The rain in Spain falls mainly on the plain

Terwijl de regen vandaag naar beneden valt.

Na een aantal zonnige weken.

Denk ik ineens terug aan Spanje.

Soms kom je op een plek.

Waar je gelijk zo verliefd op raakt.

Het onverwachte is toch altijd het mooiste.

Zo'n vier jaar geleden ging ik voor het eerst op yogaweek.

Zonder enige ervaring, samen met vriendinnen.

Ik had niet eens opgezocht waar we heen gingen.

Ik vond het vooral leuk om met hen weg te zijn.

Ik kwam echter terecht bij de mooiste bed & breakfast ever!

Een prachtig ingericht huis vo kleurrijke details.

Een enorme bonte vintage verzameling.

Super lekkere vegetarische maaltijden!

Zelfs de yoga bleek - na even doorzetten - prettig te zijn!

Zo prettig, dat we daarna ieder jaar op yogaweek gingen.

Steeds weer naar een andere plek. 

Elke yogaweek weer bijzonder op haar eigen manier.

Ik zocht nooit van te voren op waar ik heen ging.

Want het kwam steeds weer goed!

Het leuke is dat het niet bij yoga vakanties bleef.

Ik begon ook zelf naar yoga te gaan.

In een periode waarin ik niet goed in mijn vel zat.

Werd (yin)yoga zelfs één van mijn belangrijkste bezigheden.

Maar toen kwam corona.

Door corona viel alles stil.

De reisjes en het samen zijn met vrienden.

Zelfs de yoga-school sloot haar deuren.

Toch had dat stil vallen ook iets fijns.

Ik hoefde niet meer weg voor retraite.

Het leven zelf werd ineens mindful.

Ik hoefde mijn rust niet te verantwoorden.

Ik deed niet veel. Ik rommelde wat in de tuin.

Ik vond dichtbij huis een leuke nieuwe baan.

Nu de sportschool weer open is.

Ik weer op reis mag.

Mag afspreken met vrienden.

De mondkapjes af gaan. 

Mijn baan steeds leuker wordt.

Het leven zijn ritme weer krijgt.

Merk ik dat ik veel minder wil.

Zoek ik nog steeds de rust.

Kan ik genieten van dat wat er is.

Dat wat er was en dat wat komt.

NB. 

Ik vond het heerlijk om weer eens een blog te maken.

Al deze foto's maakte ik overigens tijdens ons yogaretraite in 2017

Mocht je belangstelling hebben:
Ik ging op yoga retreat met: www.yogabeach.nl
Informatie over de bed & breakfast vind je op: www.123ole.nl

herfst 2020

het is herfst - de schoonheid ligt

aan onze voeten - zie mij!

 roept ze - ik ben er

voor jou - en schitterend

het is lastig - echt - te zien

druk - in lijf en hoofd

corona - of een nieuwe president

dove ogen wandelen - blinde oren praten

rode hoeden - schitteren in het groene gras

prinsjesdag - in het bos

kijk naar mij  - kies voor ons  

kies voor jij - staat in hun reden

brailletekens - op hun hoeden

 zwarte inkt - in hun zwammen

voor wie wil lezen - wie kan voelen 

voor wie wakker is

appt en zappt - het magische bos

groeiend en stervend - door de seizoenen heen

spiegelt zij ons - verleidt zij ons

tot rust - schoonheid - en bezinning 

 

Deze foto's maakte ik vorig jaar oktober op de Veluwe. 

Ik maakte een (hele lange) wandeling van zonsopgang tot zonsondergang.

Een zogenaamde medicijn of meditatiewandeling.

Het was een uitzonderlijke mooie dag, in een zeer regenachtige maand.

Nadat de zon onderging (en ik bijna bij mijn auto was) stortte de regen weer naar beneden.

Soms sla je een pad in, zonder dat je daar bewust van bent,

soms sluit een weg zich, terwijl je er graag doorheen zou willen.

zomer 2020

deze zomer - begon ik een moestuin

ik had behoefte - aan groei en geloof

in de dag van morgen  - terwijl iets ongrijpbaars

ons leven - verschoof

 

ik zaaide - ik plantte

zonder kennis - zonder plan

ik voelde - de aarde

en wist er - dus van

het virus - verdween niet

wel mijn - gemoed

de zon - en de aarde

die deden - mij goed

tuinieren - dat bleek echt

een hel of - een job

mijn groenten - ging bloeien

de vogels - aten - de aardbeien op

maar dat alles - dat gaf niet 

dat was niet - het doel

het ging - over groeien

het ging over - gevoel 

💛

geheime hut

Geheime hut

Als kind had ik een eigen hut.

Een oud busje op het land.

Ik had hem zelf ingericht.

Vol verzamelde schatten.

De ramen had ik aan de binnenkant,

beschilderd met felgekleurde bloemen.

Het was lief van de boer.

Een oude man met weinig woorden.

Dat ik in zijn busje mocht spelen.

Ik weet nog hoe spannend ik het vond.

Om het aan hem te vragen.

