Posts tonen met het label Brakig. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Brakig. Alle posts tonen

zondag 9 maart 2014

HOUSEWARMING #5 #Computercorner

HOUSE WARMING #5 #Computercorner

Dit is het vijfde deel in de serie: house warming.
In deze serie geef ik 'n rondleiding door ons huis.
Een virtuele housewarming, helaas zonder hapjes en drankjes.

De eerste delen gingen over de:
1. gang (druk hier)
 2. eetkamer (druk hier
3. zitkamer (druk hier)
4. keuken (druk hier)

Deze keer nemen we een virtueel kijkje 'bij de computer'.
Waarmee we dan de hele huiskamer gehad hebben.
Wat ook wel weer prettig is, want dan is er weer ruimte voor iets anders.



De computerruimte zit precies tussen de zitkamer en de keuken/eetkamer in.
Links zit de zachtroze huiskamermuur en rechts de grijszwarte keukenmuur. 
In het midden zit dus deze mintgroene hobbyruimte.

Waar muziek wordt geluisterd (op de computer) en gespeeld (op de piano).
De girls domme series/films kijken met koptelefoon op, zodat wij ze gelukkig niet kunnen horen.
Waar gewerkt, gestudeerd en de administratie gedaan wordt.

Ooit heeft hier de oude keuken gezeten. Deze zit nu dus rechts in de uitbouw.
Je ziet de grote groene pompom nog net boven de kookboeken in de keuken uitsteken.



Er is echter iets bijzonders gebeurd.
De computerruimte heeft er namelijk nog nooit zo netjes uit gezien!
Eerlijk gezegd weten we dan ook niet hoelang we dit nog zullen volhouden.

Deze ruimte heeft namelijk de neiging om zich te gedragen als een grote kast.

Waar we alle post, kranten, administratie, schoolspullen, tassen e.d. in kwijt kunnen.
En alle andere spullen waarvan we niet weten waar we ze anders moeten laten.

(Probleem was: deze kast had geen deur om dat alles aan het oog te onttrekken.)



Sinds de ruimte is opgeruimd is echter iedereen alles kwijt…
Eerlijk gezegd is er nu in het midden van de huiskamer (achter de roze bank),
 een nieuwe hoop aan het ontstaan. Alsof er een grote mol onder het parket is gekropen.
Maar ja, die zet ik natuurlijk niet op de foto.
Daarom houd ik zo van virtuele housewarmings.

Sinds de kast een ruimte is geworden ben ik in huis wel genadeloos populair.
Aangezien iedereen aan mij vraagt waar alles is gebleven.
Want ondanks alle prachtige opbergdozen, kasten en laatjes.
Kan helaas niemand meer iets vinden.



De schuld van deze opgeruimde ruimte komt eigenlijk door Instagram.
Sinds kort ben ik daar ook actief op en dat is erg inspirerend.
Om te zien hoe anderen ook met hun huisinrichting bezig zijn.
En om reacties te krijgen op je eigen 'interieurgerommel'.



Op Instagram zag ik ook dat er een nieuwe limited edition collectie bij Ikea kwam.
BRAKIG heette die collectie, enne, oh, die vond ik zo ontzettend mooi

Wat zijn ze toch vreselijk slim daar bij Ikea.
(Of ik ontzettend onnozel.)
Want ik kon niet wachten tot die collectie in Nederland uit kwam.

En toen die uit kwam ging ik er dan ook onmiddellijk naar toe.
Samen met de oudste dochter van mijn lief.
Die ook erg gek op pastelkleuren is.



Het bleef zelfs niet bij die ene keer.
Er kwamen pastelstoelen, krukjes, lampjes en dozen.

Tja, en die moesten een plekje krijgen.
Dus toen kwam er een bijpassende pastel groene muur.
En pompoms en (de eerder met mijn dochter gemaakte) vlaggetjes.


  Vroeger wierpen we altijd een geĆ«rgerde blik in deze hoek.
Tegenwoordig beginnen we te glimlachen.
Zelfs als iemand weer iets kwijt is




vrijdag 7 februari 2014

HOUSE WARMING #3 #Sittingroom

HOUSE WARMING #3 #Sittingroom
Dit is het derde deel in de serie: house warming.
In deze serie geef ik 'n rondleiding door ons huis.
Alsof het een virtuele housewarming betreft.

