Lucky day #6 #health

Ik schreef het al in Lucky day #4

Toen ik terug kwam van Barcelona leefde niet alleen mijn klavertjes vier nog.

Er was zelfs een vijfde knop erbij gekomen.

Die bracht mij in een vreselijk dilemma.

Want de vier klavers stonden gelijk aan de vier blaadjes:

Hoop, vertrouwen, liefde en geluk.

(Met de vier bijpassende blogs!)

Maar voor welke waarde stond dan dat vijfde blad?

Enne ik had al een vijfde klaverblog gemaakt.

Want ik had nooit gedacht dat de vijfde klaver werkelijk uit zou komen!

Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn lief een draagbare fotostudio.

Hij had mij zien tobben met mijn klavertjes vier.

De stelen zijn namelijk zo lang geworden, dat ik ze niet meer op de foto kreeg.

Ik was aan tobben met witte schildersdoeken.

Om de achtergrond mooi helder te houden.

Maar die waren niet groot genoeg.

Dus verzon ik andere creatieve oplossingen.

Om ze toch allemaal op de foto te krijgen.

Ik hield ze in mijn hand of ik draaide de stelen in elkaar.

Ondertussen blijven al 1,5 maand de klavertjes vrolijk groeien en bloeien!

Zo ook de vijfde knop!

Ze verhuizen steeds mee van Noordwijk naar Sassenheim.

Maar nu kreeg ik voor mijn verjaardag een draagbare fotostudio.

En bij mijn afscheid een prachtige lens voor op mijn camera.

Wat natuurlijk een belachelijk veel te mooi cadeau is.

Maar waar ik wel enorm veel plezier van heb!

Want nu kan de klavers helemaal inzoomen!

Waardoor ik mijzelf ineens een professionele fotograaf voel:

Zo is het mij gelukt om alle vijf de klavers op de foto te zetten!

Al moet ik nog wel even oefenen met de nieuwe lens.

Om alles goed scherp op de foto te krijgen.

Zeker omdat de klavertjes alleen overdag open staan.

Niet 's morgens vroeg of 's avonds als ik thuis kom van mijn werk!

Maar deze week ben ik thuis.

Verwerk ik de indrukken van mijn afscheid.

Waar ik zo ontzettend van heb genoten!

Zoveel mensen, verwennerij en mooie woorden.

Deze week lever ik de laatste stukken in van mijn school.

Deze week is de verbouwing van ons nieuwe thuis begonnen.

Deze week maken we plannen voor de verhuizing en inrichting van het nieuwe huis.
Deze week worden de eerste afspraken gemaakt voor mijn nieuwe baan.

Deze week is het veertien jaar geleden dat Madelief is overleden.

Deze week werd mijn oma gezond en wel 99 jaar.

Deze week werd ik ouder dan mijn zus.

Daar staat natuurlijk de vijfde klaver voor!

Hoop, vertrouwen, liefde, geluk en gezondheid.
Want hoe anders is het leven zonder dat?

Ik ben zo blij dat ik mijn eigen keuzes kan maken!

Gisteravond zei mijn lief: 'Heb je het al gezien?'

Ik wilde het eigenlijk niet weten.

Maar het is echt! Er zit een zesde knop!

Lucky day #5 #hope #trust #love #luck

Vandaag gaat het er dan toch van komen.

Eerlijk gezegd geloof ik het zelf nog niet.

Maar mijn huis is schoon, de boodschappen gedaan en de was gewassen.

Alle tweets, (facebook)post en mails gelezen.

Alle kranten, tijdschriften en boeken uit en de nieuwe nog ongelezen.

(Zo blij straks weer aan de boekenclub mee te kunnen doen!)

De verbouwingsoffertes aangevraagd.

De werkzaken gedaan, nou ja, de belangrijkste.

 De rest kan morgenochtend.

Kortom, deze middag, avond en nacht zijn er perfect voor.

Ik weet geen enkel ander excuus meer te verzinnen.

Today it's my lucky day!

Ik hoop mijn (concept) dissertatie vannacht eindelijk te kunnen verzenden.

Ik vertrouw erop dat de dissertatie goedgekeurd gaat worden.

Ik heb een dienstverleningsconcept voor de gehandicaptenzorg ontwikkeld.

Dat klinkt misschien wat ingewikkeld. 

Maar het is juist een heel eenvoudig concept:

waardoor voor iedereen de dienstverlening begrijpbaar wordt.

De mensen met een beperking zelf, de financiers maar ook de bakker op de hoek.