In begin nam ik trots vriendinnetjes mee. 

We spraken over een geheime club.

Alleen rende één lid over de bollen.

Plukte de ander spontaan een bosje bloemen.

Het derde lid klom op het dak,

waardoor het plafon begon te bobbelen.

Ik zag de boer even opkijken. 

Ik nam niemand meer mee.

Mijn geheime hut werd echt geheim.

Vanuit mijn busje zag ik.

Hoe bollen bloemen werden.

Voelde ik de brandende hitte op het dak.

De wind door de gatten en kieren. 

Ik deed niet veel. 

Ik droomde wat.

Aan de lucht zag ik de tijd.

Ik kwam nooit te laat.

Om thuis te eten.

Het kwam denk ik door de bloemenstickers.

Die ik thuis plakte op mijn ramen.

Dat ik ineens aan dit busje moest denken.

Mijn eigen vredige volkswagenbusje.

Het was een kleine man die boer.

De Groot heette hij.

Dat was hij ook. 

Groots.

Voor mij.

NB. De bovenste twee foto's komen van internet. Eigenaar onbekend. Ik heb helaas geen foto's van mijn busje. Het was beige volkswagenbusje, zoals het roze busje op de foto, maar dan verroest met lekke banden. Toen ik ouder werd had ik hem steeds minder nodig en uiteindelijk vergat ik hem en heeft de boer het busje naar de sloop gebracht.  

Vision Quest

De Vision Quest

Vorig jaar deed ik een leiderschapsopleiding.

Ik nam er zelfs een sabbatical voor op.

Dit op aanraden van de opleiding.
Wat ik eerst belachelijk vond… 
Maar later begreep en zelfs van genoot.

Ik maakte een innerlijke reis.

Met alle ups en downs.

Ik maakte ook een fysieke reis naar India.

Om daar te werken vanuit een ander perspectief.

De Vision Quest was ook een onderdeel.

Ik had daar nog nooit van gehoord.

Het werd voor mij een levensveranderende ervaring.

 Een Vision Quest is een oud overgangsritueel.
Een zogenaamde 'Rite de Passage' die mensen helpt
 om van het ene stadium van het leven naar een ander te gaan. 
In dit ritueel zoek je in de natuur de afzondering op.

Door in het onbekende te verblijven ontstaat er iets nieuws, 
waarmee je weer terug keert naar je dagelijks leven. 

Tijdens de Quest eet je niet, je mag wel water drinken. 
Door te vasten stel je geest en hart open.
Je blijft ook één nacht wakker. 

 De Quest bereid je voor met een medicijnwandeling.

Op een rustige plek in de natuur.

Je wandelt van zonsopgang tot zonsondergang of andersom.

In stilte zonder telefoon, kompas of andere hulpmiddelen.

Je gaat de natuur in om antwoord te vinden.

Op de vragen die bij jou (onbewust) spelen.

Onze voorvaderen beschouwde de natuur als helend.

De natuur als medicijn: vandaar de naam medicijnwandeling.

Zelf maakte ik mijn wandeling in de bossen.

Waarbij ik tijdens mijn wandeling pas ontdekte,

dat ik voor een oude plek uit mijn jeugd had gekozen.

Tijdens de wandeling gingen vele deuren open.

Ik liep het pad, de gevoelens en de dromen van mijn jeugd.

In het vliegtuig naar Portugal kon ik mijn ervaring pas verwoorden. 

Het is zo bijzonder dat de natuur en stilte zo'n impact hebben.

In Portugal verbleef ik op een berg.
Van zonsopgang tot zonsopgang.
Zonder slaap, eten of een tent om te schuilen.
Het bleek niet van belang te zijn.

Het was werkelijk een magische ervaring.

Ik was in al mijn drukte bijna vergeten dat ik zelf natuur ben.

Afgelopen jaar deed ik wat ik voelde dat ik moest doen.
Ik volgde vele trainingen en ontmoette mooie mensen.
Ik moest er ook vaak weer afscheid van nemen.
Soms zelfs voor altijd…

Ik maakte een imperfecte zwaan.

Hij is niet voor mensen die van perfectie houden.

Hij staat symbool voor schoonheid.

Na mijn medicijnwandeling maakte ik ook een 'lelijk' eendje.

Samen staan voor ze transformatie en het kind in jezelf.

Daarnaast is het gewoon een lief keramiek duo:

Beautiful Imperfect Swan & Ugly Duckling

Ze zijn vanaf vandaag te koop in mijn webwinkel. 

Wat betreft de Vision Quest:

Eind juni ga ik een week op Vision Quest in Zweden.

Ditmaal ga ik vier dagen/nachten alleen de natuur in.

Ik weet niet waarheen het leidt.

Ik weet alleen dat ik dit pad graag wil lopen.

—***—

NB. De eerste twee foto's zijn gemaakt in India. Alle andere zijn gemaakt in Portugal voor en na mijn vision quest. Tijdens de Quest mag je alleen papier/pen meenemen om notities te maken. (Telefoons, fototoestellen, laptops, iPads of andere hobby-achtige spullen - wol, verf, klei e.d. - zijn niet toegestaan.)

