Healthy happy simple dips

Gezonde vrolijke en simpele dips!

Vrijdag vierde we Pepijn zijn 13de verjaardag.

Heerlijk was het om weer even in de keuken te kunnen staan.

Ik maakte vier heerlijke en gezonde 'smeerseltjes'.

Mijn dochter Linde maakte als vijfde een zalige quacamole, 

waar helaas (ik weet het, heel dom...) geen foto van heb gemaakt.

Wijn, stok of turksbrood erbij en feest kon beginnen!

1.) Auberginedip

 Gaatjes prikken in de aubergines. 30-45 minuten in de oven (200C).

Vruchtvlees eruit scheppen in de Magimix. Twee teentjes knoflook en tahinpasta (3 theelepels)

 erbij, naar smaak toevoegen: citroensap, olijfolie, zout, cayennepeper en komijnpoeder.

Mixen, klaar. Je kunt ook nog kikkererwten doorheen doen, 

dan krijg je een humus-auberginedip. Afkoelen in koelkast, klaar.

Het hartje is gemaakt van paprikapoeder. Je kunt natuurlijk ook een aubergine uitknippen ;-)
Zelf had ik ditmaal de aubergine iets te kort in de oven gedaan.
Dan wordt die wat wrang. Dus oven echt goed voorverwarmen!

2.) Venkeldip

Venkel in kleine blokjes snijden, samen met fijngesneden sjalotje en knoflook in de wokpan 

in warme olijfolie zachtjes bakken/sudderen. Als alles zacht en glazig is in de magimix doen.

Samen met blikje uitgelekte cannellinibonen, en naar smaak: citroensap, zout, en peper.

Even afkoelen. Heerlijk en supergezond!

3.) Artisjokdip

Dit is toch wel mijn grote favoriet!! En zo simpel!

Blikje artisjokharten laten uitlekken. In magimix, met brok (echte) fetakaas, zachte roomkaas,

 handvol verse bieslook, citroenschilletjes en zeezout en zwarte peper. Mixen, klaar!

Je kunt ook geitenkaas gebruiken, is ook heel lekker!

Sterretje is van bieslook :-)

4.) Zalmdip

Deze tip was het snelste op!

(Pakje) gerookte zalm, (twee pakjes) roomkaas, verse bieslook, 

citroensap, zeezout (niet teveel de gerookte zalm is al heel zout) en verse zwarte peper.

Allemaal mixen in de magimix. Afkoelen in de koelkast. 

Voor alle dips geldt niet te lang mixen. 

De textuur moet nog wel enigszins herkenbaar bijven.

Wie weet eet ik ze binnenkort weer bij iemand anders :-)

Sweet walls

"Het licht is hier vreselijk," zei de galeriehoudster tegen ons.

Mijn lief en ik stonden voor een enorm schilderij van Emiio Kruithof.

Ik kende het al van internet, maar het bleek veel groter dan ik had voorgesteld.

We waren op de RAW ART fair '13 in Rotterdam.

Het licht was inderdaad beroerd maar de sfeer des te gezelliger.

Lange rij bij de ingang, ijzeren brandtrap en 'aftands' gebouw.

Hoogtevrees moest je hier niet hebben. 

Maar het droeg voor mij alleen maar bij aan nog meer gelukgevoel.

Een mens is soms een vreemd wezen. 

'Sweet walls' heet het enorme schilderij (200/140cm) van Emilio.

Te koop voor 12.000,- euro (expensive walls is misschien een betere titel...) bij Jeski Art Gallery in Amsterdam, 

maar je kunt het ook zelf bewonderen (a.s. vrijdag 15 tot en met zondag 24 maart) op de TEFAF 2013 (in Maastricht) in het MECC gehouden, op standnummer is 512.

Ze fascineren mij. Die mooie vrouwen van Emilio. Het lijken hele oppervlakkige plaatjes.

Maar toch ook weer niet. De prijzen lopen steeds verder omhoog. 

Het lijken wel enorme wandglossy's. Vrouwen op auto's en boekomslagen verkopen.

De schilderijen van Emilio gaan dan ook als broodjes over de plank.

Maar los daarvan. Ze fascineren mij. Ik vind ze mooi en irritant tegelijk.

Echte kunst? Ik vind van wel, maar wil ik ze ook aan mijn muur? 

Confronterend vind ik ze namelijk ook. 

En gaan ze ook niet vreselijk vervelen :-) 

Die dames een beetje hangerig aan de muur.

Je moet je er wel mee verhouden, maar je kunt er niets mee beginnen...

Er staat ook eigenlijk veel te veel op zo'n schilderij. Alles wordt al verteld.

Hoe meer ik er naar keek. 

Hoe meer ik eigenlijk ontzettend verlangde naar een wit doek.

Naar alles wat nog niet gezegd is.

Dus ben ik op zoek gegaan naar een schilderij.

Dat smeekte om een wit doek.

Waarna ik zonder verf, een hele serie vrouwenportretten heb gemaakt.

Om 's morgens weer met een gerust gemoed naar het lege doek te kunnen kijken.

Dat behangetje is eigenlijk ook best 'sweet'.

Beautiful Amsterdam (last part)

Afgelopen vrijdag werd ik onverwachts overvallen door de griep.

's Middags gaf ik nog een rondleiding aan 18 studenten van het Radboud.

Maar een uur na hun vertrek lag ik met zware grrrrrr griep in bed.

Vreselijk balen want het plan was dit weekend mijn dissertatie af te ronden...

Vol enthousiasme had ik in Amsterdam nog mijn koffer gepakt!

Bijna klaar... 

(bijna, bijna raak, oftewel nog helemaal niets...)

Wie zong dat ook alweer?

Vandaag voor het eerst weer op. Maar met enorme zware hoofdpijn.

Medicijnen slaan niet aan. Lezen, studeren en zelfs tv kijken lukt niet.

Ter afleiding maar een laatste plaatjesblog over Amsterdam.

Had ik beloofd aan de beheerder van het mooie appartement :-)

aan de Keizergracht 304.

Toen de beheerder bij mijn vertrek hoorde dat ik de tegeltjes in de gang zo mooi vond,

nam hij mij mee voor een rondleiding door het hele trappenhuis.

Boven bleek het nog mooier, met authentieke houten bankjes en leuningen.

De beheerder vertelde en passant dat de eigenaar de tegeltjes afschuwelijk vindt, 

hij wil er een hotel van maken en snel alle tegeltjes eruit slopen...

Dus hierbij alvast mijn excuses voor deze aubade-blog.

Mijn lofzang over dit prachtige Amsterdamse trappenhuis.

Iemand moet het doen. Het is niet anders.

Hoeveel mensen hebben er over deze trappen gelopen?

De Keizergracht werd in 1612 aangelegd.

De grachtenpanden hebben echter verschillende leeftijden.

Op de website www.communityjoodsmonument.nl 

kun je opzoeken of in de oorlog Joden uit 'jouw' (Amsterdamse) huis zijn weggevoerd.

Niet uit dit huis bleek, maar wel uit vele andere huizen op de Keizersgracht.

Met die informatie keek ik ineens heel anders naar mijn afscheid uit Amsterdam.

En mijn griepje gaat ook wel weer over.