Ik kijk op televisie graag naar 'de verbouwing'.
En nu mogen we onze eigen verbouwing gaan doen!
Waar ik zo ontzettend veel zin in heb!
Vandaar deel 1 van deze blogserie die steeds terug zal komen:
'de verbouwing'
Onze verbouwing begint in onze tuin.
Waar een zeer populaire trampoline staat.
Die na een zeer uitvoerig kwalitatief onderzoek is aangeschaft.
Want het moesten veel en lange veren en....
Kortom, waar alle kinderen nu samen op kunnen springen.
En die vanaf de aankoop echt dagelijks gebruikt wordt.
Waar zelfs ik op kan springen. (Nou ja, als niemand kijkt.)
En de kinderen inmiddels prachtige sprongen op maken.
Waar ik natuurlijk zwaar jaloers op ben!
Maar ook enorm van geniet!
Maar ja onze tuin is daardoor meer springkussen dan tuin.
Daarom willen we hem ingraven op de plek waar het oude speelrek staat.
Waar de kinderen nooit (meer) in spelen en dat zijn tijd inmiddels heeft gehad.
Maar ja, er moest dus eerst flink opgeruimd worden.
Niet alleen het oude klimrek, maar ook allerlei andere attributen.
Die langzaam onderdeel van de tuin waren geworden.
Zonder dat daar overigens echt een plan achter zat :-)
Daarbij moesten er vele struiken en planten verplaatst worden...
Het afbreken van het speelhuisje hebben we aan onze jongens overgelaten.
Die dat enthousiast op geheel eigen wijze hebben uitgevoerd.
Terwijl onze dochters binnen heerlijke muffins maakten.
Het was wel een beetje een traditionele rolverdeling.
Maar het leek mij geen moment voor een feministische bewustwording.
Aangezien iedereen het heel erg goed naar zijn zin had.
En dit was uiteindelijk het resultaat.
(Na heel hard werken van mijn lief.)
De trampoline was achterin in het groen gezet.
Klaar om ingegraven te worden.
Het gras voorin weer hersteld met gras van achteren.
Vele zeer oude struiken eruit gehaald en verplaatst.
Onze trampoline stond prachtig, zo schuin voor de roze boom van onze achterburen.
Maar ja, we zijn niet de enige die willen bouwen in hun tuin.
De achterburen kondigde aan hun roze boom weg te willen halen.
Voor een blokhut achterin hun tuin...
En ook die blokhut begrepen wij heel goed.
Zo kwam het dat ik 's morgens vroeg wakker werd van een zware zaagmachine.
En eer ik beneden was 'mijn' mooie roze boom al door de hakselaar heen.
Zonder dat ik haar maar op de foto heb kunnen zetten.
Terwijl ik zo hield van haar prachtige roze bloemen...
Toen ik 's avonds terug kwam van mijn werk.
We net samen aan de verse avondgroenten zaten.
Klom er plots een 'bomenman' in de boom.
Niet in de roze. Die was al weg.
Maar in de andere twee...
En eer we het wisten.
Waren alle takken verdwenen...
Dat deed hij heel knap.
Hij zwaaide er zelfs erbij.
Maar het deed zo'n pijn.
'Mijn" roze boom weg en de andere twee bomen plotseling kaal.
Ik had echt wel lekker gekookt.
Maar het smaakte niet meer.
Ik moest ineens denken aan die prinses.
Die met bomen knuffelde.
Ineens begreep ik haar.
Ik zag geen groen meer buiten, maar de dakkapel van de achterburen.
Ik voelde mij ineens wel heel erg groen worden van binnen.
Ze zouden toch nog wel die laatste stomp laten staan?
Ik zag mijzelf al vastgeketend aan die laatste stomp.
Door dag en dauw.
Maar de bomen man stelde mij gerust.
Hij was klaar.
Nu hebben we een hele keurige achtertuin.
Ze lijkt niet meer op dat verwilderde park hieronder.
Met de nog hoge bomen op de achtergrond.
Ze is op weg om een prachtige tuin te worden.
Alle verplaatste planten en struiken slaan goed aan.
Alleen nog de laatste tuinafval en de oude schuttingen verwijderen.
Ik begrijp uitstekend dat de achterburen de zonnestralen in hun tuin willen.
Daar hou ik zelf ook erg van.
Ik hoop alleen dat ze nu wel heel snel hun blokhut plaatsen.
Dat zijn ze ook van plan. Alles is er klaar voor.
Ze vroegen aan ons welke kleur ze de achterkant moesten schilderen.
Daar hoefde ik niet lang over na te denken.
'Groen,' alsjeblieft.
Green garden is het eerste blog van de serie 'the renovation'.
Zit je als blogger ook midden in een verbouwing?
Geef dan (hieronder) je blog door.
Het lijkt mij heel leuk om een kijkje bij elkaar te kunnen nemen.
