groene haren (plantenhoofd)

Plantenhoofden 

keramiek inspiratie 1A

Als kind had mijn grote zus zo'n plantenhoofd.

Een meisjesplantenpot waar 'groene haren' uitgroeiden.

Als je je plant tenminste water gaf.

Want wat was ik jaloers op die mooie plantenpot.

Waar 'bij mijn zus' lange erwtjesslierten uitgroeiden.

Lange slierten haar met klitterige balletjes erin.

Wat wel weer een beetje op mijn kapsel leek.

Maar dan groen…

Nou ja, eventjes dan.

Want mijn haar werd al snel kort geknipt.

Ditmaal geknipt met een bloempot!

Een 'Purdeykapsel' noemde ze dat...

Werk van: Miriam Brugmann

Laatst vond ik zo'n meisjeshoofdje bij de kringloop.

Je begrijpt, die moest ik gewoon kopen!

Ik heb er nog geen foto van.

Omdat ik net als kind…

Nog steeds niet in staat ben om mijn planten water te geven.

(Bovenstaande foto's haalde ik van pinterest.)

Werk van: Gail CCceramics en Marinski Heartmades

Ik had als kind overigens wel een gietertje.

Die gebruikte ik echt overal voor.

Voor acrylverf dat nodig verdund moest worden.

Vlekken die weggepoetst moesten worden voordat mijn moeder ze zag.

En inmiddels voordat mijn kinderen ze ontdekken...

Werk van: Vanessa Holle (Bean)

Maar ze zijn dus terug die potten.

In een modern jasje dat wel.

Maar het zijn nog altijd gezichtjes die haren krijgen.

Net zoals die kleipoppetjes die je op zo'n kappersstoel kan zetten.

Die ik vroeger als kind trouwens ook dolgraag wilde hebben.

Maar niet kreeg…

Werk van Atelier Stella

Inmiddels weet ik...

(Mijn kinderen kregen die kappersset natuurlijk wel.)

Dat klei net als planten ook water nodig heeft.

Anders droogt die namelijk uit.

Ligt voor je het weet heel je huis vol.

Met piepkleine hard geworden bruine brokjes minihaar.

Die uit die 'play doh' hoofdjes komen rollen.

Werk van Marta Turowska

Tja, zelfs klei heeft verzorging nodig.

Hoewel ik moet bekennen.

Dat ook dat bij mij nog wel eens mis gaat.

Ik kan inmiddels ook al aardig beeldhouwen en gutsen!

  

Werk van Meyer-Lavigne

Maar nu had ik bedacht.

Om in het nieuwe jaar.

Af en toe een 'Do It Yourself' te plaatsen.

Te starten met een plantenkop.

Wel je eigen versie natuurlijk.

Wordt vervolgd.

In de ban van Instagram

INSTAGRAM

Het zijn meer dan drukke weken.

Waardoor het van bloggen even niet kwam.

Deadlines vlogen mij om de oren en de griep trok aan de andere kant.

Daarbij moesten er verjaardagen worden gevierd.

Het huishouden worden gedaan.

En is ook ons huis nog steeds niet op orde.

Afijn, daily life maar dan net een onsje teveel…

Ondanks de drukte raakte ik in de ban van Instagram.

Misschien ook wel dankzij.

Facebook was wat slaperig geworden.

Twitter wel heel erg werk.

Bloggen weer erg bewerkelijk.

Maar Instagram bracht iets nieuws, iets luchtigst en iets creatiefs.
Waardoor je even niet met je hoofd hoeft bezig te zijn.

Verder ben je met een eenvoudig fotootje gelijk klaar.

Gewoon gemaakt met de Iphone in plaats van met mijn zware Nikon.

Het blijkt een ideale manier om jezelf creatief uit te kunnen drukken.

Klik, klaar en nog gelijk reactie ook :-)

Ineens veranderde mijn wereld in kleine vierkante fotootjes.

Een beetje vage plaatjes met een witte rand er om heen.

De kwaliteit van de fotootjes is duidelijk minder scherp.

Maar op zo'n klein telefoonschermpje zie je dat toch niet.

Gewone dagelijkse dingen worden - door die kleine fotootjes - ineens bijzonder.

Alles (strand, fruit, bloemen e.d.) is plots een mogelijk object.

Soms zelfs meerdere keren: 'van in de knop tot in volle bloei'.

Maar vooral ook de foto's van andere Instagrammers zijn leuk.

