Everywhere tiles

Everywhere tiles

Toen ik zwanger was, zag ik overal zwangere vrouwen.

Toen ik een baby had, zag ik overal baby's.

Nu ik een keramiekopleiding doe, zie ik overal keramiek.

Nu we op school bezig zijn met tegels, 

zie ik… 

…overal tegels!

Mijn lief en ik gingen samen naar de expositie 'klei'.

In het gemeentemuseum in Den Haag.

Aangezien er ook een beeld stond van mijn juf. 

Het beeld was knap en bijzonder mooi.

Zelf vond ik het 'kunstwerk' hieronder het mooist.

Op Instagram zeiden ze dat het op mijn boekenkast leek.

Misschien voelde het daarom wel zo vertrouwd!

Het allermooist vond ik eerlijk gezegd het gebouw zelf.

Ontworpen door architect Berlage in 1935.

Met zijn prachtige binnentuin.

Maar vooral zijn vele mooie tegeltjes.

Op school maken we tegels voor proeven.

Om structuren en glazuren te kunnen testen.

Maar oh, wat zou ik graag mijn eigen tegels ontwerpen.

Om zelf een muurtje mee te kunnen betegelen.

Geen kunsttegel zoals een story tile.

Hoewel die natuurlijk geweldig zijn.

Maar een tegel die meerdere keren terug kan komen.

Een soort van delfstblauwe tegel, maar dan een kersenrode.

Of ananasgele. Nou ja, een rodekers tegel. 

Afin, je begrijpt het vast wel.

In Amsterdam vliegt ook wat tegels betreft de inspiratie om je oren.

Bijna iedere portiek (in oud zuid) heeft zijn eigen tegelfeestje. 

Als ik in Amsterdam zou wonen.

Dan zou ik nooit meer op mijn werk aankomen…

Want in iedere straat is wel iets de moeite waard!

  Hoewel. Nooit aankomen…
Als ik nou als keramiste zou werken.

Een prachtig licht atelier had ergens aan de gracht.

Met een portiek vol met originele tegeltjes. :-)
Misschien dat ik dan...

Zelfs in het stedelijk museum.

Waar ik gisteren de design tentoonstelling bezocht.

Zag ik overal tegeltjes.

Vooral onderstaande tegels spraken mij aan.

Met verschillende hoogten en groottes.

Geïnspireerd bedacht ik (in mijn hoofd) een reliëf tegel.

Waarvan sommige wit en sommige gekleurd.

Net zoals de kannen hieronder.

Toen moesten er ineens stiften en papier worden gekocht.

Om mijn hoofd weer leeg te kunnen maken.

Toevallig liep ik net langs 'Van Beek'.

Waar ik mijn schilderspullen kocht.

Toen ik op de Kleine Academie zat aan de Stadhouderskade.

Oh, memory lane...

Maar vanavond bedacht ik dus een ananas tegel.

In reliëf in het wit en in het kleur.

Met in de hoekjes een kwart van een bloemetje.

Die samen alle vier een geheel vormen.

Een madeliefje natuurlijk.

Want het is kunst en dan kan alles!

Ik was 18 toen ik mijn schilderspullen kocht in Amsterdam.

Ik dacht dat het leven begon.

Ik wist toen niet.

 Dat het leven gewoon blijft beginnen.

Iedere dag opnieuw.

NB. Ik heb achterwacht. Dus net is het halve hotel wakker gebeld… 

Ik had mijn mobiel op z'n hardst gezet, vanwege de herrie van de stad…

Vergeten zacht te zetten… Maar daarna kon ik niet meer in slaap komen. 

Vandaar dit nachtblog. Welterusten en goede morgen!

#the renovation #part 16 #blue house/garden/terrace

DE VERBOUWING DEEL 16

De zon schijnt en we kunnen eindelijk een beetje genieten van onze vernieuwde tuin.

De veranda achterin, waar het lekker koel is, als de zon volop schijnt.

Of juist heerlijk droog is, als de regen naar beneden valt.

Een geweldige plek om rustig een boek te kunnen lezen,

 en het is dat ik niet kan breien of haken maar anders :-).

Kortom: genieten.

Van het groene gras dat prachtig is aangeslagen en mijn lief al vele keren heeft gemaaid.

