Zeeman fotoshoot

- ZEEMAN FOTOSHOOT -

Een paar weken geleden kreeg ik een berichtje van de Zeeman.

Op mijn Instagram account. 

Dat de Zeeman ons huis mooi vond.

Of ik wilde meedoen aan hun nieuwe campagne?

Verbaasd klikte ik op hun link.
In verwachting daar spam aan te treffen.

Maar daar zag ik tot mijn verbazing het volgende plaatje.

Met daarop (rechtsonder) ons eigen huis!

Natuurlijk weet ik dat dat kan gebeuren.

Dat je foto's gebruikt worden zonder dat je het weet.

Maar een beetje raar voelde het toch wel.

Zeker door zo'n groot bedrijf.

Hoewel aan alles te zien was.

Dat ze niet 'thuis' waren met Instagram.

Dus ook niet met de bijbehorende spelregels.

Net zo min als met de interactie.

Die Instagram zo leuk maakt.

Want toen we - ik en nog een iemand anders - reageerden,

op het feit dat er geen enkele bronvermelding bij stond.

Kwam er geen enkele reactie meer terug.

Daarnaast - een mens zit toch vreemd in elkaar -.

Voelde ik mij toch ook een beetje gevleid.

Dus bezocht ik hun website.

Om opnieuw een foto (linksonder) van ons huis tegen te komen.

Ditmaal in het Zeeman geel met blauw...

Het bleek een soort van wedstrijd te zijn.

Waarbij je foto's van je huis en gezin moest uploaden.

Ze zochten niet alleen een leuk huis.

Maar ook iemand met verrassende ideeën.

Ik vroeg mij af hoe verrassend die mochten zijn...

Maar mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

Dus vulde ik het inschrijfformulier in.

Want het was mij inmiddels wel duidelijk.

Dat ze mijn huis in ieder geval een leuk huis vonden.

Daarnaast: ik houd van Zeeman.

Begin dit jaar heb ik op Instagram,

een lofzang gehouden over hun voorjaarscollectie.

Ik had er zelfs een hashtag (#Zeeman) bij gezet!

Geen wonder dat ze mij gevonden hadden...

Toen ik mijn Instagram foto's van 2014 eens kritisch bekeek.

Ontdekte ik zelfs dat de onderwerpen zich grotendeels,

 rondom de tafelkleden van de Zeeman hadden afgespeeld! 

Nou komt dat natuurlijk door die flamingo's.
Waar ik zo ontzettend gek op ben.

Ik schreef in het voorjaar zelfs een flamingo-blog.

Die roze flamingo's al of niet in combinatie met ananas.

Hebben echt een waanzinnige aantrekkingskracht op mij.

Je krijgt er toch een 'tropisch eiland gevoel' van.

Ook al stort de regen met bakken naar beneden.

 Flamingo's samen met ananas en meloen…

Flamingo's en andere vreemde vogels...

Flamingo's met bloemen of rode kersen.

Kortom, die flamingo's passen overal bij.

Tja, en dan die rode appels.
Daarvan dacht ik eerst.
Dat het rode kersen waren.

Ik werd zelfs getipt via een tag op Instagram.
@redcherryrodekers: 'ze hebben nu ook kersenkleden'.
Ja, en toen moest ik die ook hebben.
Ik kon niet anders.
Dus ik weer op weg naar Zeeman.

De prijs was het probleem niet.
Daarnaast bleken die kleden.
Reuze praktisch met zes kinderen.

\

En zeer multifunctioneel met een creatieve moeder.

Want naast eten, konden er ook ballen op worden gekleid...

En dan die citroenen...

Die hadden weer iets weg van een doorgesneden ananas.

Wat weer met die flamingo's te maken had.

Daarnaast waren ze lekker fris...

Kan je het nog volgen?

Hoe dan ook.

Een paar dagen later ontving ik een mailtje van de Zeeman.

Die ik niet zag, want een mens moet ook werken.

Het was ook erg druk.

Toen een telefoontje, nou ja, een voice mail, 

want ik was aan het werk, dus in gesprek, 

toen nog eentje… dus belde ik terug vanuit de auto.

Ik zat bij de eerste selectie.

Of een fotograaf met mij mochten skypen.

Nou is skypen echt iets anders dan Instagram.

Want bij Instagram kan je gewoon een foto maken.

Van een prachtig hoekje.

Terwijl ernaast een hele grote berg troep ligt.

Maar niemand die dat ziet.

Net zomin als ze jou zien.

Al sta je in de file foto's van drie dagen geleden te posten.

Al lig je om 16.00 nog ongewassen in je bed te stinken.

Op de foto zul je daar niets van merken.

Maar skypen…

Zei u nu skypen?

Dus hield ik dat weekend een zware winterschoonmaak.

Alsof het voorjaar net was begonnen.

Ik stapelde alles bergen hoog op in de garage.

Want zelfs met skype hoef je niet overal te komen!

De kerstboom mocht er niet in.

De stoffige kerststal al helemaal niet.

De kinderen kregen beweeg, drink en eetverbod.

Vele gele zeemansdoekjes gingen er doorheen.

Toen was ik er klaar voor!

Ik skypte 1,5 uur met de alleraardigste fotograaf.

Ze was enthousiast en ik werd het ook!

