the renovation #part 9 #floor and colours

We kozen kleuren.

Een heleboel verschillende!

Iedereen mocht zelf kiezen.

We staarden naar kleurenwaaiers en stonden in de rij bij de mengmachine.

Het zal de zomer zijn, maar iedereen koos voor lichte kleuren.

Voor binnen in ons huis en in ons 'zomerhuis'.

Bij de boys werd het lichtblauw, wit en lichtgrijs.

De meiden kozen voor:

 licht blauw en pastelblauw, 

lichtroze, pastelroze en (andere) pastelblauw,

en lichtroze en lila.

In het zomerhuis moest binnen eerst al het hout wit geschilderd worden.

Dat was een flinke klus!

We klommen tot in de nok.

Tot we wit om ons neus zagen.

Daarna mochten we eindelijk kleur bekennen.

We schreven op alle potten de namen van de kids of kamers.

In een 'flauwe poging' om de boel nog een beetje proberen te organiseren.

Wat niet lukte aangezien alle kinderen mee schilderden,

 en wij daardoor van boven naar beneden,

en van kamer naar kamer renden,

als super specialist in kwasten, kranten, verf en problemen...

Er kwam helaas minder uit onze eigen handen:

maar och, wat een gezellig resultaat!!

Room one: blauw en lichtblauwe muren en lichtblauwe deur.

(Magneetverf op zolder!)

Room two: pastelblauw en lichtroze muren en roze deur.

(Magneetverf 1e laag op zolder!)

Room three: lila en lichtroze muren en lila deur.

Daarna legde mijn lief de vloer.

Waarvan de naam heel toepasselijk 'Veranda' is.

Wit met het 'zand' er nog op.

We kregen een beetje haast.

Want morgen komen al mijn meubels.

En daar heb ik helemaal geen stress van...

Maar de hulp was nabij!

Twee man sterk! Een hele dag! (Dank! Dank!!)

En toen ging het snel!!

Ze hadden zelfs Monjito bij zich!

In een koeltas met ijs en verse munt.

En heerlijke Aioli :-)

Tja, en daar doe je het allemaal voor!

We werden er helaas niet skinny van...

Nou ja, wel heel erg blij! 

Nu moet ik echt gaan slapen.

Om half 8 staan de verhuizers op de stoep!

Hoera mijn spullen komen!!

#the renovation #part 6 #the roof, walls and floor

#de verbouwing #the renovation #part 6 #the roof, walls and floor

Vandaag is het zondag.

We werden voor het eerst niet om 6 uur wakker van de bouwvakkers.

Er klonk geen radio maar vogeltjes en we genoten van de rust.

We dronken in de tuin een kopje groene geluksthee en aten heerlijke bonbons.

Gekregen van vrienden, (van de KoffieMeulen in Sassenheim) dankjewel!

We genoten van de rust, ook al was die voor heel even.

Want het huis staat vol dozen, net als de opslag en de tuin vol puin.

Maar op m2 was het prachtig, met roze bloemen die we kregen van familie.

Voor ons samenwonen, want dat doen we nu ineens :-)

Gisteren waren we uitgenodigd voor een heel gezellig tuinfeestje.

Met in eigen Italiaanse (tuin)houtoven gebakken echte Italiaanse pizza. (Zalig!)

Gewoon om de hoek, met allemaal buurtjes en dat voelde heel welkom!

Vanmorgen hadden we eindelijk de rust om de kleur van het 'tuinhuis' te kiezen.

De grijsblauwe kleur die we steeds voor ogen hadden paste niet meer bij onze stemming.

We kozen voor Finse kookverf van rosarugosa in de kleur pastelgroen.

We keken uit op het prachtige 'tuinhuis' want dat is het geworden.

Deze week kwam er een tweede hijskraan.

Om de dakdelen erop te zetten. 

Ik had het te druk om deze kraan op de foto te zetten.

Je hebt het natuurlijk nooit te druk.

Dat soort dingen doe je jezelf aan. (Ik deed het mijzelf aan.)

Ik schoot wat kiekjes vanuit de keuken.

Waar ik vele dozen aan het uitruimen was en was met actuele dilemma's zoals:

'Hoeveel kurkentrekkers heeft een mens nodig?'

"Zal ik zijn servies wegdoen of die van mij?'

"Hoe komt het dat ik blijer word van plastic dan kristal?'

'Wat gebeurd als een pan niet op inductie kan?'

'Waarom is alles hier zo hoog (of ik zo klein)?'

'Zouden er mensen zijn die ooit een kiwilepel gebruiken?'

Buiten sloofde de mannen in de zon.

Ik maakte koffie en hoopte dat het lekker was.

Aangezien ik in mijn hele leven nooit koffie heb gedronken.

En dit niet echt de rol is waarin mijn kracht zit... 

Ik pakte alle keukendozen uit, maar had veel te weinig kasten...

Vulde vele tassen met 'overcompleet'.

Maakte daar mijn vriendin weer gelukkig mee,omdat die even in een 'incomplete fase' zit.

Genoot van het uitzicht: 

Er kwam een prachtige vide, boven de kamers en atelier.

Waar we straks heel veel spullen kwijt kunnen :-)

De grove betonnen palen en wanden, werden betimmerd met prachtige planken.

De hele tuin ruikt nu naar vers geschaafd hout.

Er kwamen twee grote betonwagens.

En mijn jongenshart klopte weer!

