DE VERBOUWING DEEL 16
De zon schijnt en we kunnen eindelijk een beetje genieten van onze vernieuwde tuin.
De veranda achterin, waar het lekker koel is, als de zon volop schijnt.
Of juist heerlijk droog is, als de regen naar beneden valt.
Een geweldige plek om rustig een boek te kunnen lezen,
en het is dat ik niet kan breien of haken maar anders :-).
Kortom: genieten.
Van het groene gras dat prachtig is aangeslagen en mijn lief al vele keren heeft gemaaid.
Onze houten tuinset dat we net zo mintgroen hebben geverfd als het groene huis.
Het kleine olijfboompje dat weer bloeit en de klimplanten (blauwe regen, roze roos en clematis)
die nog maar net begonnen zijn met leren klimmen.
die nog maar net begonnen zijn met leren klimmen.
Heel erg blij zijn we met onze zacht blauwe Portugese terrastegels.
De lange levertijd en het leggen was een drama (ik bespaar jullie de details).
Maar we genieten enorm van het eind resultaat van onze 'buitenkeuken'.
Naast het mintgroene huis verfde we de muren van de garage lichtblauw.
Zodat we nu een lichtgroen en lichtblauw huis hebben.
Alleen de nok moet nog afgeschilderd worden (de ladder kon helaas niet hoger…).
Onze braai heeft al 'gebraaid' op haar nieuwe plek en de eerste olievlekken zitten al op de tegels.
Kortom het terras is klaar! (Al willen we alles nog wel een likje verf geven...)
Waar het terras heel strak is geworden, hebben we de tuin juist een ronding gegeven.
De vele regen van afgelopen weken was echt geweldig voor alle vaste en losse planten.
Afgelopen maandag lukte het ons zelfs,
(voordat 's nachts de regen weer met bakken naar beneden viel)
om de witte kwast over een groot deel van het terras te rollen.
Waardoor het nu de uitstraling van een 'strandhuis' heeft gekregen.
Ze zeggen weleens 'the devil is in the detail': zo ook bij ons.
Zoals het afschilderen, tuinkussens, buitenlampen, tuinschermen en de tuinschuur achterin.
(Maar daar probeer ik maar even niet aan te denken, een mens kan ook teveel willen…)
Ik had een jaar geleden nooit verwacht dat allemaal zo mooi zou worden!
Al hoewel we al dat verbouwen eerlijk gezegd soms ook wel een beetje zat zijn.
Dan verlangen we naar rust en dromen we er over om in ons hangmatje te kunnen liggen!
Maar ik vraag mij af of ik daar uiteindelijk wel genoeg geduld voor heb…
