My lucky list! Mijn goede voornemens.

Lucky new year!

My lucky list.

Precies twee jaar geleden begon ik met bloggen.

Over dat wat mijn leven extra kleur geeft.

De rode kers op mijn taart. 

Maar dat bleken wel heel veel kersen te zijn.

Dus gingen mijn blogs al snel over geluk.

Ik heb altijd nog in mijn hoofd.

Om ooit nog een website te beginnen.

Waarop iedereen zijn eigen rode kers kan plaatsen.

Datgene wat zijn leven mooier kleurt.

Zodat iedereen daarop door zou kunnen linken.

En we elkaar zouden inspireren.

Zonder enig geldig gewin.

Totdat ik mij bedacht…

Dat ik zelf niet gelukkig zou worden.

Van het bijhouden van zo'n site...

Afgelopen jaar heb ik heel wat geluksdoelen behaald.
Niet om ze te kunnen afvinken van mijn 'bucketlist'.
Maar gewoon omdat ik er zo blij van werd.
Nog steeds blij mee ben eigenlijk.
Mijn 'luckylist'.

Wat mijn wensen dan waren?

- ik wilde graag een potje leren draaien op een draaischijf
- ik wilde graag iets maken waar mensen blij van werden
- ik wilde graag een eigen label en eigen producten
- ik wilde graag een blij huis
- ik wilde graag mooie foto's leren maken
- ik wilde niet alleen met mijn hoofd bezig zijn
- ik wilde met mijn dochter naar Londen
- ik wilde in mijn eentje naar Parijs
- ik wilde met mijn lief en alle kinderen kamperen
- ik wilde graag blije cliënten en medewerkers op mijn werk
- ik wilde graag een eigen interactieve website
- ik wilde een paar dagen alleen met mijn lief weg
- ik wilde een eigen plek in huis (studio/veranda)
- ik wilde een inloopkast (met bijbehorende oooh en aah)
- ik wilde mij (soms even) kunstenaar (kunnen) voelen
- ik wilde dat niemand zei dat dit belachelijk was
- ik wilde vooral mijzelf kunnen zijn

Eigenlijk was het belachelijk veel wat ik wilde.
Maar ik dacht er verder niet over na.
Net zo min dat ik het met mensen besprak.
Ik deed het gewoon.

En doen dat wat je lief hebt.
Dat is wel het grootste geluk.

Waarbij het vreemde is.
Dat ik dus heel veel van die doelen heb behaald.
Zelfs nog een aantal meer.

Hoewel niet iedereen blij is op mijn werk.
Want geluk blijft toch iets persoonlijks.
Je hebt er misschien wel een beetje invloed op.
Maar uiteindelijk ga je alleen over het geluk van jezelf.

Maar of ik nou kaarsen giet of Sterrewest verhalen schrijf,
nachtgedichten maak of gelukskaarten ontwerp,
Lucky Fish bak en weer weg geef of juist verkoop,
of probeer een perfect potje te draaien.

Het draait allemaal om:
'life and creating yourself'

Ik maakte een nieuwe lijst voor 2015.
10 wensen staan erop.
10 rode kersen voor dit nieuwe jaar,
waar ik gelukkig van word.

Perfectie staat er niet op.
Dat is zo 2014!

Dus stappen we regelmatig over de stapels,
slapen we onder ongewassen lakens,
duren bestellingen soms even,
blijkt vers brood niet altijd nodig,
net zo min als administratie,
en lopen de mails hoog op...

Maar op mijn gelukslijst,
staan dingen van het hart.

Niet het malen, maar het dwalen.
Niet de doelen, maar het voelen.

Een lucky 2015!

visitekaartjes #1

kaartje Rode Kers

Ik maakte vorige week een visitekaartje.

Vroeg mij vervolgens af waar ik het kaartje eigenlijk voor nodig had.

Bedacht toen dat niet alles een reden hoeft te hebben.

Vervolgens twijfelde ik dagen lang tussen wit of roze papier.

Vanavond besloot ik roze te bestellen.

Gewoon omdat ik er blij van word.

Want dat is toch de reden waarom ik dit blog vorig jaar ben begonnen.

Om te bloggen over dat datgene dat mijn leven extra kleur geeft.

Deze week is dat een virtueel kaartje en een stapel in het vooruitzicht.

Wat is jouw Rode Kers deze week?

