Flamingo weekend
Met pasen gaan we altijd een weekend weg met een grote groep vrienden en kinderen.
Meestal met een vreselijk sportief programma, waar ik maar deels aan deelneem.
Aangezien ik meer van het creatieve en een stuk minder van het sportieve ben.
Wat overigens geen enkel probleem is, want er is altijd wel een alternatief.
Dit jaar stond er een heuse 'flamingotocht' op het programma.
Waarvan zelfs mijn niet sportieve hart hard ging kloppen.
Want flamingo's fascineren mij al jaren.
Dat overigens nog steeds mijn meest bekeken blog is.
Ik ben dus duidelijk niet de enige met deze fascinatie!
Zo was afgelopen weken 'de paascollectie van de Zeeman' ineens een hype op Instagram.
Vanwege hun geweldige hippe (en spot goedkope) flamingo tafelkleed.
Ik weet niet welke reclame-vrouw (het moet een vrouw zijn) daarachter zit.
Maar zij dreef mij in ieder geval naar de Zeeman, waar ik supertrots dit kleed afrekende.
Nooit verwacht ooit zo supertrots bij de Zeeman te staan!
Ik ging daarna zelfs naar de groenteboer voor een bijpassende ananas.
Want flamingo's kunnen niet zonder ananas.
Dat is immers een feit.
Hoewel er in de Achterhoek opvallend weinig ananassen groeien.
En er toch, net over de Duitse grens, bij Zwillbrock een grote groep wilde flamingo's blijkt te leven.
Afijn wij gingen met zo'n 18 volwassenen en 18 kinderen op pad.
Dus ik had niet de illusie veel flamingo's tegen te komen...
Maar het was een prachtig natuurgebied.
Bijzonder om daar ook met mijn twee zonen en dochter te lopen.
Uniek eigenlijk.
Zo zonder hun laptops, playstations en iphones.
En ik zonder mijn hoge hakken.
Te ontdekken dat ze mij allemaal (letterlijk) boven het hoofd gegroeid zijn.
En hoewel zo'n wandeling niet bepaald is 'waar zij van houden'.
Blijkt het soms toch ook leuk te zijn om iets te doen waar je vooraf niet van houdt.
Boven de twee jongste van mijn lief en van mij.
(Onze andere vier kinderen stellen opname in mijn blog helaas minder op prijs of alleen na zeer strenge fotokeuring.)
Onder de jongste vier kinderen van het hele gezelschap.
Er waren niet alleen flamingo's.
De andere vogels hadden ook een naam.
Net zoals hun nesten.
Ik kan het wel opzoeken.
Maar ik vergeet het ook weer.
Ik hoef gelukkig niet alles te weten.
Om gewoon van de dingen te kunnen genieten.
En toen zagen we ze eindelijk!
Die rare roze vogels.
Die zo mooi maar ook een beetje vreemd zijn.
Op afstand.
In grote groepen bij elkaar.
Maar van dichtbij.
Toch weer een beetje apart.
Het waren prachtige dagen.
Het was heerlijk om even weg te zijn.
Het is ook altijd heerlijk om weer thuis te komen.
Fijne avond allemaal.
