My lucky list! Mijn goede voornemens.

Lucky new year!

My lucky list.

Precies twee jaar geleden begon ik met bloggen.

Over dat wat mijn leven extra kleur geeft.

De rode kers op mijn taart. 

Maar dat bleken wel heel veel kersen te zijn.

Dus gingen mijn blogs al snel over geluk.

Ik heb altijd nog in mijn hoofd.

Om ooit nog een website te beginnen.

Waarop iedereen zijn eigen rode kers kan plaatsen.

Datgene wat zijn leven mooier kleurt.

Zodat iedereen daarop door zou kunnen linken.

En we elkaar zouden inspireren.

Zonder enig geldig gewin.

Totdat ik mij bedacht…

Dat ik zelf niet gelukkig zou worden.

Van het bijhouden van zo'n site...

Afgelopen jaar heb ik heel wat geluksdoelen behaald.
Niet om ze te kunnen afvinken van mijn 'bucketlist'.
Maar gewoon omdat ik er zo blij van werd.
Nog steeds blij mee ben eigenlijk.
Mijn 'luckylist'.

Wat mijn wensen dan waren?

- ik wilde graag een potje leren draaien op een draaischijf
- ik wilde graag iets maken waar mensen blij van werden
- ik wilde graag een eigen label en eigen producten
- ik wilde graag een blij huis
- ik wilde graag mooie foto's leren maken
- ik wilde niet alleen met mijn hoofd bezig zijn
- ik wilde met mijn dochter naar Londen
- ik wilde in mijn eentje naar Parijs
- ik wilde met mijn lief en alle kinderen kamperen
- ik wilde graag blije cliënten en medewerkers op mijn werk
- ik wilde graag een eigen interactieve website
- ik wilde een paar dagen alleen met mijn lief weg
- ik wilde een eigen plek in huis (studio/veranda)
- ik wilde een inloopkast (met bijbehorende oooh en aah)
- ik wilde mij (soms even) kunstenaar (kunnen) voelen
- ik wilde dat niemand zei dat dit belachelijk was
- ik wilde vooral mijzelf kunnen zijn

Eigenlijk was het belachelijk veel wat ik wilde.
Maar ik dacht er verder niet over na.
Net zo min dat ik het met mensen besprak.
Ik deed het gewoon.

En doen dat wat je lief hebt.
Dat is wel het grootste geluk.

Waarbij het vreemde is.
Dat ik dus heel veel van die doelen heb behaald.
Zelfs nog een aantal meer.

Hoewel niet iedereen blij is op mijn werk.
Want geluk blijft toch iets persoonlijks.
Je hebt er misschien wel een beetje invloed op.
Maar uiteindelijk ga je alleen over het geluk van jezelf.

Maar of ik nou kaarsen giet of Sterrewest verhalen schrijf,
nachtgedichten maak of gelukskaarten ontwerp,
Lucky Fish bak en weer weg geef of juist verkoop,
of probeer een perfect potje te draaien.

Het draait allemaal om:
'life and creating yourself'

Ik maakte een nieuwe lijst voor 2015.
10 wensen staan erop.
10 rode kersen voor dit nieuwe jaar,
waar ik gelukkig van word.

Perfectie staat er niet op.
Dat is zo 2014!

Dus stappen we regelmatig over de stapels,
slapen we onder ongewassen lakens,
duren bestellingen soms even,
blijkt vers brood niet altijd nodig,
net zo min als administratie,
en lopen de mails hoog op...

Maar op mijn gelukslijst,
staan dingen van het hart.

Niet het malen, maar het dwalen.
Niet de doelen, maar het voelen.

Een lucky 2015!

#the renovation #part 8 #carry on

#the renovation #part 8  #carry on

De eerste vakantieweek zit erop.

Bergen dozen heb ik uitgepakt en vele kasten uitgemest.

Ze kennen mij bij de werf en kringloop nog net niet bij naam.

Kortom, echt vakantie...

Mijn karretje waar we normaal zomers mee naar Corsica rijden, 

is nu onmisbaar bij het verslepen van alle spullen.