Langzaam ontdek ik steeds meer mensen die houden van dezelfde stijl, 

qua wooninrichting, design, kringloop, vintage, do it yourself, humor e.d.

Maar natuurlijk weer net iets anders.

Waardoor je nu juist in de lach schiet of geïnspireerd raakt.

Of zij op hun beurt weer door jou geïnspireerd worden.

Grappig is het als plots ook andere mensen bloemen in oude wasschalen gaan zetten :-)

Ook zelf zat ik ineens een 'woordbanner' te bedenken en in elkaar te zetten.

(Nadat ik vele andere woordbanners op Instagram voorbij had zien komen…)

Een mens is eigenlijk een vreemd wezen!

Kortom, een ander inspireren en zelf geïnspireerd raken.

Dat is wat voor mij sociale media echt tot sociale media maakt.

Want het gaat niet om de fotografische kwaliteit van de foto.

Of de foutloos gespelde zin.

Het is de interactie die de foto teweeg brengt.

Waardoor een luchtballon (die je in de file op de foto zet) ineens een schilderij wordt.

Je eenzame thuiswerkplek ineens een hippe thuiswerkplek wordt.

Je kopje thee met 'Alice in wonderland' wordt vergeleken.

Je extra stimulans hebt om in het weekend eindelijk dat meubel te verven.

Dat je al zolang eigenlijk een kleurtje wilt geven.

Ach en er komt vast weer een tijd dat Instagram ook weer over is.

Maar voorlopig geniet ik ervan.

Instagram(mers) bedankt!

Keramiek #workshop #1

DO IT YOURSELF (DIY)

Gisteren had ik een keramiekworkshop van Netty Janssens.

Over het maken van kleurrijke transfers op keramiek.

Bij Keramikos in Haarlem.

Voor 2014 heb ik mij namelijk voorgenomen om meer yin-yan te zijn.

Oftewel 'hoofd en hand' meer in balans te houden.

Maar vooral ook omdat ik het heel leuk vindt, om meer met mijn handen 'in de klei' te zitten.

Overigens kwam er bij deze workshop geen klei aan te pas!

Wel heel veel kleur en inzicht in hoe gekleurd porselein tot stand komt.

Daarna konden we heerlijk gaan experimenteren.

Ik maakte zelf bovenstaande kleuren transfers.

Waarvan je dus weer stukjes in (al gebakken) porselein kan branden.

Er zaten elf keramisten en ik als hobbyist.

Dus ik waande mij zelf heel even een serieuze kunstenaar.

Al kan ik verder niets met deze transfers, aangezien ik zelf (nog) geen oven heb...

Daarna gingen we experimenteren met overgebleven transfers van fabrieken.

De bedoeling was er repen en patronen uit te scheuren en knippen.

Maar ja, ik zag bomen en flamingo's en die kon ik natuurlijk niet aan repen scheuren.

Want zoals ik al eerder blogde, heb ik iets met flamingo's: klik hier voor flamingoblog

Het werd dus meer een collage —> en daarmee was ik gelijk weer kunstenaar af…

Daarna kon je experimenteren met kleurpigment (poeder) en (schilders)medium.

Dat je na menging over het geglazuurde porselein (zogenaamde opglazuur) kon schilderen.

In mijn geval, gewoon een goedkoop schaaltje van Xenos.

Je moest de tussenlaagjes goed laten drogen, waar helaas geen tijd voor was.

Waardoor de kleuren uitliepen, wat dan wel weer heel experimenteel was...

De mogelijkheden inspireerde mij wel enorm en ik zie al een scala aan toepassingen voor mij!

Nu zit mijn hoofd vol met dromen over keramiek.

Complete eigen productielijnen, terwijl ik nog geen kommetje kan draaien...

Nou ja, dat is niet waar. Hieronder mijn eerste kommetje.

(Links naast de rode emmer.) De start van mijn tweede kommetje op de schijf.

Gedraaid vorig jaar bij mijn introductieles bij de SBB in Gouda.

Het wordt dus tijd om in mijn studio serieus ruimte voor een oven te gaan maken.

Hoewel ik bang ben dat dat ook een nieuwe 'stoppenkast' zal vragen.

Waarom roept een nieuwe wens, altijd weer nieuwe problemen op?

Afijn, ik weet in ieder geval al hoe ik mijn logo op een transfer kan gaan zetten.

Voor mijn eerste serieuze kommetjes straks.

Van mijn eigen 'rode kers' label :-)