In de ban van Instagram

INSTAGRAM

Het zijn meer dan drukke weken.

Waardoor het van bloggen even niet kwam.

Deadlines vlogen mij om de oren en de griep trok aan de andere kant.

Daarbij moesten er verjaardagen worden gevierd.

Het huishouden worden gedaan.

En is ook ons huis nog steeds niet op orde.

Afijn, daily life maar dan net een onsje teveel…

Ondanks de drukte raakte ik in de ban van Instagram.

Misschien ook wel dankzij.

Facebook was wat slaperig geworden.

Twitter wel heel erg werk.

Bloggen weer erg bewerkelijk.

Maar Instagram bracht iets nieuws, iets luchtigst en iets creatiefs.
Waardoor je even niet met je hoofd hoeft bezig te zijn.

Verder ben je met een eenvoudig fotootje gelijk klaar.

Gewoon gemaakt met de Iphone in plaats van met mijn zware Nikon.

Het blijkt een ideale manier om jezelf creatief uit te kunnen drukken.

Klik, klaar en nog gelijk reactie ook :-)

Ineens veranderde mijn wereld in kleine vierkante fotootjes.

Een beetje vage plaatjes met een witte rand er om heen.

De kwaliteit van de fotootjes is duidelijk minder scherp.

Maar op zo'n klein telefoonschermpje zie je dat toch niet.

Gewone dagelijkse dingen worden - door die kleine fotootjes - ineens bijzonder.

Alles (strand, fruit, bloemen e.d.) is plots een mogelijk object.

Soms zelfs meerdere keren: 'van in de knop tot in volle bloei'.

Maar vooral ook de foto's van andere Instagrammers zijn leuk.

Langzaam ontdek ik steeds meer mensen die houden van dezelfde stijl, 

qua wooninrichting, design, kringloop, vintage, do it yourself, humor e.d.

Maar natuurlijk weer net iets anders.

Waardoor je nu juist in de lach schiet of geïnspireerd raakt.

Of zij op hun beurt weer door jou geïnspireerd worden.

Grappig is het als plots ook andere mensen bloemen in oude wasschalen gaan zetten :-)

Ook zelf zat ik ineens een 'woordbanner' te bedenken en in elkaar te zetten.

(Nadat ik vele andere woordbanners op Instagram voorbij had zien komen…)

Een mens is eigenlijk een vreemd wezen!

Kortom, een ander inspireren en zelf geïnspireerd raken.

Dat is wat voor mij sociale media echt tot sociale media maakt.

Want het gaat niet om de fotografische kwaliteit van de foto.

Of de foutloos gespelde zin.

Het is de interactie die de foto teweeg brengt.

Waardoor een luchtballon (die je in de file op de foto zet) ineens een schilderij wordt.

Je eenzame thuiswerkplek ineens een hippe thuiswerkplek wordt.

Je kopje thee met 'Alice in wonderland' wordt vergeleken.

Je extra stimulans hebt om in het weekend eindelijk dat meubel te verven.

Dat je al zolang eigenlijk een kleurtje wilt geven.

Ach en er komt vast weer een tijd dat Instagram ook weer over is.

Maar voorlopig geniet ik ervan.

Instagram(mers) bedankt!

HOUSEWARMING #5 #Computercorner

HOUSE WARMING #5 #Computercorner

Dit is het vijfde deel in de serie: house warming.

In deze serie geef ik 'n rondleiding door ons huis.

Een virtuele housewarming, helaas zonder hapjes en drankjes.

De eerste delen gingen over de:
1. gang (druk hier)
 2. eetkamer (druk hier) 
3. zitkamer (druk hier)
4. keuken (druk hier)

Deze keer nemen we een virtueel kijkje 'bij de computer'.

Waarmee we dan de hele huiskamer gehad hebben.
Wat ook wel weer prettig is, want dan is er weer ruimte voor iets anders.

De computerruimte zit precies tussen de zitkamer en de keuken/eetkamer in.
Links zit de zachtroze huiskamermuur en rechts de grijszwarte keukenmuur. 
In het midden zit dus deze mintgroene hobbyruimte.

Waar muziek wordt geluisterd (op de computer) en gespeeld (op de piano).
De girls domme series/films kijken met koptelefoon op, zodat wij ze gelukkig niet kunnen horen.
Waar gewerkt, gestudeerd en de administratie gedaan wordt.

Ooit heeft hier de oude keuken gezeten. Deze zit nu dus rechts in de uitbouw.
Je ziet de grote groene pompom nog net boven de kookboeken in de keuken uitsteken.

Er is echter iets bijzonders gebeurd.
De computerruimte heeft er namelijk nog nooit zo netjes uit gezien!
Eerlijk gezegd weten we dan ook niet hoelang we dit nog zullen volhouden.

Deze ruimte heeft namelijk de neiging om zich te gedragen als een grote kast.
Waar we alle post, kranten, administratie, schoolspullen, tassen e.d. in kwijt kunnen.
En alle andere spullen waarvan we niet weten waar we ze anders moeten laten.

(Probleem was: deze kast had geen deur om dat alles aan het oog te onttrekken.)

Sinds de ruimte is opgeruimd is echter iedereen alles kwijt…

Eerlijk gezegd is er nu in het midden van de huiskamer (achter de roze bank),
 een nieuwe hoop aan het ontstaan. Alsof er een grote mol onder het parket is gekropen.
Maar ja, die zet ik natuurlijk niet op de foto.
Daarom houd ik zo van virtuele housewarmings.

Sinds de kast een ruimte is geworden ben ik in huis wel genadeloos populair.
Aangezien iedereen aan mij vraagt waar alles is gebleven.
Want ondanks alle prachtige opbergdozen, kasten en laatjes.
Kan helaas niemand meer iets vinden.

De schuld van deze opgeruimde ruimte komt eigenlijk door Instagram.
Sinds kort ben ik daar ook actief op en dat is erg inspirerend.
Om te zien hoe anderen ook met hun huisinrichting bezig zijn.
En om reacties te krijgen op je eigen 'interieurgerommel'.

Op Instagram zag ik ook dat er een nieuwe limited edition collectie bij Ikea kwam.
BRAKIG heette die collectie, enne, oh, die vond ik zo ontzettend mooi…

Wat zijn ze toch vreselijk slim daar bij Ikea.
(Of ik ontzettend onnozel.)
Want ik kon niet wachten tot die collectie in Nederland uit kwam.

En toen die uit kwam ging ik er dan ook onmiddellijk naar toe.
Samen met de oudste dochter van mijn lief.
Die ook erg gek op pastelkleuren is.

Het bleef zelfs niet bij die ene keer.
Er kwamen pastelstoelen, krukjes, lampjes en dozen.

Tja, en die moesten een plekje krijgen.
Dus toen kwam er een bijpassende pastel groene muur.
En pompoms en (de eerder met mijn dochter gemaakte) vlaggetjes.

  Vroeger wierpen we altijd een geërgerde blik in deze hoek.
Tegenwoordig beginnen we te glimlachen.
Zelfs als iemand weer iets kwijt is…