Ik ben moe en 'katterig'.

Want het is echt heel hard werken.

We bestelde deze week weer een enorme container.

Die mijn lief en de jongens in 1 dag weer helemaal vulden.

Met alle spullen die er van de bouw zijn blijven liggen.

De deurbel gaat continu van gelukszoekers die iets uit de container willen hebben.

Heel fijn als je net op de ladder met je verfkwast staat...

Het is nooit iemand die spontaan komt helpen.

We zijn moe en toe aan vakantie.

De tuin heeft grote kale plekken gekregen van al het bouwmateriaal.

Om het weer een beetje gezellig te maken maakte ik een gezellig zitje.

Waar we niet gezellig gingen zitten...

Want we hadden geen tijd.

B

Ik wil het liefst allemaal bloeiende planten en bloemen kopen voor in de tuin.

Maar het is veel te heet (mijn nieuwe roos ging bijna dood).

Ik moet gewoon geduld hebben.

First things first.

Uitpakken, inpakken, weggooien, schoonmaken, schilderen en uitpakken...

In dat rijtje komen nog geen bloemen voor...

Ik geef de bloemen en kruiden die ik heb extra goed water:

Water, zon en liefde.

De kruiden doen het heel goed.

(De klavertjes ook nog steeds! Er bloeien er nu vijf!)

Ik heb geen tijd om uitgebreid te koken.

Vannacht slapen er al drie kinderen in hun eigen kamer.

Ze hebben vandaag echt enorm hard meegewerkt!

Van puin weggooien tot kamers verven.

First things first.

De kinderen begrijpen het.

Maar het zou fijn zijn als het soms iets sneller ging.

Vandaag heeft mij lief de stroom aangelegd.

Dat hadden we nodig, extra energie.

Mint wordt de kleur van de trap in mijn atelier.

Die op dit moment gemaakt worden.

Ik verfde er alvast dit doosje uit de kringloop mee.

First things first: ik begrijp het soms nog niet.

Schilder snel een klein potje of richt stiekem een klein hoekje in.

Tussen de verfspullen...

First things first is niets voor mij.

Ik heb al doende inspiratie nodig.

Om door te kunnen gaan.

Af en toe werp ik een blik op het kaartje.

Dat we deze week kregen.

We: carry on :-)

Lucky day #9 #peace

HOPE - FAITH - LOVE - LUCK - HEALTH - PASSION - LAUGH - PEACE

De zomer is nu echt begonnen.

De zon laat zich regelmatig zien en het gras is groen.

Tenminste als je hem kan zien.

Die van ons ligt onder het bouwmateriaal...

De bouw vordert gestaag, met alle ups en downs, 

die zoals ik begrijp bij iedere verbouwing horen.

Net als onze klaver:

sluiten we oude dingen af, 

genieten van de dingen die er zijn, 

en zien we nieuwe dingen op ons pad komen!

Het zijn toch spannende tijden.

Zondagmorgen genoot ik van het laatste ontbijt in ons oude huis.

Samen met de kinderen. 

Tussen de verhuisdozen en vuilniszakken.

Met servies uit de afwasmachine, omdat de rest al in dozen zat.

Naast het inpakpapier maakte ik mijn lievelingssalade.

Die mij altijd doet denken aan een bijzondere vakantie in Griekenland.

Voor eerst alleen als 18 jarige samen met mijn zus.

Helaas ditmaal zonder zwarte olijven die ook al (ergens) in een doos zaten...

Tussen het inpakken door bracht ik mijn zoon met de auto naar zijn werk.

Hij werkt deze hele zomer bij een bloemenkweker.

Hij was de dag daarvoor lopend naar huis gekomen.

Vandaar dat zijn fiets nog een dorp verder stond.

Toen ik de hoek om wilde slaan zei hij: 'mam, rijd eens door!'

Bleek het veld dat ze hadden moeten wieden echt vlak naast ons huis te liggen.

(Terwijl hij die ochtend eerst een half uur naar de kwekerij had gefietst...)

