Visit Paris
part two
Shopping, Petit Pan in Parijs
Winkelen in Parijs is fijn.
Maar wakker worden in Parijs is nog veel fijner.
Vooral als je niet hebt gekozen voor een ontbijt.
Waardoor alles kan en niets moet.
Zo kwam het dat het al tegen de avond liep.
Toen ik besloot naar de winkel van Petit Pan te gaan lopen.
Het merk Petit Pan is ontstaan uit de ontmoeting (liefde) tussen de Belgische
artieste Myriam de Loor en de bedenker van Chinese vliegers, Pan Gang.
Vooral hun lampen en mobiles vind ik fascinerend mooi!
Sereen en esthetisch eenzaam drijvend in de lucht.
Of juist een kakofonie aan kleuren en vormen.
Hoe dan ook ik word er blij van!
Het was even zoeken om de winkel te vinden.
Het liep al tegen de avond en ik had geen zin om de metro te nemen.
Ik had geen internet verbinding in Parijs op mijn telefoon.
En (zoals een modern mens betaamt) was ik dus een beetje onthand.
De letters op mijn stadsplattegrondje waren te klein.
Of mijn ogen te slecht… en nergens een leeslampje op straat…
Nu is Pan in de Griekse mythologie de god van het woud (en patroon van de kudde).
Dus besloot ik mijn 'dierlijk instinct' te gebruiken.
Door gewoon richting het water (de Seine) te lopen.
Waar ik niet één maar zelfs drie Petit Pan winkels vond.
Die als een kudde bij elkaar bleken te liggen.
Pan was half mens en half geit (compleet met hoorn).
Dat verklaart denk ik het bijzondere logo van deze winkels.
Maar de meeste mensen (lees vooral moeders),
kennen het merk Petit Pan van hun leuke stofjes.
Zij herprinten old-school motiefjes die je nergens meer ziet.
Geïnspireerd op kleertjes die je oma vroeger maakte,
maar dan met nieuwe frisse en vrolijke kleuren.
Er is een grote winkel met heel veel stoffen en tafelzeil.
Een kleine winkel met vloertegels,lampen en kussens.
En nog een vrolijke bonus winkel vol 'kinderspullen'.
Er schijnt ook een winkel in Antwerpen te zijn.
En nee, ik heb geen aandelen.
Ik word er gewoon blij en lichtvoetig van.
Ik kocht hun boek ter inspiratie (en aanmoediging).
En een geweldige roze eiffeltoren!
En natuurlijk een paar mooie stofjes,
Voor kussentjes volgend jaar zomer in de veranda.
Tenminste dat hoop ik…
Want de laatste keer dat ik mijn naaimachine heb gebruikt…
Was een jaar geleden voor mijn Sinterklaas surprise.
En zelfs toen ging het niet en deed ik het uiteindelijk met de hand :-)
Maar een mens moet zo zijn dromen houden.
Dus droom ik nog even verder over Parijs…