Onze houten tuinset dat we net zo mintgroen hebben geverfd als het groene huis.

Het kleine olijfboompje dat weer bloeit en de klimplanten (blauwe regen, roze roos en clematis) 
die nog maar net begonnen zijn met leren klimmen.

Heel erg blij zijn we met onze zacht blauwe Portugese terrastegels. 

De lange levertijd en het leggen was een drama (ik bespaar jullie de details).

Maar we genieten enorm van het eind resultaat van onze 'buitenkeuken'.

Naast het mintgroene huis verfde we de muren van de garage lichtblauw.

Zodat we nu een lichtgroen en lichtblauw huis hebben.

Alleen de nok moet nog afgeschilderd worden (de ladder kon helaas niet hoger…).

Onze braai heeft al 'gebraaid' op haar nieuwe plek en de eerste olievlekken zitten al op de tegels.

  Kortom het terras is klaar! (Al willen we alles nog wel een likje verf geven...)

Waar het terras heel strak is geworden, hebben we de tuin juist een ronding gegeven.

De vele regen van afgelopen weken was echt geweldig voor alle vaste en losse planten.

Afgelopen maandag lukte het ons zelfs,

 (voordat 's nachts de regen weer met bakken naar beneden viel) 

om de witte kwast over een groot deel van het terras te rollen.

Waardoor het nu de uitstraling van een 'strandhuis' heeft gekregen.

Ze zeggen weleens 'the devil is in the detail': zo ook bij ons.

Zoals het afschilderen, tuinkussens, buitenlampen, tuinschermen en de tuinschuur achterin.

(Maar daar probeer ik maar even niet aan te denken, een mens kan ook teveel willen…)

 Ik had een jaar geleden nooit verwacht dat allemaal zo mooi zou worden!

Al hoewel we al dat verbouwen eerlijk gezegd soms ook wel een beetje zat zijn.

Dan verlangen we naar rust en dromen we er over om in ons hangmatje te kunnen liggen!

Maar ik vraag mij af of ik daar uiteindelijk wel genoeg geduld voor heb…

#the renovation #part 15 #green house/garden/terrace

DE VERBOUWING DEEL 15

Volgens wikepedia is een tuin: 'een (begrensd) stuk grond,

 waar gewassen worden geplant of verbouwd. 

De tuin kan utilitair van aard zijn, een groentetuin, wetenschappelijk, 

een botanische tuin, of decoratief, een siertuin'.

In onze tuin wordt momenteel niets meer verbouwd.

Alle planten, struiken en het gras zijn afgevoerd.

Alleen een tweetal fruitboompjes zijn behouden.

(En wat struiken die de schutting vormen tussen ons en de buren.)

Het hout heeft haar eerste regenbuien al gehad.

En op de vraag: 'word het hout dan niet erg glad?' 

Een vraag die - zoals blijkt - veel mensen graag stellen.

Kan ik nog steeds geen antwoord geven.

Als het regent ga ik namelijk zelden naar buiten. 

Het liefst heb ik de tuin als een verlengde huiskamer.

Met de bijbehorende temperatuur en de aansluiting op het wifi…

Bij het uitzoeken van plaatjes voor de moodboards.

Bleek dat het vooral die mediterrane terrassen zijn die ik zo geweldig vind.

Maar ja, hoe krijg je die sfeer in regenachtig Nederland?

(Je ziet dat zelfs de printinkt van mijn moodboards, door de regen is uitgelopen…)

Mijn hele leven droom ik al over van die mooie 'moorse' tegels.

Maar overal werd ons dat afgeraden voor in de tuin.

Te bevattelijk voor vlekken, te poreus, te glad, te kwetsbaar, te….

Dus besloten we alles met hout te doen.

Maar ja, 'don't let your dreams be dreams'.

Dus toen ik voor mijn werk een afspraak in Utrecht had.

En daar hoorde dat ik een uur te vroeg was.

Bedacht ik mij ineens dat de 'designtegelwinkel' toch ook ergens in Utrecht zat.

Hij bleek op 5 min afstand te liggen!

Hoewel die nog niet open was volgens de website.

Reed ik erheen. De winkel was donker. Maar de deur bleek open!

Na jaren dromen kocht ik in 15 minuten ons droomterras.

