dreams about Paris

SLAAPKAMER MINI METAMORFOSE

Ik was al die vintage 'wandhoofdjes' boven mijn nachtkastje zat.

Eigenlijk al toen ik de laatste spijker erin had geslagen…

Ook het antieke grijze kastje aan de andere kant van de slaapkamer.

 Wilde ik graag vervangen voor een meer vintage exemplaar. 

Met meer uitstal en kastruimte.

Dus bedacht ik mijn eigen VT wonen mini metamorfose.
Met als thema 'een kamer in Parijs'.

Blij ben ik met mijn nieuwe vintage kastje.
Die ik vond via Marktplaats.

Hoewel ik nog geen afscheid van het oude kastje kan doen.
Die staat dus ontzettend onhandig in de weg in mijn kledingkast.
En het nieuwe kastje is ook nog een lekker zooitje.
Maar het begin is er!

Vorig jaar november was ik in Parijs.

Nu de blaadjes beginnen te kleuren begint dat gevoel weer te kriebelen.

Dus heb ik mijzelf getroost met wat oude foto's van Parijs.

Die ik op internet vond bij Rijksstudio en liet afdrukken bij de Hema.

Tja, en als je dan eenmaal begint.
Alle spijkers heb ik er weer uit getrokken.
Besloten dat er één vintage wandhoofdje mocht blijven.

Het was even zoeken.
Twijfelen tussen de blonde of brunette?

Gelukkig koos mijn lief voor de brunette!

NB. Dit is de foto die uiteindelijk in het voorjaar in de Zeemanfolder heeft gestaan.
Nog niet eerder op mijn blog geplaatst. Het was een bijzonder leuke ervaring!

HOUSEWARMING #4 #Kitchen

HOUSE WARMING #4 #Kitchen

Dit is het vierde deel in de serie: house warming.

In deze serie geef ik 'n rondleiding door ons huis.

Alsof het een virtuele housewarming betreft.

De puinhoop heb ik naar het midden van de huiskamer verschoven.

En nee, ik heb er geen foto van gemaakt.

Dat is het grote voordeel van een virtuele house warming :-)

De eerste delen gingen over de 'gang" (druk hier), 'eetkamer' (druk hier) en de 'zitkamer' (druk hier).

Deze keer nemen we een virtueel kijkje in de keuken.

De keuken ligt aan de tuinkant van het huis.

Wat lekker makkelijk is als de zon schijnt en we buiten op het terras kunnen eten.

Daarnaast is het leuk om de kinderen te zien (trampoline) springen, als je staat te koken :-)

Of kan er iemand kletsend aan de bar hangen.

Niet dat dat gebeurd, tegen etenstijd hangen alle kinderen meestal apathisch voor een scherm…

En zijn mijn lief en ik samen druk bezig om het eten en de tafel gelijktijdig gereed te krijgen.

Maar verder zijn ze allemaal heel lief.

De stijl van de keuken is heel strak.

Eerlijk gezegd, niet helemaal mijn stijl.

Hoewel dat natuurlijk een smaak kwestie is.

Maar zelf denk ik dagelijks met weemoed terug aan mijn oude keuken.

Met mijn roze SMEG koelkast, Italiaanse Boretti (vijfpits!) gasfornuis en super grote oven, 

de afgebrokkelde zwart-witte tegelvloer, de witte romantische kastjes en de schouw met houten rand.

 -> druk hier voor mijn oude keuken (vorige huis)

 -> of hier (oude keuken)

De ruimte en het licht (en vooral mijn lief) maken dat alles weer (een beetje) goed

Mijn pannenrekken zijn overigens wel mee verhuisd en hangen nu hier prachtig voor het raam.

De bovenkastjes hebben we verwijderd en de muur donkergrijs geverfd.

We hebben er vervolgens (door ons zwartgeverfde) planken (van Ikea) opgehangen.

Waar op de bovenste plank 'onze' vogelfamilie voor het eerst heeft mogen overwinteren.

Nog steeds zitten ze er warmpjes bij. 

Eerst zaten ze een verdieping lager.

Maar ja, het is toch handiger om dagelijks snel bij het servies te kunnen.

Dus hebben we er een derde plank boven gehangen.

De flamingo is toen naar de kast bij de eettafel gevlogen, zodat hij af en toe zijn nek kan strekken.

De anderen zijn toch wat meer bij hun eigen soortgenoten gaan zitten.

Hoewel de samenstelling nog regelmatig veranderd. 

De vogels kunnen nu net boven het rek uitkijken.

Zodat ze nog goed zicht hebben op de tuin en de blauwe lucht.

Hoewel ik liever niet heb dat ze uitvliegen.