De laatste foto's zijn gemaakt in mijn atelier.

BewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewaren

Trans shaping, de trend voor 2018

Trans shaping 
oftewel doen is het nieuwe zijn

Ik begon met Instagram om mijn passie voor mijn keramiek en interieur te delen. Gewoon voor de lol en ontspanning, maar tot mijn grote verbazing volgen momenteel ca. 17.500 duizend mensen uit de hele wereld de foto's van mijn interieur… 

Ons interieur, gezin en mijn keramiek is inmiddels in woonblogs, kranten, tijdschriften en woonbladen in o.a. Nederland, Duitsland en Amerika verschenen. We kwamen zelfs op televisie bij het programma Binnenstebuiten.

Nu had ik vorig jaar vier maanden sabbatical dus alle tijd om op al die verzoeken in te gaan. Want de uiteindelijke interviews en foto's zijn 'de kers op de taart', maar aan elke fotoshoot gaat een hoop gepoets en opruimwerk vooraf. Daarnaast is het met onze zes puberende kids best een uitdaging om ons huis met een leeg aanrecht en lege wasmanden te kunnen presenteren…

Inmiddels ben ik weer ruim 36 uur per week aan het werk. Dus moest ik wel even diep nadenken toen deze week een aanvraag voor een woonblad uit Zuid-Afrika kwam, waarvoor ze 'even' twee dagen naar Nederland willen komen vliegen… 

Nou vind ik het óók heerlijk om mij te bewegen - net als blijkbaar vele anderen - tussen al die verschillende werelden. 's Avonds in mantelpak een vergadering over het armoedebeleid van een klein stadje aan de Waal, 's morgens in spijkerbroek in het drukke Rotterdam mijzelf druk maken om de jeugd aanbesteding en aan het einde van de middag schuif ik met mijn bruine overall tien zelfgemaakte keramieke geluksvisjes in de oven terwijl ik ondertussen zeven wasmanden vuile was in mijn (ruim 12.000 maal over de hele wereld gelikete) groene wasmachine draai...

'Trans shaping' noemt trendvoorspeller Lidewij Edelkoort deze trend. Waarbij we continu van rollen en identiteit wisselen. Zo wissel ik de hele week door van moeder naar regiodirecteur, van levenspartner naar pottenbakker, van bezorgde dochter naar spirituele coach, van woonblogger naar toezichthouder, van perskaarthouder naar eigenaar webwinkel, van magische avatar naar influencer, van beste vriendin naar fanatieke hardloopster en ga zo nog maar even door…

Of zoals Lidewij Edelkoort voorspeld heeft voor 2018: Eén betekenis is geen betekenis. What you see is not what you get. Jouw waarheid is een ander dan die van mij.

Dat klopt ook helemaal. Trouwens ook voor mijn Instagram foto's...

Want onze bejubelde wasmachine staat in een ijskoude garage waar je nauwelijks kan lopen van de rotzooi en het gele stukje muur boven de wasmachine is het enige toonbare en geverfde stukje in deze hele garage...
De besneeuwde tuin is een foto van vorig jaar, want de sneeuw was al weg toen ik na een lange dag werken pas thuis kwam. 
De inloopkast is altijd een puinhoop, zowel voor als na de foto. Maar alle zooi schuif ik om het hoekje, dus zie je niet. 
De heerlijke geroosterde visjes van de BBQ werden koud, omdat ik zo nodig de tafel op de foto wilde zetten… (Leuk zo'n vriendin met instagram…) 
De veranda moet ik altijd opnieuw mintgroen verven als er een fotograaf komt, omdat de houten planken continu 'zwarte hars tranen' huilen.

En onze kerstboom heeft dit jaar zeker twee weken alleen met lichtjes gestaan, omdat ik te lui was om de ballen erin te hangen. 

'Maar perfectie is saai" en "onaf" is trend volgens Lidewij. 
Laat dat mij nu ook enorm aanspreken!!






NB. Bijbehorende foto's van mijn huis en tuin verschenen allen eerder op Instagram @redcherryrodekers
NB2. Druk hier als voor het blog van www.Stylink.nl als je meer wilt lezen over alle maatschappelijke, woon en modetrends die Lidewij voorspeld heeft voor 2018.

BewarenBewarenBewarenBewaren

Beautiful World: Alice Phoebe Lou

Alice Phoebe Lou

Soms
komt er iemand voorbij die mij raakt
Zonder
dat ik daar duidelijke woorden aan kan geven
Hart
zaken betreft dat meestal

En kan ik niet anders
dan moet ik delen
dus hierbij

Alice Phoebe Lou 

twintig jarige Zuid-Afrikaanse straatartieste
sing a song writer en reizigster

Volg ook haar prachtige foto's op haar instagram account: @alicephoebelou

Dit is deel 1 in een nieuwe serie 'oh beautiful world' door @redcherryrodekers