Precies in mijn vakantie wilde ze komen voor een fotoshoot.

Dat kwam ontzettend goed uit.

Tot ik een mailtje en telefoontje kreeg.

Dat ik nog steeds in de wedstrijd zat…

Dat ze langs kwamen voor proeffoto's…

De echte shoot zou pas in januari zijn.

Het was voor hun voorjaarscollectie.

Toen gaf ik het op.

Het was onmogelijk om ons huis zo lang foto proof te houden.

De kerstboom mocht komen.

De fotograaf ook.

Ze kwamen met drie en een kwart.

Twee fotografen en een styliste en een aller schattigste baby.

Die er gelijk met een stukje plint vandoor ging…
Want voor instagram, skype en pubers, 
hoeven die niet vast te zitten.

De styliste dook meteen in mijn kledingkast.

Voor een frisse voorjaarslook...

Die ik volgens de fotograaf gelukkig al aan bleek te hebben.

Dat was prettig, want daar had ik over nagedacht...

Het regende buiten en de baby was nog klein.

Dus liepen we niet door de tuin maar (oh jee…) via de garage!

Ze waren nog steeds enthousiast...

Ze wilde er ook wel een paar van onze pubers bij.

Die het enorm cool vonden om voor Zeeman te poseren…

Nou ja, niet allemaal…

Maar gelukkig zijn sommige ook heel nieuwsgierig.

En nu is het wachten.

Of de Zeeman de proeffoto's goed vindt.

Zo ja, dan worden in januari de foto's gemaakt.
Zo nee, dan zijn we een leuke ervaring rijker.

Dus wie weet staat ons huis in februari in de folder.

Hangt zij in de winkels of verschijnt zij zelfs op tv.

Misschien ook niet.

Ik weet trouwens nog niet hoe hun voorjaarscollectie eruit ziet.

Er zitten in ieder geval geen flamingo's in...

Maar ik begreep wel veel roze.

Laat dat nou net mijn lievelingskleur zijn!
Zouden ze ook tafelkleden hebben?

Flamingo weekend

Flamingo weekend

Met pasen gaan we altijd een weekend weg met een grote groep vrienden en kinderen.

Meestal met een vreselijk sportief programma, waar ik maar deels aan deelneem.

Aangezien ik meer van het creatieve en een stuk minder van het sportieve ben.

Wat overigens geen enkel probleem is, want er is altijd wel een alternatief.

Dit jaar stond er een heuse 'flamingotocht' op het programma.

Waarvan zelfs mijn niet sportieve hart hard ging kloppen.

Want flamingo's fascineren mij al jaren.

Een jaar geleden maakte ik zelfs een apart blog over flamingo's (klik hier voor flamingo blog).

Dat overigens nog steeds mijn meest bekeken blog is.

Ik ben dus duidelijk niet de enige met deze fascinatie!

Zo was afgelopen weken 'de paascollectie van de Zeeman' ineens een hype op Instagram.

Vanwege hun geweldige hippe (en spot goedkope) flamingo tafelkleed.

Ik weet niet welke reclame-vrouw (het moet een vrouw zijn) daarachter zit.

Maar zij dreef mij in ieder geval naar de Zeeman, waar ik supertrots dit kleed afrekende.

Nooit verwacht ooit zo supertrots bij de Zeeman te staan!

Ik ging daarna zelfs naar de groenteboer voor een bijpassende ananas.

Want flamingo's kunnen niet zonder ananas.

Dat is immers een feit.

Hoewel er in de Achterhoek opvallend weinig ananassen groeien.

En er toch, net over de Duitse grens, bij Zwillbrock een grote groep wilde flamingo's blijkt te leven.

Afijn wij gingen met zo'n 18 volwassenen en 18 kinderen op pad.

Dus ik had niet de illusie veel flamingo's tegen te komen...

Maar het was een prachtig natuurgebied.

Bijzonder om daar ook met mijn twee zonen en dochter te lopen.

Uniek eigenlijk.

Zo zonder hun laptops, playstations en iphones.

En ik zonder mijn hoge hakken.

Te ontdekken dat ze mij allemaal (letterlijk) boven het hoofd gegroeid zijn.

En hoewel zo'n wandeling niet bepaald is 'waar zij van houden'.

Blijkt het soms toch ook leuk te zijn om iets te doen waar je vooraf niet van houdt.

Boven de twee jongste van mijn lief en van mij.

(Onze andere vier kinderen stellen opname in mijn blog helaas minder op prijs of alleen na zeer strenge fotokeuring.)

Onder de jongste vier kinderen van het hele gezelschap.

Er waren niet alleen flamingo's.

De andere vogels hadden ook een naam.

Net zoals hun nesten.

Ik kan het wel opzoeken.

Maar ik vergeet het ook weer.

Ik hoef gelukkig niet alles te weten.

Om gewoon van de dingen te kunnen genieten.

En toen zagen we ze eindelijk!

Die rare roze vogels.

Die zo mooi maar ook een beetje vreemd zijn.

Op afstand.

In grote groepen bij elkaar.

Maar van dichtbij.

Toch weer een beetje apart.

Het waren prachtige dagen.

Het was heerlijk om even weg te zijn.

Het is ook altijd heerlijk om weer thuis te komen.

Fijne avond allemaal.