Afgelopen week sliep en werkte ik in Tiel.
De wind waaide en het was koud.
Maar in ons 'nieuwe' regiokantoor brandde de kachel.
En werd er met z'n allen hard gewerkt.
(Sinds kort is mijn kantoor het raam rechtsboven :-)
Het was druk.
Veel te denken en te doen.
Twee stappen vooruit en weer twee na achter.
De onduidelijkheid van wat er komen gaat voor de jeugdzorg en de WMO.
De behoefte aan vooruitgang en de verlamming van afbrokkeling.
Bijpassend bij deze tijd viel 's avonds thuis in Tiel de kachel steeds uit.
Waardoor ik sliep als een omgekeerde prinses op de erwt.
Stapel dekbedden en spreien bovenop, in plaats van een stapel matrassen onder.
De erwt was de kou en gehannes met tuinslangen, ketels en vleugelmoertjes.
De hoop en blijdschap bij het bericht dat het probleem overdag verholpen was.
De teleurstelling dat het 's avond laat niet zo bleek te zijn.
(En het dan te laat was om 'n monteur of de huisbazin te kunnen bellen.)
Wist je dat een laptop aan de onderkant ook warmte geeft?
Ik probeerde de badkamer nog wat op te vrolijken met kaartjes uit de Flow.
Maar toen het water ook niet meer warm werd, was ook die Flow wel verdwenen.
Toen ook de ketel en de kranen begon te lekken, was dat letterlijk de druppel!
Gelukkig bracht de huisbazin warmte en een fles wijn voor de troost.
Die ik maar niet in mijn eentje soldaat heb gemaakt.
Stiekem verlangde ik even naar de bloemen.
Maar ik wist dat de wind daar ook hard waaiden.
En zij pas in het voorjaar zouden gaan bloeien.
Maar de kachel is inmiddels gelukkig aangeslagen.
Ik geniet weer van een beetje warmte.
Het blijft een oud gebouw, dus helemaal warm zal het nooit worden.
Straks gaat het buiten ook vast weer warm worden,
en in September is het tijd voor de pluk!
