Green garden #the renovation #part 2

De verbouwing, ons huis, deel 2

De linkerburen maakte hun bouwwerk waterdicht.

De achterburen plaatste hun (nog zeer witte) blokhut.

Wij wennen aan het gemis van de roze boom en het mooie groen.

We dromen over onze eigen 'blokhut'.

Er wordt heel hard in onze tuin gewerkt door mijn lief en zijn oudste.

Bergen groen (en vuil) worden afgevoerd.

De trampoline en vele struiken en planten verplaatst.

We krijgen de offerte binnen voor onze uitbouw.

We laten die nog even bezinken...

Ondertussen wordt de tuin steeds mooier.

De stoelen worden schoon gespoten.

Het hout gestapeld en de bloemetjes en bollen (dankjewel lieve collega's!) geplant.

Maar het weer helpt niet mee. De deur van onze Zuid Afrikaanse braai blijft dicht.

De tijd vliegt om. Het is alweer 26 mei!! Ik moet 15 juli mijn huis opleveren...

 We besluiten vandaag 'ja' te zeggen tegen de offerte!!

Dat betekent dat we ons zestig jaar oude schuurtje moeten (laten) afbreken.

Afscheid moeten nemen van onze perenboom en regenton.

Want op deze plaats gaat onze uitbouw komen.
Speelruimte voor de meiden en mijn gedroomde atelier.
Kortom, 'de vrouwenvleugel' zoals mijn lief de uitbouw met een knipoog noemt.
Zij zal al die verschillende bouwwerkjes straks uit het oog onttrekken.

Op de plaats hieronder bak ik in de toekomst mijn eigen keramiek :-)
Chillen de kinderen 's avonds bij de (ingegraven...) trampoline.
Maar ja, zo ver is het nog lang niet.

Voordat het schuurtje wordt afgebroken, moet het namelijk eerst nog leeg...

De spullen moet naar, naar, ja, waar naar toe eigenijk?

Ik probeer de gedachten te wissen.

Dat ik zelf ook nog een schuurtje heb.

Een zolder, knieschotten, wasruimte, vijf slaapkamers en....

We doen het stap voor stap.

De tuin is prachtig!

Maar we hebben nog geen tijd om ervan te genieten.
De hele zondag is iedereen op zijn eigen wijze bezig met huizen.

De meiden spelen met z'n drieën Monopolie.
De oudste geniet in z'n eentje van de vrijheid in ons oude huis...
De andere twee helpen mijn lief met het schuurtje.

 

Dit jaar geen tenten en luchtbedden in het karretje!
In plaats van Corsica is de eindbestemming de gemeentewerf!

Zelf leg ik dit weekend de laatste hand aan mijn dissertatie voor school.

Over de woon-werkcarriere mogelijkheden voor mensen met een beperking. 
Ik heb hem net verzonden naar René ten Bos (hoogleraar filosofie Nijmegen).
Nu duimen dat hij goedgekeurd wordt!! 
Dan kan ik ook met het huis aan de slag!

Green garden is het tweede blog van de serie 'the renovation'.

Zit je als blogger ook midden in een verbouwing?

Geef dan (hieronder) je blog door. 

Het lijkt mij heel leuk om een kijkje bij elkaar te kunnen nemen.

Neem ook eens een kijkje bij de (al zesjarige.. oh jee!) verbouwing van Iris op:

www.enigheid.nl

Mudflat walking

Het paasweekend naar 'n kampeerboerderij in Groningen geweest.

Met maar liefst 34 volwassenen en kinderen :-)

Samen met mijn lief voor het hele gezelschap een heerlijk Italiaans buffet gekookt.
En heel dom vergeten er een foto van te maken :-(

Het was een gezellige en drukke boel, in een oh, zo rustig landschap!

Op weg naar de kwelder om te gaan wadlopen.
Rollen en dollen op de dijk. 

 

In de ijskoude wind baggeren door de modder op het wad.
Maar prachtig om de zon langzaam onder zien te gaan.

Daarna natuurlijk zeehondjes bekeken in de zeehondencreche in Pieterburen.
Even terug in de tijd, want op de lagere school (1979) voerden we vele acties,
 tegen het uitsterven van zeehondjes en droeg ik (net als alle kinderen uit mijn klas) 
een grote button met zo'n schattig wit zeehondje op mijn trui.

Ditmaal was ik nog het meest gefascineerd door de man met de valk :-) 

Het weekend afgesloten op het puntje van Friesland en Groningen.

Met een bezoekje aan het vissershaventje Lauwersoog.

Waar aan de waslijn geen wasjes maar scholletjes hingen te drogen.

 

Maar het meest onder de indruk was ik wel van de Groningse boerderijen.

Echt enorme herenhuizen gebouwd aan grote lange schuren.

Als kind wilde ik boerin worden en vele boerderijen heb ik getekend.

Maar geen leek op onderstaande Groningse boerderijen!

Ik droomde van lage ramen, een rieten dak en een bankje voor het raam.

Mijn zus maakte er zelfs speciaal voor mij een miniboekje over.

Veertien jaar was zij toen. Ik heb het nog.

Met de hand geschreven met een Oost-Indische inkt door 'AP produkties'.

Over een 11 jarig meisje dat in een boerderijtje woonde.

Een meisje dat verliefd is op haar klasgenootje Martijn (net als ik toen).

'Uit het leven gegrepen' is de titel van het boekje.

Tegenwoordig droom ik over de stad.

En over mijn zus. Die helaas er niet meer is.

Maar voort leeft in verhalen.

Zoals gisteren onverwachts op een verjaardagsfeestje.

En dat was dan ook de mooiste 'kers op mijn paastaart'.