Ik vind het wel een kleurrijk gezelschap zo!

Inmiddels is het een gezellige leefkeuken aan het worden.

Waar ik vaak in te vinden ben.

Want ik houd erg van koken en lekker eten.

Net als mijn lief trouwens.

De meiden bakken er overigens ook vaak (muffins, cake en brownies) in.

De jongens zijn momenteel vooral dol op de inhoud van de koelkast, de snoep- en koektrommel.

 Zelf kan ik uren aan tafel bladeren in kookboeken en dromen over wat ik van plan ben te gaan koken.

Wat ik op die dag zelf overigens meestal niet meer doe!

Omdat ik door al dat lezen vaak al het gevoel heb gekregen dat ik heb gekookt….

Maar ook omdat:

 - de kinderen veel zaken ook niet echt lekker vinden;

- het teveel werk is om het voor acht personen te maken;

- we de juiste spullen niet in huis hebben;

- de kinderen eerder weg moeten en er te weinig tijd is;

daardoor komt het er niet altijd van.

Want dat is wel belangrijk.

Om de tijd te hebben.

Zodat je werkelijk 'soulfood' kan koken.

Want dat is altijd lekker :-)

Mijn lief vindt het overigens grappig om de borden net niet op volgorde te leggen.

(Zie hieronder.) Dat begrijp ik wel. Is ook enorm grappig…

Je zult een vriendin hebben die alle dames een roze bord geeft en alle heren een grijze.

Hoewel, ik vraag mij eerlijk gezegd af of ze dat ooit is opgevallen…

Zelf dekken ze in ieder geval compleet willekeurig. 

Gelukkig maar. (Ze gebruiken overigens het liefst de plastic bordjes uit de la…)

Verder kan ik ook periodes helemaal 'gek' zijn van bepaald eten.

Zo ben ik momenteel in de ban van smoothies.

Om mijzelf een extra energie boost te geven.

Hoewel groene smoothies soms wel erg groen zijn.

Daarom voeg ik vaak nog wat mango aan het recept toe, om hem echt lekker te maken.

(Ik stond ooit met de tent op de camping naast een stel dat ook gek was op smoothies. 
Ik kan je vertellen, dat is niet fijn, zo 's morgens vroeg naast je oor…)

  Een gerecht waar ik altijd trek in heb en dat nooit meer over gaat is: Griekse salade.

Daarvoor heb ik dan ook altijd alle ingrediënten in huis:

tomaten, zwarte olijven, fetakaas, basilicum, olijfolie, zout en peper.

 Deze salade, samen met koud blikje coca cola light en een mooi fotokookboek.

Meer heeft een mens eigenlijk niet nodig!

Nou ja, het liefst ook nog precies de juiste ingrediënten die nodig hebt voor je gerecht.

Natuurlijk hebben we altijd knoflook en eieren in huis.

Het probleem zijn die ingrediënten waarvan ik geen idee heb hoe ik eraan kan komen…

Ken jij die ook?

Zo vragen de recepten in mijn nieuwste kookboek overal om het specerijenmengsel Za'atar.

Dat mengsel is olijfgroen van kleur en komt uit Oost Jeruzalem.

Het bestaat uit een mix van: hysop, sumak, sesam en zout.

Afijn, wie weet waar ik dat kan kopen krijgt van mij een lintje!

Mijn lievelingskruid blijft voorlopig Basilicum.

Straks ga ik mijn kruidentuintje ook weer inrichten.

Die staat buiten precies onder het keukenraam.

Ik durfde er nu geen foto van te maken.

Ze ziet er momenteel in de regen zo kaal en treurig uit.

Maar straks - als de zon schijnt - is zij vast weer zo iets:

Nou dit was een kijkje in de keuken.

Die natuurlijk ook nog niet helemaal klaar is.

De groene lampjes hangen nog niet helemaal goed. 
De barkrukken nodigen uit om stapels papieren op te stapelen in plaats van op te gaan zitten.

Ze zouden overigens ook wel wat stoerder en hipper mogen...

En tegen etenstijd wil de ene helft van het gezin zijn handen wassen (of in de koelkast zitten)

en de andere helft graag de tafel dekken.

Dat is niet echt handig is met deze smalle opening.

Waarin ook precies het kastje met de waterglazen zit….

En de deur van de koelkast...

Maar ja, een mens moet wat te wensen houden!

Ik ben al heel blij met (de foto's van) deze opgeruimde keuken.

 

En mocht het eten een keer niet willen lukken.

A cup of tea solves everything! 

Fijne zondag!

Nieuw licht #2

NIEUW LICHT

Vandaag is het drie-koningen.

Dus zondag was het de hoogste tijd om het huis te 'ontkersten'.

