Mudflat walking (part two)

Deze foto's van het wad zijn gemaakt door mijn oudste zoon met zijn telefoon. 

Tja, soms heb je gewoon geen dure camera nodig.

En geen fotobewerking...

En geen begeleidende tekst...

Maar toch kon ik het niet laten, om de laatste foto te bewerken en van teksten te voorzien.

Natuurlijk kon ik niet kiezen uit de resultaten. Dus koos ik voor allemaal :-)

'Spelende vrouw wat heb je nu geleerd?'

En dat het heerlijk is, om even niet met je hoofd bezig te zijn.

Maar met mijn 'oude vak' computer, beeld en taal.

Als activiteitenbegeleidster heb ik stapels kaarten ontworpen met cliënten:

'Iets meer naar links, ben je tevreden over de kleur en misschien wat meer in het midden?'

'Printen met shit F7, staat de printer aan en zit het gewenste papier erin?'

Wordperfect, Drawperfect, Coreldraw, Paint, Photoshop...

Vele kaartenlijnen voor Ons winkeltje, Atelier uit de Kunst!, Kunst op de hoek etc...

Maar deze zes kaarten zijn gemaakt door 'rodekersprodukties'.

:-)

'just for fun'

omdat ik het (nog) kan

Mudflat walking

Het paasweekend naar 'n kampeerboerderij in Groningen geweest.

Met maar liefst 34 volwassenen en kinderen :-)

Samen met mijn lief voor het hele gezelschap een heerlijk Italiaans buffet gekookt.
En heel dom vergeten er een foto van te maken :-(

Het was een gezellige en drukke boel, in een oh, zo rustig landschap!

Op weg naar de kwelder om te gaan wadlopen.
Rollen en dollen op de dijk. 

 

In de ijskoude wind baggeren door de modder op het wad.
Maar prachtig om de zon langzaam onder zien te gaan.

Daarna natuurlijk zeehondjes bekeken in de zeehondencreche in Pieterburen.
Even terug in de tijd, want op de lagere school (1979) voerden we vele acties,
 tegen het uitsterven van zeehondjes en droeg ik (net als alle kinderen uit mijn klas) 
een grote button met zo'n schattig wit zeehondje op mijn trui.

Ditmaal was ik nog het meest gefascineerd door de man met de valk :-) 

Het weekend afgesloten op het puntje van Friesland en Groningen.

Met een bezoekje aan het vissershaventje Lauwersoog.

Waar aan de waslijn geen wasjes maar scholletjes hingen te drogen.

 

Maar het meest onder de indruk was ik wel van de Groningse boerderijen.

Echt enorme herenhuizen gebouwd aan grote lange schuren.

Als kind wilde ik boerin worden en vele boerderijen heb ik getekend.

Maar geen leek op onderstaande Groningse boerderijen!

Ik droomde van lage ramen, een rieten dak en een bankje voor het raam.

Mijn zus maakte er zelfs speciaal voor mij een miniboekje over.

Veertien jaar was zij toen. Ik heb het nog.

Met de hand geschreven met een Oost-Indische inkt door 'AP produkties'.

Over een 11 jarig meisje dat in een boerderijtje woonde.

Een meisje dat verliefd is op haar klasgenootje Martijn (net als ik toen).

'Uit het leven gegrepen' is de titel van het boekje.

Tegenwoordig droom ik over de stad.

En over mijn zus. Die helaas er niet meer is.

Maar voort leeft in verhalen.

Zoals gisteren onverwachts op een verjaardagsfeestje.

En dat was dan ook de mooiste 'kers op mijn paastaart'.