My first blog year

Mijn eerste blog jaar (terugblik)

Dit jaar op 9 januari begon ik voor het eerst met bloggen.
Ik maakte er die dag gelijk vijf achter elkaar...
De eerste blogs bestonden uit een foto met een kort tekstje.
Al gauw werden het korte foto-verhaaltjes.

Mijn eerste blog ging over het afscheid nemen van de kerstboom.
In ons huis dat er toen nog zo anders uit zag. (druk hier voor mijn eerste blog)
Mijn laatste blogs gaan over het optuigen van de kerstboom.
Daarmee is de cirkel voor 2013 rond.

Dit is mijn 106ste blog.
Nooit verwacht dat ik er zoveel zou gaan maken.

Bloggen blijft iets magisch hebben.
Je zendt je foto's en woorden de lucht in

Zonder dat je precies weet wie ze allemaal bekijkt of leest.

Dat kan iedereen zijn...
of niemand...

Toch zie ik de teller op mijn blog gelukkig wel oplopen.
Mijn blogs zijn in 2013 maar liefst 16.800 keer bekeken.

Dat is steeds weer een extra rode kers op mijn taart.
Zeker als de kijkers ook nog eens reageren.
Zodat de lezer toch een beetje een gezicht voor mij krijgt.
Een (nog onbekende) naam erbij is natuurlijk nog fijner :-)

Soms zijn het zelf bloggers.
Die het zelf ook leuk vinden om te fotograferen of te schrijven over hun leven.
En net als ik zelf, ook graag weer de blogs van anderen lezen.
Vooral interieur, gezin, knutsel, kook en kringloopblogs vind ik leuk.
Zeker als er mooie heldere foto's bij gemaakt zijn.

Soms collega's, familie of vrienden.
Die meestal reageren op facebook, twitter, instagram of in real life.
Want dat bestaat ook nog :-)

Zelf plaats ik soms mijn blogfoto's op pinterest.

Waardoor de bezoekers van mijn blog uit allerlei landen komen.

Vandaar dat ik ook een vertaalknop op mijn blog heb gezet.

Soms vertaal ik zelf voor de lol weleens een stukje.

Vooral in het Afrikaans 'klinkt' mijn blog erg vriendelijk.
'In die Afrikaans klink alles vriendeliker' :-)

Chinees of Russisch geven ook mooie resultaten!

'在中国，它听起来如此'
'На русском это звучит так'

Ik vertaal zelf regelmatig een Deens of Frans blog.

Hoewel de Google vertaler de zinnen soms vreselijk vervormd.

Begrijp ik dan toch beter de inhoud van die blogs.

Nu weet ik natuurlijk niet of al mijn bezoekers ook lezers zijn.

Wellicht zijn het ook gehaaide hackers op zoek naar hun prooi.

Zo heb ik iedere dag wel bezoekers uit Rusland en de Verenigde Staten.

Ik las vandaag in de krant dat daar de meeste cyber aanvallen zijn.

Maar het idee dat echt iemand in zo'n torentje mijn blog zit te lezen :-)
Of in een wolkenkrabber door mijn foto's heen scrolt!

Dat is toch wel een beetje onwerkelijk.

Het kunnen natuurlijk ook gewoon mensen op vakantie zijn.
Die eventjes hun twitter of facebook account checken.

Op de rug van een kameel met een half oog op de piramides.

Of ergens anders op de aardbol oog in oog met...

Veel bezoekers komen uit de buurlanden naast ons.
Duitsland, België en Luxemburg.  

En het buurland overzee.

Ook tijdens het skiën of bij het haardvuur wordt er gelezen.
In Oostenrijk, Zwitserland en Frankrijk.

Daarnaast zijn er soms exoten.
Die ik dan even op de kaart op zoek.
Aangezien ik geen idee heb waar ze liggen.

(Het eiland) Belize vond ik het wel het meest bijzonder.

Ik weet niet wie daar op vakantie was :-)
Maar zo mooi!

Hoe dan ook. 
Ik heb lol in bloggen.
Bloggen brengt rust en structuur.
Het is een druk jaar geweest.

Mijn drie meest gelezen blogs zijn:

- het behalen van mijn MBA (druk hier voor meest gelezen blog)
-  het afscheid van mijn oude werk
- de verbouwing van ons huis

Gevolgd door de blogs over het afscheid van mijn oude huis,
en de klavertjes vier foto-serie over het gaan samenwonen.
Waardoor ik ook lol in fotograferen kreeg.