De puinhoop verschuif ik gewoon even naar de gang.
Dat is het grote voordeel van een virtuele house warming :-)

De eerste twee delen gingen over de 'gang" (druk hier) en 'eetkamer' (druk hier).
Deze keer zet ik virtueel de deur van de zitkamer open:


Waar ik voor de gelegenheid de schouw van nieuwe (nep) bloemetjes voorzag.
In glazen flesjes voor een extra transparant effect.

Daartussen plaatste ik mijn antieke poppetjes van porselein.
Ik kocht ze ooit bij een veiling in Leiden (onder de Boompjes).
Ze zijn oud, klein, bevreemdend en kwetsbaar.
Rare breekbare poppetjes, met losse hoofdjes, maar vooral mij bijzonder dierbaar.

Nu maar hopen dat de kinderen niet (meer) met kussens gaan gooien...


Want deze hoek wordt geregeerd door de kinderen.
Het is een echt wonder dat het mij gelukt is deze foto's te maken!!
Wanneer je de deur iets verder open zet, dan zie je daar de televisie.
De zithoek is de enige plek in huis waar we tv (kunnen) kijken.

Hoewel het hele huis vol schermen staat en ligt!
Televisieschermen: waaraan play-stations hangen en uren wordt gespeeld of films gekeken.
Laptops, Ipads en computerschermen: waar ook 'uitzending gemist' op gekeken wordt.
(Van die afgrijselijke soapseries waar je niets aan mist of eindeloze herhalingen…)

De zithoek is eigenlijk de tv-hoek, die ik weiger de tv-hoek te noemen.
In woonbladen zie je ook zelden een televisie op de foto.
Maar de televisie (en de open haard) daarover gaat deze hoek juist!


Maar liever fotografeer ik onze houten shutters.
Waar ik nog iedere dag blij van word!
Omdat ze het licht zo prachtig filteren.

Of het lichtblauwe kleed en de vrolijke tafeltjes van Brakig van Ikea.
De nieuwste (limited edition) collectie van ArtRebels en Ikea.
Waar ik zo ontzettend vrolijk (en hebberig) van word!


Of de schilderijen aan de roze muur.
Het overkoepelende thema van deze verzameling is: 
'als een vis in het water'.

Aan ieder schilderij zit weer een ander verhaal vast.
Een soort van levenscollage van reizen, gevoelens en gebeurtenissen.


Ik zit zelf het liefst op de roze bank.
Lekker dicht bij de brandende open haard.
Met ook goed zicht op alles om mij heen dat mij lief is.
Inclusief mijn lief en de kinderen zelf :-)

Met mijn rug naar alles wat nog zou moeten: 
in de afwas of wasmachine bijvoorbeeld.
En met mijn laptop op schoot en mijn mobieltjes ernaast
Met ook nog een mooie film op tv.

Want ook ik ben dol (net als het hele gezin) op schermen!
Hoewel ik ook graag in de vlammen van de open haard staar.


Er is echter in huis wel een scherm waar ik echt een hekel aan heb.
Al ruim een jaar ligt hij ongebruikt in de kast.
Ik kreeg hem gratis bij mijn abonnement op de krant: 
mijn e-reader.


Ik houd namelijk van boeken!
Sterker nog, ik kan niet zonder.
Ik wil ze kunnen vasthouden, voelen en zien.
Niet alleen om te lezen, waar ik natuurlijk ook van houd,
maar ook om ze te hebben om mij heen.
Gewoon, omdat alleen al hun aanwezigheid mijn geest levendig houdt.
Ook kan ik er uren in verdwijnen.



Wat met een huis vol kinderen en een hoofd vol werk wel prettig is.

Nou dit was de zitkamer.
Die er zelden zo uit ziet.
Omdat er altijd wel iemand zit.


Daarom noemen we hem ook zitkamer.

Hoewel leefkamer nog beter zou passen.
Als ik zie wat de kinderen aan:
 bordjes, kommetjes, glazen, bestek, schillen, resten, verpakkingen e.d.
allemaal om zich heen kunnen verzamelen.

Daarom zijn deze foto's ook uniek.
Limited Edition.

(Fijn weekend!)