Tord Boontje salad

Vandaag scheen de zon vrolijk in huis en dit maakte mij blij.

Ik besloot de dag te beginnen met frisse salade en frisse foto's.

Gelukkig word ik steeds handiger met mijn Nikkon D3200.

Maar ik verklap niet hoeveel foto's aan deze foto's vooraf zijn gegaan :-)

Dit is mijn favoriete salade.

Ik at hem voor eerst toen ik 18 jaar was.

Samen met mijn zus op vakantie in Griekenland.

Nog geen enkele salade heeft haar kunnen overtreffen.

 Ingrediënten:

Tros of vleestomaten, verse basilicum, 

zwarte olijven zonder pit (die van Carbonell vind ik het lekkerst), 

echte fetakaas, goede olijfolie, zeezout en (verse) zwarte peper.

In Griekenland zaten er ook nog uienringen bij, maar die laat ik inmiddels weg.

Alle you need is less.

Toen ik de salade wilde snijden zag ik mijn bord van Tord Boontje staan.

Een geweldige Nederlandse ontwerper.

Het bord is na heel lang twijfelen door mij is aangeschaft.

Bij Van Manen aan Tafel aan de Hogewoerd in Leiden.

(Een hele leuke winkel waar ze ook heerlijk brood en prachtige cadeaus verkopen.)

Het bord komt uit de serie Table-stories.

Zij inspireerde mij om er mijn eigen lenteverhaal van te maken.

Want de lente komt dit jaar maar moeilijk op gang.

Zij kan wel wat kleur gebruiken!

Om te beginnen op mijn bord!

 Bon appetit! 

New shutters

Op de woonbeurs in Amsterdam hebben we ze uitgezocht.

En vanmiddag gaat het eindelijk gebeuren!

We krijgen shutters!!!!

Niet aan de buitenkant, zoals op onderstaande foto's.

Hoewel met zo'n uitzicht heb je die shutters eigenlijk niet nodig :-)

Maar oh, wat zijn ze mooi.

Ze doen mij denken aan Paris, Barcelona en Londen.

Aan Simone de Beauvoir, Camille Claudel en Jane Austen.

Ze brengen de zon in huis, maar houden de prikkels buiten.

Zodat de kunst en creativiteit rustig huis kan houden.

In ons eigen hoofd.

Maar ze doen ook denken aan een zonnig strandhuis.
Waar altijd het zand, als een dun poederlaagje op de vloer ligt.

Bij ons komen de shutters aan de voorkant van het huis.

Zodat we kunnen spelen met het licht.

En het licht niet in irritant in het beeldscherm schijnt.

Als we met een zak chips uitgeblust voor de televisie liggen.

Want creativiteit kent ook haar grenzen...

Wij hebben gekozen voor witte shutters.

De schouw en muur (hierboven) hebben we wit en lichtgrijs gelaten.

De muur (hieronder) hebben we poederig (extra mat) roze geverfd.

Met verf uit de serie Le NOIR & BLANC van Karwei.

Ik zal een ander plekje moeten gaan zoeken voor mijn hertjes en vazen.

Want die passen niet meer op de vensterbank.

Die roze muur schreeuwt straks overigens wel om een afbeelding.

Zal ik daar Simone, Camille, en Jane ophangen?

Kunnen zij ook eens televisie kijken.

Maar wat zal het fijn zijn om 's avonds geen inkijk meer te hebben. 

Dan doe ik wel met mijn blog :-)

Tromgeroffel!!!

Het resultaat: 
:-)

Op 'half shut' paste er zelfs nog een paar vazen (en hertje) tussen :-)
Het zal duidelijk zijn wat vandaag de kers op 'onze" taart was!

Laat de zon en de muzen maar komen.

Wij zijn er klaar voor!

Mudflat walking (part two)

Deze foto's van het wad zijn gemaakt door mijn oudste zoon met zijn telefoon. 

Tja, soms heb je gewoon geen dure camera nodig.

En geen fotobewerking...

En geen begeleidende tekst...

Maar toch kon ik het niet laten, om de laatste foto te bewerken en van teksten te voorzien.

Natuurlijk kon ik niet kiezen uit de resultaten. Dus koos ik voor allemaal :-)

'Spelende vrouw wat heb je nu geleerd?'

En dat het heerlijk is, om even niet met je hoofd bezig te zijn.

Maar met mijn 'oude vak' computer, beeld en taal.

Als activiteitenbegeleidster heb ik stapels kaarten ontworpen met cliënten:

'Iets meer naar links, ben je tevreden over de kleur en misschien wat meer in het midden?'

'Printen met shit F7, staat de printer aan en zit het gewenste papier erin?'

Wordperfect, Drawperfect, Coreldraw, Paint, Photoshop...

Vele kaartenlijnen voor Ons winkeltje, Atelier uit de Kunst!, Kunst op de hoek etc...

Maar deze zes kaarten zijn gemaakt door 'rodekersprodukties'.

:-)

'just for fun'

omdat ik het (nog) kan

Mudflat walking

Het paasweekend naar 'n kampeerboerderij in Groningen geweest.

Met maar liefst 34 volwassenen en kinderen :-)

Samen met mijn lief voor het hele gezelschap een heerlijk Italiaans buffet gekookt.
En heel dom vergeten er een foto van te maken :-(

Het was een gezellige en drukke boel, in een oh, zo rustig landschap!

Op weg naar de kwelder om te gaan wadlopen.
Rollen en dollen op de dijk. 

 

In de ijskoude wind baggeren door de modder op het wad.
Maar prachtig om de zon langzaam onder zien te gaan.

Daarna natuurlijk zeehondjes bekeken in de zeehondencreche in Pieterburen.
Even terug in de tijd, want op de lagere school (1979) voerden we vele acties,
 tegen het uitsterven van zeehondjes en droeg ik (net als alle kinderen uit mijn klas) 
een grote button met zo'n schattig wit zeehondje op mijn trui.

Ditmaal was ik nog het meest gefascineerd door de man met de valk :-) 

Het weekend afgesloten op het puntje van Friesland en Groningen.

Met een bezoekje aan het vissershaventje Lauwersoog.

Waar aan de waslijn geen wasjes maar scholletjes hingen te drogen.

 

Maar het meest onder de indruk was ik wel van de Groningse boerderijen.

Echt enorme herenhuizen gebouwd aan grote lange schuren.

Als kind wilde ik boerin worden en vele boerderijen heb ik getekend.

Maar geen leek op onderstaande Groningse boerderijen!

Ik droomde van lage ramen, een rieten dak en een bankje voor het raam.

Mijn zus maakte er zelfs speciaal voor mij een miniboekje over.

Veertien jaar was zij toen. Ik heb het nog.

Met de hand geschreven met een Oost-Indische inkt door 'AP produkties'.

Over een 11 jarig meisje dat in een boerderijtje woonde.

Een meisje dat verliefd is op haar klasgenootje Martijn (net als ik toen).

'Uit het leven gegrepen' is de titel van het boekje.

Tegenwoordig droom ik over de stad.

En over mijn zus. Die helaas er niet meer is.

Maar voort leeft in verhalen.

Zoals gisteren onverwachts op een verjaardagsfeestje.

En dat was dan ook de mooiste 'kers op mijn paastaart'.