'Maar mam, kijk nog eens goed...' zei mijn oudste.

Soms moeten de dingen zo zijn!

In plaats van bloemenbollen bestond het hele veld uit klavertjes vier!

Overal waar ik kon kijken bloeide klavertjes vier!

Hoeveel geluk kan een mens hebben.

Als je het maar wilt zien :-)

Op het laatste moment lukte het mij om voor de zomer af te studeren.

Met veel ondersteuning en support de laatste stukken in te leveren.

En met dit klavertjes veld kon het ook niet anders meer :-)

Ik slaagde afgelopen maandag voor mijn MBA.

Wat was ik blij toen eindelijk dat hoedje op mijn hoofd gezet werd!

En wat hou ik van alle mensen die mij daarbij gesteund hebben!

Maar voorlopig raak ik even geen studieboek meer aan!

Daar heb ik ook geen tijd voor, want mijn hele huis bestaat uit dozen.

En uit nog meer dingen die nog in dozen moeten...

Morgen komen de verhuizers al.

Maandag lever ik mijn oude huis op.

Het is toch bijzonder dat dit allemaal precies in deze weken samenkomt.

Zal het dan eindelijke rustig worden?

'Ik geloof in permanente innovatie,' zei ik tijdens de verdediging van mijn dissertation.

'Maar wel met kleine stapjes, vanuit lonkend perspectief...'

Zo'n heel veld vol klavertjes vier is prachtig: 

maar het zijn er ook wel heel erg veel!

En er zitten grenzen aan wat een mens kan bevatten!

Ik geloof in de klavers in mijn pot, natural life:

van geboorte, tot bloeien, tot afscheid nemen, tot geboorte...

Mijn lief belde net:

Hij heeft met de verhuizers afgesproken de spullen een weekje op te slaan.

'Ach, dat geeft een hoop extra rust!'

Kunnen we de boel eerst (rustig) verven...

En dat lonkend perspectief, ja, die had ik net aan de telefoon :-)

(En na deze welkome pauze, wat werktelefoontjes, weer snel terug naar de dozen!!)

Lucky day #8 #Laugh

Het was een vermoeiende maar lucky week.

De week van het zevende klavertje: laugh!

Die hadden we nodig, want er gebeurde wel erg veel tegelijk!

De drie nieuwe klavers schoten in een zeer hoog tempo uit de grond.

'Passie, humor en vrede' streden samen om extra zonlicht en aandacht.

Het is juni, maar het regende en het was veel te druk!

En oh, wat verlangde de eerst vijf klavers naar vrede en rust!

Zij groeide en bloeide al zo lang.

De aarde raakte bijna uitgeput.

HOPE - FAITH - LOVE - LUCK - HEALTH - PASSION - LAUGH - PEACE

Mijn lief was jarig en we gingen samen uit eten.

Het bleek dinerweek en ik kon niet voor hem kiezen:

tussen overheerlijke wijnen en de Indiaase keuken!

Dus gingen we gewoon naar beide, twee avonden achter elkaar!!

Niet koken, niet opruimen en even niets moeten.

Daar werden we beide heel erg blij van!

Blij werd ik ook van mijn cadeaus voor mijn lief.

Ik vind geven namelijk ook heel erg leuk.

Hij houdt gelukkig ook van krijgen.

Hij kreeg een zeefdruk van de 'Tree of life'.

Adem om te happen en zuurstof om te leven.

De bescherming van ons leven, de dieren, de natuur: de boom!

Van dichtbij zie je allemaal 'rubberstempels' van dieren.

Het begin of einde: levenslijnen: de ark van Noach. 

Ik werd er blij van en mijn lief gelukkig ook.

We plantte geen boom.

Maar we spraken over levensverzekeringen met de bank.

De bank werd verbouwd en we werden verwezen naar het dorp van onze jeugd.

We bleken beide daar onze eerste (en huidige) rekening afgesloten te hebben.

We sloten er nu eentje samen af!

Ik verdronk in een zee aan herinneringen in plaats van dozen in te pakken.