Leven de whatsapp, waardoor ook overleg met mijn lief mogelijk was.

Thuis bleek dat er aan de hele vloer geen Moor te pas was gekomen.

Hij bleek ontworpen door een Italiaan. Nou ja, een Nederlandse Italiaan.

De lief van mijn vriendin, die hem ooit (in de grijze tint) voor zijn keuken ontwierp,

waarna hij vervolgens door de winkel ook in productie werd genomen.

Wat een wonderbaarlijk toeval! Dat moest gewoon zo zijn.

Zelfs dat precies de gedroomde lichtblauwe tegels niet op voorraad waren, maakte niets uit.

We moesten immers eerst de vloer nog eerst laten storten.

En ieder centimeter moest minstens 1 week drogen…

Maar naast ons binnen keuken ligt straks onze buiten keuken!

Waar onze Afrikaanse braai natuurlijk haar plekje krijgt.

De container met tegels is overigens inmiddels vertraagd.

Denk dat hij ergens vast ligt in een 'Italiaanse' haven ;-)

Maar ja, een tuin zonder beplanting is dus geen tuin. 

Dus maakte ik ook nog twee moodboards vol planten.

Hoewel ik mij ernstig afvraag of ik ooit net als mijn moeder,

urenlang in de tuin zal vertoeven om te knippen en te wroeten in de natuur.

Het is prachtig en ik deed het als kind heel graag.

Maar waar haal ik in nu de tijd (en energie) vandaan?

Ik heb al moeite om mijn kruiden en de potplanten op tijd te besproeien...

Ik lees eigenlijk ook veel liever een boek op de veranda.

Een veranda: die veranderd tenminste niet per seizoen!

Als kind was al zo gek op het huis van Pipi Langkous, vanwege die veranda! 

Uren kon ik als twaalfjarige boerderijtjes tekenen met een romantische houten veranda eraan.

In een soort van Hollandse Zweedse stijl.

En nu… gaat die werkelijk gerealiseerd worden.

Wat zei Disney nou ook al weer: 'als je het kan dromen, dan kan je het ook maken?'

Met de komst van de veranda, kwam dan ook het eerste groen.

Tja, ik weet het, dat hek moet echt van de trampoline af.

Maar hij heeft een functie in het spel van de kids.

Zeggen ze, en wij houden erg veel van ze.

En we wilden de trampoline niet in het midden van onze tuin hebben.

Want nu kunnen we et ook nog wat struiken en planten voor zetten.

Ach, de kids gaan vanzelf wel een keer het huis uit.

Maar gelukkig duurt dat nog zeker wel een jaar of tien.

Nou ja, voor de jongste dan...

Vervolgens moesten we flink 'aan de schilder'.

Alle tuinmeubels verfde ik dezelfde kleur mint als het groene huis, 

en samen met mijn lief en zijn jongste verfden we ook de veranda in stijl.

Alleen de vlonders moeten nog wit geverfd worden.

Dat kan echter pas als de planten zijn geplant.

Aangezien het wit anders gelijk wel heel erg zwart is.

De planken mogen vervolgens best een beetje sleets gaan worden.

Als laatste werd de pergola geplaatst.

Waar we nog een beetje aan moeten wennen.

Maar hier gaat straks een weelderige blauwe regen overheen groeien…

Met druiven en een wilde roos, tenminste, dat hopen we!

Voorlopig hebben alle kruiden en planten dagelijks nog een flinke boost (water) nodig.

De kruidenbakken hadden de tuinmannen als prullenbak en kapstok gebruikt.

Dus ik moest flink tegen de plantjes praten.

Ik kocht er ook nog wat nieuwe (roze) plantjes bij.

Zodat we allemaal alvast een beetje in de stemming kunnen komen.

Ik kon natuurlijk niet wachten.

Dus ik heb de buitenkamer alvast ingericht.

Compleet met 'leesplankplaten'.

Die vast ook niet tegen de wind en de regen kunnen.

Net als de planken en de tegels.

Maar voorlopig, genieten we ervan!

Ook al zijn we de eerste dagen vergeten het gras te besproeien…

Zijn de tegels en de planten er nog niet.

Het gaat allemaal goed komen.

Wij hopen op een warme en vooral ontspannende zomer!