Maar ook de blogs over mijn (je moet er van houden)beeldjes verzamelingen blijven populair.

Het loopt tegen het einde van het jaar.
Tijd voor bezinning.

Ik hoop op een rustiger jaar.
Op mijn werk gaat dat vast niet lukken.
Maar thuis zou dat fijn zijn.
Of zou dat gewoon niet bij mij passen?

Afijn, ook in 2014 hoop ik weer te mogen blijven bloggen.

Ik wil iedereen bedanken voor het lezen van mijn blog.
Ik hoop dat jullie dat ook in 2014 blijven doen.

Tot volgend jaar!

#the renovation #studio Rode Kers

Afgelopen weken viel de regen met bakken uit de lucht.

Mijn lief en ik spraken elkaar nauwelijks.

Alles draaide om werk, werk en werk en de weekends om de kids.

Vandaag werkte we samen thuis met twee (vrij en ziek) kinderen op de bank.

Stilzwijgend, geconcentreerd, telefonerend, druk, maar toch het voelde fijn!

Om 18.00 trokken we de stekker eruit! Weekend!

Ondanks de regen vorderde ons verbouwingsproject toch.

Dankzij een geweldig Pools stucadoorsbedrijf.

Die werkelijk alles doen dat zij beloven :-)

Ik weet niet of je zelf weleens geprobeerd hebt om te stucen?

Nou ik wel, meerdere keren zelfs!

Maar het worden altijd harde scherpe punten.

Niet weg te schuren en schaafwonden op je armen als je er langs loopt...

Je begrijpt het: diep respect heb ik voor die stucadoors!

Van een kapot stenen huisje, met gat in de muur, tot een strak getrokken gebouwtje!

Alleen het drogen lukt nog niet zo goed met al die regen.

Maar het meest blij ben ik met de making of van studio Rode Kers.

Mijn eigen atelier, kantoor, werkplaats -> studio!

Mijn lief legde er een prachtige houten vloer voor mij in.

De goedkoopste bij Karwei met kortingsbonnen :-)

Maar voor mij de allermooiste!

 Na lang twijfelen (of ik alles niet houtkleurig wilde houden) heb ik toch gekozen voor wit!

Wit, wit en nog eens wit!

 Alleen de balken durfde ik nog niet te verven.

Misschien dat ik dat later doe...

Of toch niet, het heeft ook wel wat!

De studio is nog niet klaar, maar ik popel al om hem in te richten.

Al is al dat wit natuurlijk niet handig, straks met verf en vieze klei...

Maar ik ben er lekker blij mee!

Tussen al die drukte door, volgde ik ook nog een workshop.

Bij de SBB, de Nederlandse opleiding tot keramiste in Gouda.

Ik vond het echt geweldig!!!

Het was zo heerlijk om met mijn handen even in de klei te zitten.

Ik draaide mijn eerste twee potjes zelf op de draaischijf!

Ach wat zou ik graag deze keramiekopleiding willen volgen!

Maar met al die drukte kan ik beter even wachten.

Daarom volg ik in mijn spaarzame vrije tijd blogs.

Blogs waarin anderen enthousiast hun zelfgemaakte producten laten zien.

Of hun huisinrichting of hun verbouwing.

Terwijl ik tot rust kom en verder fantaseer over Studio Rode Kers.

Arja van Garderen heeft zo'n leuke blog! Over haar huisje op negen hoog.

Laatst bood zij lezers aan om 'als give away' een naam voor hen te punniken!

Punniken, dat deed mijn zus vroeger, uit haar poppetje kwam een lange kleurige draad!

Maar mij lukte het helaas nooit.

Ik had ook geen leuk poppetje maar een kinderachtige paddestoel ;-)

Waarbij altijd de touwtjes veel te strak of juist te los gespannen waren.

Uiteindelijk raakte alles bezweet en verloor ik mijn geduld.

Ik ben nooit handig geweest met (naald en) draad.

Ik ben meer van de klei en verf.

Ik vroeg Arja natuurlijk of zij misschien voor mij 'RodeKers' wilde punniken.

In het knalrood voor straks aan mijn spierwitte studio muur.

Of om achter het glas van de openslaande deuren te hangen.

Als welkomsbordje van mijn nieuwe studio :-)

En nu wacht ik vol spanning af...

(Allemaal een heel fijn weekend!)