervolgens best een beetje sleets gaan worden.
Als laatste werd de pergola geplaatst.
Waar we nog een beetje aan moeten wennen.
Maar hier gaat straks een weelderige blauwe regen overheen groeien…
Met druiven en een wilde roos, tenminste, dat hopen we!
Voorlopig hebben alle kruiden en planten dagelijks nog een flinke boost (water) nodig.
De kruidenbakken hadden de tuinmannen als prullenbak en kapstok gebruikt.
Dus ik moest flink tegen de plantjes praten.
Ik kocht er ook nog wat nieuwe (roze) plantjes bij.
Zodat we allemaal alvast een beetje in de stemming kunnen komen.
Ik kon natuurlijk niet wachten.
Dus ik heb de buitenkamer alvast ingericht.
Compleet met 'leesplankplaten'.
Die vast ook niet tegen de wind en de regen kunnen.
Net als de planken en de tegels.
Maar voorlopig, genieten we ervan!
Ook al zijn we de eerste dagen vergeten het gras te besproeien…
Zijn de tegels en de planten er nog niet.
Het gaat allemaal goed komen.
Wij hopen op een warme en vooral ontspannende zomer!