Maar deze enorme inefficiënte vorm van inpakken, bracht ons wel iets nieuws.

Iets waarvan we niet wisten dat ik het had:

in een mapje vol oude schoolrapporten van toen ik 14 jaar was.

Ik moest echt heel hard om lachen!

Een prachtig verjaardagscadeau voor mijn lief.

Ook hij niet wist niet (meer) van haar bestaan.

Maar herkende haar meteen!

'Hope and faith' waren inmiddels beide al lichtgroen geworden.

Ze hadden hun waarden waar gemaakt en bezweken snel achter elkaar.

(Nee, ik heb er geen foto's van gemaakt.)

Maar dat 'love' bleef bloeien was duidelijk.

Want ik vond een klein zelfgemaakt boekje.

Dertig jaar bewaard.

Van aan elkaar geplakte briefjes die mijn lief en ik naar elkaar schreven.

Tijdens de lessen 'natuurkunde' op de MAVO.

Precies in deze periode, maar dan dertig jaar geleden.

Rond onze verjaardagen!

Schaterend van blijdschap liep ik door mijn huis.

Ik wist van haar hele bestaan echt niets meer af.

Laat staan dat ik het bewaard had.

Over levenscirkels gesproken!

Eigenlijk zou er een gouden lijst om heen moeten!

Maar ingelijst heb ik haar!

Ook mijn lief moest verbaasd lachen!

Om dit kleine wonder.

Het leven kent vreemde wegen en sprongen!

Lachen moest ik ook toen ik de officiële uitnodiging kreeg.

Voor mijn Viva Voce bij de Business School Nederland.

8 juli a.s. studeer ik af!

Gaat het dan toch voor de zomer lukken?

Glimlachen moest ik om onze nieuwe boekenkast!

Die op tijd klaar is voor de verhuizing.

Welke kleur zal ik haar verven?

En wat zullen mijn boeken er mooi in op kleur staan!

Niet vergeten mijn verbaasde lach toen ik donderdag naar mijn werk reed.

Van Noordwijk door Sassenheim om kwart over zeven 's morgens,

 (en dat is op zich al een lach waard...),

langs mijn lief en ons nieuwe huis, 

waar ik onverwachts al deze busjes zag staan:

Ze waren er eerder dan afgesproken!

's avonds stonden de eerste contouren er al.

Mijn toekomstige atelier en de chillrooms voor de kinderen!

Deze week werd afgesloten met een BBQ in onze tuin met m'n oud collega's.

Wat hebben we gelachen en genoten tot in de late uurtjes!

 Glimlachen moet ik om al de lieve cadeautjes die ik van ze kreeg.

Een 'moodkastje' vol persoonlijke verhalen.

Die ik met een ieder van hen deelde.

De hele avond cadeautjes uitgepakt. 

Vervolgens de collega gezocht van wie ik dacht dat die het gegeven had.

Gelach natuurlijk als ik het goed of juist niet goed had.

Vervolgens kreeg ik een persoonlijke verhaal bij het cadeau.

Terwijl het feest rondom gezellig door bakte en borrelde.

Blij was ik vandaag toen ik het laatste cadeautje voor mijn vriend kreeg.

Na maar liefst vijf UPC briefjes dat het bezorgen nog niet gelukt was...

Mocht mijn oudste gelukkig in Noordwijk zijn handtekening zetten!

(Terwijl ik druk met de verbouwing bezig was.)

Want 'peace' is helaas nog niet in zicht.

Vandaag is de verhuizing en verbouwing echt begonnen.

Met 'alle gedoe' die daarbij hoort.

Voorlopig geniet ik even van al het moois van afgelopen week.

Enne geluk wordt alleen maar mooier, als er af toe ook iets niet goed gaat!

Enne collega's ZHN, meer dan bedankt!

Ik hoop ook in de toekomst met jullie te mogen blijven delen, uitwisselen en lachen!

xxx :-)

HOPE - FAITH - LOVE - LUCK - HEALTH - PASSION - LAUGH - PEACE