Met een lange tentakels gingen zij dwars door de schuur heen.
Het leek wel science fiction.

Over sciene fiction gesproken: gisteren is voor het eerst een opgeboren baby gedotterd...

Maar bij ons werden 'gewoon' de vloeren gevuld met beton.

Ondertussen werd in een razende vaart door de mannen het dak geplaatst.

En we aten vrijdagavond in de zon, tussen de dakpannen.

Eindelijk weer eens een gezonde salade en geroosterde groenten.

Volgende week gaan de dakpannen erop, en wordt de binnen boel afgetimmerd.
Nog een week werken en dan gaan we aan de schilder!

Pastelgroen met witte kozijnen en zwarte dakpannen.
Ik kan niet wachten om het resultaat te zien!

Maar vandaag eerst mijn oude huis opleveren!

#the renovation #part 5 #adjustments

de verbouwing, ons huis, deel 5, aanpassingen

Na de palen kwamen de muren.
Best een vreemd gezicht.

Want het ziet er nog niet zo mooi uit.

Met al die grove betonnen palen en platen.

We moeten ook wel beetje wennen.

Aan dat enorme bouwwerk in onze tuin.

Maar er blijft gelukkig nog voldoende groene ruimte over.
En al die verschillende bijgebouwen van de buren,
verdwijnen straks heerlijk uit het zicht.

We moeten even door deze fase heen.
Om straks van het resultaat te kunnen genieten.

Maar genieten doe ik toch al wel een beetje.
Hoewel alles tegelijk komt, is het toch fijn dat het lukt.

Want langzaam vormen zich de eerste kamertjes,

waar de kinderen straks een eigen plek hebben om te chillen.

Met straks zessen kinderen en twee volwassenen in de huiskamer is dat echt wel fijn!

Naast de gezellige BBQ vorige week, 
trok alle drukte voor en achter ons huis ook andere gasten.

Vreemde snuiters die aanboden om mee te werken aan de verbouwing...
En een toevallig voorbijkomende ambtenaar van de gemeente...

De eerste gasten deden mij bezorgd naar al het bouwmateriaal op de stoep kijken.
Waarbij ik maar hoop dat ze 's nachts niet met een Poolse kraanwagen op visite komen...
Maar mijn klaver bloeit nog steeds... dus loslaten...

De tweede gast had (letterlijk en figuurlijk) nog een paar waardevolle adviezen:
het dak moest een paar centimeter lager...
Ook moest er een meter open lucht komen tussen de schuur en het gebouw,
omdat we er anders heel makkelijk door de garage erin zouden kunnen lopen...

Gelukkig konden we dit meteen aanpassen.

Wat absoluut weer een geluk bij een ongeluk was.

Maar waardoor de gedroomde extra (hamman)badkamer helaas niet meer past.

Een 2e douche (wat geen luxe is met z'n achten) past gelukkig nog wel.

Maar wat nu te doen met die gedroomde hamman...

Waarmee ik deze webblog een half jaar geleden begon.

Misschien toch straks onze huidige badkamer verbouwen?

Of toch mijn toekomstige werkkamer of atelier opofferen?

Maar waar moeten we dan al mijn spullen laten...

En als ik straks rustig wil werken...

Ach, we hebben het te druk om ons er druk over te kunnen maken.

We geven alle aanpassingen door en nemen het oponthoud voor lief.

Blij dat we ze tijdens de bouw kunnen toepassen.

En ik geniet nog meer van mijn toekomstige atelier:

Terwijl wij werken en studeren gaat de bouw gewoon verder.

Is iedere dag weer een verrassing.

En komt de verhuizing heel snel dichterbij... 

#the renovation #part 4 #the crane

de verbouwing, ons huis, deel 4

Het gaat ineens allemaal wel heel erg snel.
Een week geleden waren we nog aan het tuinieren.
Maar met de eerste palen is de bouw snel op gang gekomen.

Nu stond er ineens een enorme hijskraan op de stoep.
Dat vond ik toch wel heel bijzonder: die hijskraan.

Zeker omdat hij speciaal voor ons kwam.
Ik voelde mij net een klein jongetje.
 Vol diep ontzag voor die grote machine.

Ik zal het aantal foto's dat ik gemaakt heb jullie besparen...

Maar toen mijn oudste drie jaar werd kocht ik al een enorme hijskraan voor hem.

Maar al gauw bleek, de fascinatie zit geheel aan mijn kant.

Ook de twee kids thuis waren beduidend minder onder indruk.

Maar jee, wat was dit ding hoog en indrukwekkend.

Misschien is mijn verbeeldingsvermogen ook wel te groot.

De bestuurder van de kraan kan immers zelf niet zien waar hij zijn vracht lost...

Ik voelde mij ook zo nietig tegenover die grote kraan.

Die zo ons huis (met ons erbij) zou kunnen verpulveren.

Het was een lesje loslaten en bescheidenheid.

Alle spullen kwamen overigens netjes in de tuin terecht.

Waarvan het prachtige net herplantte groene gras,
nu inmiddels helemaal vol met bouwmaterialen ligt!

Overigens ligt de stoep inmiddels alweer helemaal vol.

Met stapels planken en dakplaten.

Vanmorgen vroeg ging de deurbel: de dakpannen.

Die nu op de stoep voor de buren liggen...

Zal er vrijdag weer een nieuwe hijskraan komen?