Ik heb de dissertatie met heel veel liefde en passie geschreven!

Alles in de praktijk uitgeprobeerd, bijgesteld en ingevoerd.

Nu zijn we het concept ook in andere regio's aan het invoeren.

Heel spannend allemaal, ook om het weer los te laten.

Ik hoop dat de beoordelaars het met dezelfde passie zullen lezen.

(En niet alleen vanuit de normeringen van de opleiding...)

De klavertjes wensen mij al weken geluk! 

Zij bloeien maar lustig door! 

Het is werkelijk wonderbaarlijk!

Zij reizen regelmatig met mij mee.

Heen en weer tussen Sassenheim en Noordwijk :-)

De klavertjes inspireerde mij tot het maken van bovenstaande kaarten.

De kaarten en dit blog waren mijn laatste excuus.

Deze muts en koffer staan al sinds sinterklaas op mijn koelkast.

Prachtig geknutseld door mijn dochter.

 Het wordt nu tijd om die muts eens echt te halen!

Wish my luck!

Lucky day #4 #luck #Barcelona

De klavertjes bloeide volop toen ik op vakantie ging.

De lentezon zorgde ervoor dat ook de vierde klaver helemaal open ging.

Wonderlijk dat dit allemaal zo uit dat kleine doosje is gekomen.

Zelfs tijdens mijn vakantie brachten zij geluk!

Mijn zoon betrapte op tijd een zakkenrolster in mijn handtas.

Zodat ze (zonder mijn portemonnee) snel een babywinkel in vloog.

We hebben haar en haar vriend nog even op de foto gezet.

Dus mocht je naar Barcelona gaan... Pas op voor...

Of neem een klavertje vier mee!

Kortom, de klavertjes straalde voor en tijdens de vakantie als nooit te voren.

Zo vlogen we samen voor slechts 338,00 (retour) met KLM rechtstreeks op Barcelona.

Konden we zowel heen als terug in het vliegtuig naast elkaar zitten.

Vanaf Amsterdam om 14.00 heen en 17.00 terug, zonder vertraging.

De bus stond klaar en stopte (en vertrok) vlak bij ons hotel.

Het hotel aan de Ramblas was muisstil en slechts 75,00 euro per nacht.

Met eigen douche en toilet, gratis internet, tv en twee bedden.

Ik zit echt niet te liegen. Het zijn de klavertjes!

We konden tot 10 uur uitslapen en deden dat ook!

Mocht je ook gaan: Hostel Benidorm (kies voor de binnenkamer) is echt een aanrader!

De stad was wel heel erg druk.

Heel veel Nederlanders met hetzelfde idee :-)

Maar we hebben ons als echte toeristen laten rondrijden bovenin de dubbeldekker.

Twee dagen lang! Van noord naar zuid en oost naar weste.

Bij Parc Guell gingen we er natuurlijk wel even uit!

Sorry maar ik kan gewoon niet kiezen welke foto te plaatsen.

Ik vind ze gewoon allemaal mooi.

Ik weet het. Less is more. Maar ja.

Ook tussen de bruggen kon ik niet kiezen.

Ook de tapas waren niet vervelend...

En hier was less echt niet more!

We kwamen tot 19 stokjes :-)

De mensen waren dus soms vreemd, maar wel aardig :-) 

Zelf de zakkenrolster keek niet onaardig uit haar ogen...

Wel een beetje betrapt. 

Andere konden we helemaal niet in de ogen kijken.

Angstig was ik niet van de zakkenrolster.

Maar wel voor mijn klaver.

Want ik was vergeten een logeerplek voor haar te regelen.

En de zon scheen ook volop in Nederland!

Gespannen opende ik dan ook de huiskamerdeur.

Maar zij straalde mij gelukkig tegemoet.

Ze had zelfs een kleine verrassing... 

De bouwer zei dat hij in staat is om in ruim 5 weken te (ver)bouwen.

Vier weken voorbereiding en 10 dagen bouw.

Zou het dan echt lukken voordat ik mijn huis uit moet?

Ik fantaseerde over een 'mijn verbouwingblog'.

Ik was blij mijn lief weer te zien.

Het verdere weekend ruimde we van alles op.

We brachten een auto vol spullen naar de kringloop.

Ik nam niets mee terug en was ook nog blij.

Kortom een wonder.

Ik haalde beeldjes op in de hele straat.

Dat dan weer wel :-)

De klavers inspireerde mij tot de onderstaande serie.

Kortom, ik had een blij weekend.