Wat is het toch heerlijk weer zo'n leeg huis.

Eerst ben je blij dat alles in sfeer is.

Dan ben je weer blij dat je alles kwijt bent!

Een mens is eigenlijk een vreemd wezen...

Maar voor de 'ontkersting' scoorde ik eerst nog een mooi (kerst)hert.

Tja, ik kon het niet laten, hij burlde naar mij vanaf marktplaats.

Voor 15 euro kon ik hem niet in de kou laten staan.

Van Jema Holland, compleet met gewei en zonder barsten.

Kortom, een hert die mijn inziens ook na kerst nog best kan...

Dus gingen we naar Amsterdam om hem op te halen.

Tja en toen we toch in Amsterdam waren.

Konden we gelijk eens langs bij design020 op Ijburg.

Waar we al lange tijd onze zinnen op de FL/Y lampen van Kartel hadden gezet.

Zodat we met de tak, boom en ballen gelijk ook de (Ikea)lampen eruit konden doen.

Net als bij het uitzoeken van de ballen voor de kerstboom, was de vraag: welke kleur?

Zo heerlijk dat ik mij tijdens mijn vakantie met dat soort vragen mag bezig houden!

En we zijn eruit!

Alles is eruit!

 Behalve onze nieuwe super roze bubbelgum bel!

We gingen uiteindelijk voor saliegroen en kardinaalrood. 

 Nu nog lampen zoeken die kunnen dimmen.

Want het is nu wel heel erg licht geworden in de huiskamer!

De kerstvakantie is weer voorbij.

We hebben gepraat, gegeten en gedanst met vrienden en familie.

Het waren bijzondere dagen.

Prachtige boeken heb ik gelezen.

(Vooral 't Puttertje van Donna Tartt is een aanrader.)

Morgen weer aan het werk.

Hopen dat ik de drie R'en (rust, ritme en regelmaat) vast kan houden.

Ach, ik ga het zien!

In een nieuw licht.

#new wrong figurines #cooking #weekend

Donderdagavond reed ik via Rotterdam naar huis.

Want ik had op Marktplaats prachtige Jema beeldjes gevonden.

De Tom-Tom bracht mij bij deze reuze flat in Rotterdam.

Waar ik maar liefst op de elfde verdieping moest zijn!

En toen voelde ik mij toch wel een beetje provinciaals...

Een alleraardigste mevrouw deed gelukkig open.

In een huis dat op de galerij al uitpuilde van de beeldjes.

Maar ik had er geen oog voor.

Want ik zag alleen de gekleurde papegaai klok op tafel.

En die was zo kitsch, fout, glimmend en kleurrijk!

En ik... ik vond hem zoooo mooi!

Voor 12,50 werd ik dan ook de trotse eigenaar van deze Jema papegaai.

De klok doet het uitstekend, een niet te missen 'tik-tak'.

De oude eigenaar blij met mijn blij zijn, en ik dolgelukkig met mijn vondst terug in de lift.

Mijn lief is minder blij met het 'getiktak'.

Het is een hele drukke tik-tak.

Alsof de papegaai een beetje gestrest is.

Een beetje heel erg eigenlijk...

Maar ja, dat hoor je pas na een dag of twee ;-)

Het volgende adres was naast de Euromast.

Letterlijk en ik verzin het niet!

In een geweldig pakhuis in artdeco stijl.

Waar ik helaas niet omhoog mocht en de eigenares zelf naar de lobby beneden kwam.

Waarna ik deze goudvissen van Jema Holland aan mijn verzameling mocht toevoegen.

Zij tikken niet.

Ze zijn verdacht rustig.

Ze inspireerde mij dit weekend tot het maken van een heerlijke vismaaltijd:

met tomaat, kappertjes en groene olijven.

Alleen had ik geen filet genomen.

Dat was niet zo handig, al die graatjes...

Maar de salade van sla, selderij en venkel compenseerde dit gelukkig.

Ik had uit een kookboek een heerlijke lauwwarme dressing gemaakt:

Van ansjovis, roosmarijn, knoflook, olie, mosterd en (3 minuten gekookte) eieren.

Dat laatste was vast de inspiratie van de papegaai.

Ik raakte zo geïnspireerd dat ik 's avonds ook nog eens twaalf citroentaartjes bakte.

Die we natuurlijk niet allemaal opkregen met z'n tweeën.

Slechts negen...

  De andere vier (na het tafel dekken drie) serveerde ik vanmorgen als ontbijt.

Met müsli, aalbesjes, yoghurt en citroenwater.

En nu is het tijd om te gaan slapen!

Het was een heerlijk weekend!

Welterusten!