Waarin ik ook nog hard aan mijn stuk voor mijn studie werkte.

Vanmorgen stuurde de makelaar mij het door de koper getekende contract.

De naam van de notaris staat er op.

Grappig genoeg in de plaats waar ik ga wonen.

Definitief is het pas daar.

Ik geef mijn klaver goed water.

Zij ging dit weekend zelfs mee in de auto.

De laatste twee weken van mijn huidige baan gaan in.

Ik hoop dat ik ook deze gelukkig door kom.

Ik heb er vertrouwen in.

Al doet afscheid ook een beetje pijn.

Maar bij mijn thuiskomst zag ik een heel klein knopje.

Het zou toch niet? Zag ik het nu echt?

Een bonus klaver?

Hoop, vertrouwen, liefde, geluk en ....

en... 

tja, en wat eigenlijk nog meer?

Lucky day #3 #love

De zon scheen deze week door het raam.
Zij speelde met de schaduwen in mijn vensterbank.

 Na hoop en vertrouwen opende zij voorzichtig ook het derde klaverblad.

Niet bewust van wat ging komen knipoogde deze verbaasd naar het gouden licht. 

Het vierde klaverblad kwam er al wat kleintjes achteraan.

Alsof zij nog niet zeker wist of zij dit vierluik wel zou gaan voltooien.
hoop - vertrouwen - liefde - geluk

Ik zat in de auto op weg naar mijn werk toen de makelaar belde.
Ineens ging alles wel erg snel. De koper deed haar laatste bod.
De zon scheen in mijn ogen.

Wanneer ik "ja" zei was ik per 1 juli mijn huis kwijt.
Na een jaar te koop te hebben gestaan...
Mijn eigen huis.

1 juli? 

Ik ben net akkoord gegaan met een nieuwe baan per 1 juni.

Van de regio Zuid-Holland Noord naar de regio Rivierenland.

Van de bloemen naar de bloesems.

Ik zit volop in het afscheid van mijn regio.

Maar, maar, maar....

 Ik belde mijn lief.

We vielen even stil.

Ik werkte de hele dag.

Op de terugweg belde ik de makelaar.

In de auto ter hoogte van Soest.

Ik dacht aan mijn oma die daar woont.

Ze wordt in mei 99 jaar.

Terwijl ik zei: 'Ik wil liever per 1 augustus...'

Ik reed langs mijn toekomstige huis naar mijn eigen huis.

De zon was uit mijn vensterbank.

Het grote klaverblad was al bezig te sluiten.

Ik pakte mijn camera en klikte, klikte, klikte...

Donderdagochtend stonden ze voor het eerst alle drie open.

Ik bekeek elke kamer in mijn huis 3x.

Nee, ik bekeek de slaapkamers van de kinderen nog vaker.

Ik bekeek hun 'oude' speelgoed en pluche beesten.

Bedacht dat die straks vast niet meer in hun nieuwe kamer mochten staan.

Ik reed in drie minuten naar mijn werk...

De makelaar belde toen ik net op de stoep voor mijn kantoor stond.

Ik keek naar de houten rode tulp tegen het pand.

De 'oude tulp', zo noemt men het gebouw.

Ik dacht aan roze bloesem, en zei ja tegen 15 juli.

Ik had een mooie laatste vergadering met de ondernemingsraad.

's middags reed ik in vijf kwartier van de bloemen naar de bloesems.

Om mijn oude collega gedag te zeggen en mijn nieuwe collega's te ontmoeten.

Vrijdag bracht ik mijn dochter naar school in Noordwijkerhout.

Het dorp waar ik ben opgegroeid.

Als dertienjarige schreef ik op school met hanenpoten in z'n agenda.

Dat 17 mei heel belangrijk was en hij dat nooit mocht vergeten.

Omdat ik dan jarig was en graag een heel groot cadeau wilde!

Ik dacht aan mijn oma, we schelen een paar dagen en 54 jaar.

Bedacht dat we een grotere eettafel nodig hadden.

Voor al onze kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen en... 

vazen vol tulpen, flessen met bloesems en potten vol klavertjes vier.

Ik reed door naar mijn lief en het voelde ja.

Op de terugweg naar Noordwijk deed ik iets wat ik nog nooit gedaan heb.

Ik zette mijn auto aan de kant en maakte - als een echte bermtoerist - een foto.

Met de geur van hyacinten nog in mijn neus.

Plaatste ik even later een bloemrijke krabbel,

onder het voorlopig (ver)koopcontract.